Ο Γλάρος του Αντον Τσέχωφ στο ΚΘΒΕ

118 χρόνια μετά την απόλυτα αποτυχημένη πρεμιέρα του, ο Γλάρος συναρπάζει παγκοσμίως δημιουργούς, θεατές και αναγνώστες. Ίσως γιατί κάθε δεκαετία βρίσκει τη δική της οπτική και ανάγκη για να ακουμπήσει πάνω στο έργο του Τσέχωφ, ίσως γιατί η οπτική και οι ανάγκες των χαρακτήρων του έργου είναι τόσο αρχέγονες όσο και διαχρονικές. Φέτος, στο νέο του ανέβασμα στο ΚΘΒΕ, η οπτική και η ανάγκη υπαγορεύονται από το «Δικαίωμα στη Διαφορετικότητα». Μέσα από τον «διαφορετικό» Τρέπλιεφ και τις αποτυχημένες του προσπάθειες να καινοτομήσει, να αποτινάξει τις κατεστημένες φόρμες και να δικαιώσει μια νέα ματιά πάνω στην τέχνη, στήνεται μια παράσταση που υμνεί τη διαφορετικότητα, την κάθε προσπάθεια για αλλαγή, ακόμα και αποτυχημένη.

Οκτώβρης 1896 (γράμμα του Τσέχωφ στον αδελφό του μετά το πρώτο ανέβασμα του Γλάρου)

«Το έργο ισοπεδώθηκε και η παράσταση κατέβηκε με πλήρη αποτυχία. Υπάρχει ένα αίσθημα αφόρητης ντροπής και αμηχανίας στο θέατρο. Οι ηθοποιοί έπαιξαν με απεχθή ηλιθιότητα. Το ηθικό δίδαγμα από όλο αυτό είναι πως δεν πρέπει κανείς να γράφει για το θέατρο. Είναι μια κωμωδία με τρεις γυναικείους και έξι αντρικούς ρόλους, με τέσσερις πράξεις, ένα τοπίο με λίμνη, πολλή συζήτηση περί λογοτεχνίας, λίγη δράση και πέντε τόνους έρωτα».

Ο Γλάρος, που αποτελεί ένα έργο σταθμό για το σύγχρονο θέατρο και που έφερε έναν επαναστάτη της λογοτεχνίας στο παγκόσμιο θεατρικό προσκήνιο, είναι ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του παγκόσμιου δραματολογίου.

Μέσα από την ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο Τσέχωφ στο έργο αντανακλάται όλη η φιλοσοφία του, όλη η πορεία ζωής που διάνυσε, η χαρά της άνοιξης και η συνεχής κατάρρευση των ελπίδων κι όμως, μαζί με όλα αυτά, δεν λείπει η ακλόνητη πίστη του σε ένα καλύτερο μέλλον. Οι ήρωές του, όπως οι γλάροι, δυνατοί αλλά και ευάλωτοι, πετάνε πάνω από τη λίμνη, ως σύμβολα της ελευθερίας και της νίκης του ανθρώπινου πνεύματος πάνω σε όλες τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες της ζωής.

Η ημερομηνία λήξης των παραστάσεων είναι προσεγγιστική
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (26/03/2015)
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (28/10/2015 - 03/01/2016)

Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την Αιγίδα του Γενικού Ρωσικού Προξενείου Θεσσαλονίκης

Συντελεστές

Γιάννης Βούρος
Συγγραφέας: Τσέχωφ, Αντόν
Μετάφραση: Καλογεροπούλου, Ξένια
Σκηνοθεσία: Βούρος, Γιάννης
Δραματουργική επεξεργασία: Βούρος, Γιάννης
Σκηνικά: Μετζικώφ, Γιάννης
Κοστούμια: Μετζικώφ, Γιάννης
Μουσική: Νικηφόρου, Νικήτας
Μουσική επιμέλεια: Νικηφόρου, Νικήτας
Φωτισμοί: Τζολόπουλος, Στέλιος
Βοηθός σκηνοθέτη: Βασιλειάδη, Δελίνα
Βοηθός σκηνογράφου: Πανά, Δανάη
Βοηθός ενδυματολόγου: Τσαγκαλίδου, Ήρις
Σχεδιασμός ήχου: Ντάρας, Στέλιος
Οργάνωση παραγωγής: Ελευθεριάδου, Φιλοθέη

Ηθοποιοί 
Μορφακίδης, Δημήτρης (Σεμιόν Σεμιόνοβιτς Μεντβεντένκο) 
Χατζηϊωαννίδου, Μαρία (Μάσα) 
Μπουντούρογλου, Φούλης (Πιοτρ Νικολάγιεβιτς Σόριν -επανάληψη-) 
Συριόπουλος, Μιχάλης (Κονσταντίν Γαβρίλοβιτς Τρέπλιεβ) 
Πανώριος, Γιάννης (Γιάκωφ) 
Καράντη, Κοραλία (Ιρίνα Νικολάγιεβνα Αρκάντινα) 
Ευθυμίου, ¶ννα (Νίνα Ζαρέτσναγια) 
Δεληγιαννίδη, Ιφιγένεια (Πωλίνα Αντρέγιεβνα) 
Σαντάς, Κώστας (Εβγκένι Σεργκέγιεβιτς Ντορν) 
Πανταζής, Τάσος (Ίλια Αφανάσιεβιτς Σαμράγιεφ) 
Αϊβάζογλου, Ιορδάνης (Μπόρις Αλεξέγιεβιτς Τριγκόριν) 
Σιακάρας, Δημήτρης (Μπόρις Αλεξέγιεβιτς Τριγκόριν -επανάληψη-) 
Καγιάς, Χρύσανθος (Υπηρέτης) 
Ζαχαροπούλου, Χριστίνα (Υπηρέτρια) 
Σιμαρδάνης, Χρήστος (Πιοτρ Νικολάγιεβιτς Σόριν -26/3/15-) 
Βούρος, Γιάννης (Μπόρις Αλεξέγιεβιτς Τριγκόριν -26/3/15-)