Πραγματική ιστορία: Οι σιαμαίοι που έκαναν 21 παιδιά, έγιναν πλούσιοι και είχαν σκλάβους

Αν οι τοίχοι του σπιτιού των αδερφών Chang και Eng Bunker μπορούσαν να μιλήσουν, θα είχαν πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες να διηγηθούν. Τα αδέρφια, που γεννήθηκαν στο Σιάμ και στα οποία οφείλεται και ο όρος «σιαμαίοι δίδυμοι», μοιράστηκαν ένα κρεβάτι για... τέσσερις μαζί με τις συζύγους τους, έκαναν συνολικά 21 παιδιά, ενώ κατάφεραν να αποκτήσουν φήμη, περιουσία και σκλάβους, χάρη στις παραστάσεις που έδιναν σε τσίρκο.

Τα αδέρφια γεννήθηκαν το 1811 στο Σιάμ (τη σημερινή Ταϊλάνδη) ενωμένα μεταξύ τους με μία σάρκινη λωρίδα στην περιοχή του στήθους. Ενώ βρίσκονταν ακόμη στην εφηβεία, εντοπίστηκαν από έναν Βρετανό έμπορο, ο οποίος όταν τους πρωτοείδε να κολυμπούν σε έναν ποταμό, νόμισε πως πρόκειται για ένα παράξενο ζώο, σύμφωνα με το πρόσφατο βιβλίο «Οι ζωές του Chang και του Eng», του ακαδημαϊκού Joseph Andrew Orser. Γρήγορα ο έμπορος συνειδητοποίησε τις επιχειρηματικές δυνατότητες και κατόρθωσε να πείσει τη φτωχή οικογένεια να επιτρέψει στους νεαρούς να ταξιδέψουν στη Δύση, προκειμένου εκείνος να εκθέσει το περίεργο θέαμα στο κοινό.

Η περιπέτεια ξεκινά

Το 1929 θα επιβιβαστούν στο πλοίο για τις ΗΠΑ, συνοδευόμενοι από έναν διερμηνέα. Πολύ σύντομα θα αποκτήσουν φήμη, δίνοντας παραστάσεις επί τέσσερις ώρες ημερησίως, έξι ημέρες την εβδομάδα, διασκεδάζοντας και εντυπωσιάζοντας χιλιάδες ανθρώπους με τα κόλπα τους, αλλά και τη μεγάλη δύναμή τους. Από τις παραστάσεις αυτές κατόρθωναν να κερδίζουν ένα σημαντικό ποσό, ενώ η ιδιαιτερότητά τους βρέθηκε και στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος γιατρών και επιστημόνων, που θέλησαν να μελετήσουν το παράδοξο φαινόμενο.

Όπως διαπιστώθηκε από τις εξετάσεις που έγιναν, ο ένας φαινόταν να αισθάνεται ένα γαργάλημα στο σώμα του άλλου ή τη δυσάρεστη γεύση από ένα φαγητό που έφαγε ο αδελφός του. Δεν μπορούσε ωστόσο να αισθανθεί ένα τσίμπημα στο μπράτσο του άλλου ή να ακούσει μια ψιθυριστή κουβέντα στο αυτί του. Παρότι και οι δύο ήταν ιδιαιτέρως έξυπνοι, ο Chang θεωρούνταν ως περισσότερο δυναμικός και ομιλητικός σε σχέση με τον Eng.

Σε αυτό που δεν μπορούσαν να καταλήξουν οι γιατροί ήταν εάν ένας διαχωρισμός των διδύμων θα ήταν ασφαλής, καθώς αρκετοί επέμεναν πως υπήρχαν σοβαροί κίνδυνοι για την υγεία τους.

Ένα άλλο κομμάτι της ζωής των αδερφών που απασχολούσε το κοινό της εποχής ήταν η σeξουαλική ζωή των δύο νεαρών ανδρών. Μια ιστορία θέλει τον Chang να επεμβαίνει σε μια εpωτική υπόθεση του Eng και, σύμφωνα με μια εφημερίδα, «τα δύο αδέρφια θα κατέληγαν σε μονομαχία, αλλά δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν στην απόσταση μεταξύ τους». Αυτή και άλλες ιστορίες, κατά πάσα πιθανότητα αβάσιμες, έδιναν τροφή για κοροϊδευτικά σχόλια σε βάρος τους.

«Η προοπτική των διδύμων να έχουν σeξουαλικές σχέσεις με γυναίκες προκαλούσε αναταραχή», γράφει ο Orser, και συνεχίζει: «Υπήρχαν ανησυχίες για την επίδραση που θα είχε η κατάστασή τους σε γυναίκες που ήταν σε αναπαραγωγική ηλικία». Ένα εξωφρενικό παράδειγμα αποτελούσε μια γυναίκα από το Κεντάκι, η οποία γέννησε σιαμαία δίδυμα και «υποστήριξε ότι είχε δει πολλές αφίσες των αδερφών Bunker στις εφημερίδες την εποχή που έμεινε έγκυος, με αποτέλεσμα να επηρεαστεί η φαντασία της»!

Η περιουσία, οι σκλάβοι και ο γάμος

Έπειτα από 10 χρόνια παραστάσεων στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, έχοντας αποταμιεύσει ένα σημαντικό ποσό, τα αδέρφια αποφάσισαν να αποσυρθούν. Αγόρασαν γη στη Βόρεια Καρολίνα, έγιναν Αμερικανοί πολίτες, υιοθέτησαν το επίθετο Bunker, ενώ απέκτησαν ακόμη και σκλάβους, που εργάζονταν στα κτήματά τους. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί πως στη διάρκεια των πρώτων χρόνων ζωής τους στις ΗΠΑ και παρά τις έντονες διαψεύσεις τους σχετικά, πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν πως τα ίδια τα αδέρφια ήταν σκλάβοι.

Το 1843, ο Chang και ο Eng θα περάσουν το κατώφλι της εκκλησίας και θα παντρευτούν τις αδερφές Adelaide και Sarah Anne Yates. Τα αδέρφια είχαν γνωρίσει τα κορίτσια με την πάροδο των ετών, τα επισκέπτονταν όταν επέστρεφαν από επαγγελματικά ταξίδια και είχαν αναπτύξει φιλικές σχέσεις με όλη την οικογένεια Yates.

Όταν τα ζευγάρια γνωστοποίησαν την πρόθεσή τους να παντρευτούν, μαρτυρίες της εποχής αναφέρουν χαρακτηριστικά πως «άνοιξαν οι πύλες της Κολάσεως». Σύμφωνα με μία από αυτές, «ορισμένοι άνδρες έσπασαν τα τζάμια στο σπίτι του πατέρα των κοριτσιών» και γείτονες «απείλησαν να κάψουν το πτώμα του, αν δεν υποσχόταν να ελέγξει τις κόρες του».

Ιδιαίτερα επιθετικές ήταν και οι αντιδράσεις στα τοπικά Μέσα. Χαρακτηριστικό είναι ότι εφημερίδα αναρωτιόταν αν θα έπρεπε να ασκηθεί δίωξη στις δύο γυναίκες επειδή «παντρεύονται ένα τετράποδο». ¶λλο δημοσίευμα αποκαλούσε την ένωση κτηνώδη, καταγγέλλοντας παράλληλα την ανοχή της τοπικής κοινότητας απέναντι στο πρωτοφανές γεγονός.

Η ζωή στην κρεβατοκάμαρα των ζευγαριών αποτέλεσε επίσης ένα πικάντικο θέμα που απασχόλησε τον Τύπο της εποχής. Εφημερίδα παρατηρούσε πως τα πρώτα παιδιά των ζευγαριών γεννήθηκαν το 1944, με μόλις έξι ημέρες διαφορά. Δύο ακόμη παιδιά που γεννήθηκαν αργότερα, είχαν οκτώ ημέρες διαφορά. Συνολικά γεννήθηκαν 21 παιδιά – 11 του Eng και 10 του Chang.

Με τα χρόνια, η κοινή συμβίωση έφερε προστριβές ανάμεσα στις δύο γυναίκες, με αποτέλεσμα να στηθούν τελικά δύο ξεχωριστά σπιτικά, στο κάθε ένα η μία γυναίκα με τα παιδιά της. Κάθε εβδομάδα, οι Chang και Eng άλλαζαν σπίτι.

Επιστροφή στις περιοδείες

Ο Αμερικανός Εμφύλιος Πόλεμος θα ανατρέψει τη ζωή των αδερφών, που μέχρι τότε ζούσαν πλουσιοπάροχα. Chang και Eng θα επιστρέψουν στις περιοδείες, συνοδευόμενοι κάποιες φορές και από ορισμένα παιδιά τους. Ταξιδεύοντας στην Αγγλία, θα συναντήσουν την εχθρότητα. Δημοσιογράφοι «αμφισβητούσαν ότι η οικογένεια ήταν αληθινή», γράφει ο Orser. «Για μερίδα ανθρώπων ήταν αηδιαστικό να φαντάζονται αυτά τα ανθρώπινα τέρατα ως συζύγους και πατεράδες».

Στο μεταξύ, οι δίδυμοι είχαν να αντιμετωπίσουν και τα μεταξύ τους προβλήματα: ο Eng ήταν λάτρης των τυχερών παιχνιδιών και ο Chang έδειχνε μια ιδιαίτερη προτίμηση στο αλκοόλ.

Το 1870, επιστρέφοντας από περιοδεία στην Ευρώπη και τη Ρωσία, ο Chang υπέστη εγκεφαλικό, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα «να παραλύσει η δεξιά του πλευρά, η οποία ήταν ενωμένη με τον αδερφό του».

Τέσσερα χρόνια αργότερα, σε ηλικία 62 ετών, ο Chang θα προσβληθεί από πνευμονία. Στις 17 Ιανουαρίου του 1874 πεθαίνει, έχοντας δίπλα του τον πανικόβλητο αδερφό του. Ο γιατρός έσπευσε να αποκολλήσει το άψυχο σώμα του Chang, δεν πρόλαβε όμως, διότι δυόμισι ώρες μετά τον θάνατο του αδερφού του, ο Eng ήταν επίσης νεκρός.