5 πικρές αλήθειες για τον βρόμικο κόσμο της μόδας

Αν και προσπαθεί να δείξει το εντελώς αντίθετο μέσα από ακριβοπληρωμένες καμπάνιες και διαφημιστικά γεμάτα πολυτέλεια, ο κόσμος της μόδας παραμένει πολύ βρόμικος. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε 5 αλήθειες που η συγκεκριμένη βιομηχανία προσπαθεί με νύχια και με δόντια να σας κρύψει.

1. Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να σας κάνει να νιώθετε εκτός μόδας μετά από μια εβδομάδα. Κάποτε υπήρχαν δύο σεζόν (¶νοιξη/Καλοκαίρι και Φθινόπωρο/Χειμώνας) όμως μετά το 2014 η βιομηχανία της μόδας έχει επινοήσει 52 μικροσεζόν, για όλο τον χρόνο, εμφανίζοντας κάθε εβδομάδα και μια νέα τάση, με σκοπό ο καταναλωτής να αγοράσει όσο πιο πολλά ρούχα γίνεται, σε όσο πιο σύντομο διάστημα γίνεται.
2. Οι εκπτώσεις δεν είναι πραγματικές, καθώς όσο και δυσκολεύεστε να το πιστέψετε, τα ρούχα που πωλούνται τότε και υποτίθεται είναι αυτά που ξέμειναν, τις περισσότερες φορές δεν ανήκουν καν στην εταιρεία που νομίζετε, ενώ διάφορα καταστήματα outlet κάνουν συμφωνίες και πωλούν με τις ταμπέλες σχεδιαστών ρούχα χαμηλής ποιότητας που παράγουν τα ίδια.
3. Τα ρούχα που φοράτε έχουν μόλυβδο και ορισμένα χημικά συστατικά. Σύμφωνα μάλιστα με το Κέντρο Περιβαλλοντολογικής Υγείας, ορισμένες εταιρείες πωλούν ενδύματα και αξεσουάρ που έχουν την εν λόγω ουσία σε πολύ υψηλά επίπεδα, ξεπερνώντας τα όρια που επιβάλλει ο νόμος. Φυσικά, έχουν και άλλα καρκινογόνα χημικά.
4. Τα ρούχα κατασκευάζονται έτσι ώστε να χαλάνε πιο γρήγορα. Ειδικότερα, πολλές γνωστές εταιρείες όσο πιο χαμηλή ποιότητα πουλήσουν, τόσο πιο πολλούς καταναλωτές θα έχουν, μιας και τα ρούχα θα χαλάνε αμέσως, οπότε και θα υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη ζήτηση για καινούργια. Το χειρότερο της υπόθεσης όμως είναι πως βασικό συστατικό των συνθετικών ινών τους είναι το πετρέλαιο, οπότε όταν πετιούνται στα σκουπίδια, απαιτούνται δεκαετίες για την αποσύνθεσή τους.
5. Οι χάντρες και οι πούλιες αποτελούν σημάδι παιδικής εργασίας, καθώς σύμφωνα με τη Lucy Siegle, συγγραφέα του βιβλίου «To Die For: Is Fashion Wearing Out the World?», ορισμένα εργοστάσια διαθέτουν μηχανές για να ράβουν τα μικρά αξεσουάρ στα υφάσματα, όμως γενικά οι μηχανές κοστίζουν πολύ. Είναι απίθανο λοιπόν οι fast fashion εταιρείες να επενδύουν στον εργοστασιακό τους εξοπλισμό. Όπως ανακάλυψε η συγγραφέας μετά από έρευνα, ορισμένοι άνθρωποι από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου δέχονται να ράψουν στα ρούχα τα αξεσουάρ αυτά με αντάλλαγμα ελάχιστα χρήματα, ενώ πολλές φορές δέχονται βοήθεια από τα παιδιά τους. Έτσι λοιπόν, συμβάλλουμε χωρίς να το γνωρίζουμε στην παιδική εργασία.