Κότσιρας‑Τσαλιγοπούλου ακύρωσαν τη συμμετοχή τους στη συναυλία της Πρεσβείας του Ισραήλ

Δεν συμμετείχαν τελικά ο Γιάννης Κότσιρας και η Ελένη Τσαλιγοπούλου στη χθεσινή συναυλία του Idan Raichel που θα γινόταν στο Gazarte με τη συμμετοχή τους.

Ο Γιάννης Κότσιρας έγραψε στο Facebook του: «Σας ενημερώνω, ότι δεν θα παρευρεθώ στην αποψινή συναυλία στο Gazarte», όπως και οι διαχειριστές έγραψαν στον λογαριασμό της Ελένης Τσαλιγοπούλου: «Η Ελένη Τσαλιγοπούλου δεν θα λάβει μέρος στη σημερινή συναυλία του Idan Raichel. Ευχαριστούμε».

Η αποχή τους από τη συναυλία έρχεται λίγες ώρες μετά την ανοιχτή επιστολή της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης, που τους ζητάει να μην παρευρεθούν σε αυτήν τη συναυλία και εξηγεί αναλυτικά τους λόγους.

«Την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου η συναυλία στο Gazarte με τον Idan Raichel δεν είναι ένα οποιοδήποτε μουσικό δρώμενο με έναν οποιονδήποτε καλλιτέχνη. Είναι μια εκδήλωση που διοργανώνει η Πρεσβεία του Ισραήλ και συνεπώς το ισραηλινό κράτος, για να προσπαθήσει να καλύψει τον αποκρουστικό χαρακτήρα των πολιτικών του και να προωθήσει ένα επίπλαστο «προοδευτικό» προσωπείο.

Πίσω από την προσπάθεια του κράτους του Ισραήλ να προωθήσει ένα «θετικό» προφίλ μέσω μιας σειράς πολιτιστικών δρώμενων κρύβεται ο πόνος και η δυστυχία χιλιάδων ανθρώπων.

Κρύβεται ο σπαραγμός της Παλαιστίνιας μάνας που χάνει το παιδί της από τα χέρια του Ισραηλινού στρατού, κρύβεται η κραυγή των Παλαιστίνιων προλετάριων που ζουν μια ζωή χωρίς καμία προοπτική στα σύγχρονα γκέτο, κρύβεται η υποτίμηση των ζωών των Ισραηλινών που χτυπιούνται βάναυσα από τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις του κράτους στο όνομα της «ασφάλειας και του παλαιστινιακού κινδύνου».

Καμία προωθητική αλληλεγγύη και καμία αναγκαία πολιτιστική όσμωση δεν μπορεί να επιτευχθεί από γεγονότα που είναι εξαρτημένα από την κρατική πολιτική.

Είναι ειρωνικό να γίνονται συναυλίες που υποτίθεται ότι προάγουν τη συμφιλίωση μεταξύ των λαών με τη συμμετοχή ατόμων που η ύπαρξή τους διαρκώς εναντιώνεται σε βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

O Idan Raichel έχει εκφραστεί υπέρ των απάνθρωπων βασανιστηρίων κρατουμένων, υπέρ του βιασμού κρατουμένων, υπέρ του ξυλοδαρμού τους. Όποτε τοποθετείται πολιτικά, εκφέρει πατριωτικές και εθνικιστικές κορώνες, στοχοποιώντας τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας (refuzniks), δεν είναι τυχαίο που λαμβάνει άριστης υποστήριξης από το κράτος και συντηρητικούς κύκλους».

[...]

«Ειδικά ο Γ. Κότσιρας, που επανειλημμένα έχει πει ότι βρίσκεται κοντά στον χώρο της αριστεράς και έχει ταχθεί υπέρ της ανάγκης πολιτικής έκφρασης των καλλιτεχνών, δεν γίνεται αντί να προάγει ενεργά το σταμάτημα του πολέμου και τη διάχυση της αντιπολεμικής κουλτούρας να συμμετέχει σε κουστωδίες μιλιταριστών. Πρέπει να επιλέξετε ποια από τις δύο μορφές αλήθειας υπηρετείτε. Η μια λέει ότι στο καλλιτεχνικό στερέωμα υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες και όρια και κάθε φορά πρέπει να επιλέγεται αυτό που είναι ρεαλιστικότερο μέσα στο υπάρχον πλαίσιο».