Στην Κίνα οι τσάντες Louis Vuitton είναι πλέον μόνο «για τις γραμματείς»!

Θυμάστε μήπως την περίοδο που σχεδόν όλες οι γυναίκες κυκλοφορούσαν με μια τσάντα Louis Vuitton στο χέρι τους; Φυσικά, ως επί το πλείστον ήταν φθηνές απομιμήσεις, και λίγες μονάχα ήταν αυθεντικές.

Η απίστευτη και εκπληκτική δημοτικότητα που απέκτησαν οι συγκεκριμένες τσάντες, προφανώς και δεν παρατηρήθηκε μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου. Στην Κίνα όμως, οι πλούσιοι πολίτες αποφάσισαν να βάλουν ένα όριο, όταν είδαν την κατάσταση να ξεφεύγει. Μόλις λοιπόν η αγαπημένη τους φίρμα πολυτελείας έγινε και αγαπημένη της μεσαίας τάξης, τότε πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Σταμάτησαν να αγοράζουν τσάντες Louis Vuitton και άρχισαν να παίρνουν ακόμα πιο ακριβές, από πιο ακριβούς οίκους, επειδή απλά... μπορούν.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο διευθύνοντας σύμβουλος της HSBC, Ewan Rambourg, στο βιβλίο του «The Bling Dynasty: Why the Reign of Chinese Luxury Shoppers Has Only Just Begun», οι πωλήσεις του γνωστού οίκου κορυφώθηκαν το 2003, όταν όλοι οι Ιάπωνες αγόραζαν τα προϊόντα του. Ενώ όμως η ιαπωνική ελίτ δεν ανησύχησε όταν η εν λόγω φίρμα έγινε mainstream, η κινεζική ελίτ διαφώνησε.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως οι Ιάπωνες αγοράζουν πολυτελή αγαθά για να μπορέσουν να γίνουν μέλη μιας ανώτερης κοινωνίας, σε αντίθεση με τους Κινέζους, οι οποίοι τα αγοράζουν για να ξεχωρίσουν από τους υπόλοιπους.

Με τα προϊόντα του οίκου Louis Vuitton να έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητας, με τον καθένα να μπορεί να τα αποκτήσει, οι πλούσιοι Κινέζοι στρέφουν την προσοχή τους σε πιο ακριβές εταιρείες, στις οποίες δεν μπορούν πολλοί να έχουν πρόσβαση, όπως είναι οι οίκοι Chanel και Bottega Veneta. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στο βιβλίο του ο Rambourg, πλέον στην Κίνα η φίρμα Louis Vuitton είναι «η φίρμα των γραμματέων».

Πάντως, όπως αναφέρεται στον Business Insider, η τροπή αυτή της αγοράς δεν είναι και τόσο κακή, καθώς η μεσαία τάξη της Κίνας είναι αυτή με τη συνεχώς αναπτυσσόμενη αγοραστική δύναμη. Το μόνο που πρέπει να κάνει τώρα ο γαλλικός οίκος είναι να μπορέσει να διατηρήσει τους νέους μεσοαστούς πελάτες του, ενώ παράλληλα θα προσπαθεί να κερδίσει τη χαμένη του ελίτ.