Το επίπεδο... βουνό!

Το Roraima αποτελεί σίγουρα ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της φύσης, μιας κα πρόκειται για το μεγαλύτερο επίπεδο βουνό του κόσμου, το οποίο βρίσκεται στην οροσειρά Pacaraima, στη Νότια Αμερική, ανάμεσα στα σύνορα Βενεζουέλας-Βραζιλίας-Γουιάνας.

Το υψόμετρό του φτάνει τα 2.180 μέτρα και η μοναδικότητά του έγκειται στο γεγονός πως δεν έχει κορυφή, όπως όλα τα κανονικά βουνά. Πολλοί το αποκαλούν «πέτρινο τραπέζι του ουρανού», και όχι άδικα.

Μάλιστα, οι βουνοκορφές στις οποίες βρίσκεται το Roraima θεωρούνται από τους πιο παλιούς γεωλογικούς σχηματισμούς της γης, με ηλικία που ξεπερνά τα 2 δισεκατομμύρια χρόνια.

Το Roraima ανακαλύφθηκε το 1956 από τον Sir Walter Raleigh, ¶γγλο αριστοκράτη, συγγραφέα, ποιητή και εξερευνητή. Η επίπεδη επιφάνειά του έχει πλάτος 31 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ως επί το πλείστον καλύπτεται από καθαρό ψαμμίτη. Στους βράχους του βρίσκονται θάμνοι, βρύα και λειχήνες, ενώ στην επίπεδη έκταση συναντώνται σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας.

Ακόμα, το βουνό διαθέτει 56 καταρράκτες και 52 λίμνες, με μεγαλύτερη την Gladys. Όπως είναι αναμενόμενο, πολλοί μύθοι και θρύλοι έχουν φτιαχτεί γύρω από αυτό και περνούν από γενιά σε γενιά.

Για τους ιθαγενείς της περιοχής, το βουνό έμοιαζε με κούτσουρο που απέμεινε από ένα ισχυρό δέντρο, το οποίο είχε όλα τα φρούτα και τα λαχανικά του κόσμου. Όμως ένας απατεώνας, ο Makunaima, το έκοψε και πέφτοντας στη γη, δημιούργησε μια μεγάλη πλημμύρα. Η ανάβαση σε αυτό το θαυμαστό φυσικό μνημείο αποτελεί μια συγκλονιστική εμπειρία, αλλά και πολύ δύσκολη, μιας και ορισμένα μονοπάτια, σε συνδυασμό με την ομίχλη, μπορούν να μπερδέψουν τον επισκέπτη και να τον κάνουν να χάσει τον δρόμο του.

Γι' αυτό και όσοι το ανεβαίνουν, το προσεγγίζουν από την πλευρά της Βενεζουέλας, με οδηγούς ιθαγενείς Pemon, οι οποίοι γνωρίζουν καλά την περιοχή. Τον 19ο αιώνα πραγματοποιήθηκε μια αποστολή εξερεύνησης του βουνού, με σκοπό την καταγραφή της χλωρίδας και της πανίδας του, χάρη στην οποία γράφτηκε το βιβλίο «The Lost World» του Arthur Conan Doyle, που δημοσιεύτηκε το 1912 και αποτελεί ένα μυθιστόρημα με θέμα την αποστολή σε ένα οροπέδιο στον Αμαζόνιο, όπου προϊστορικά ζώα εξακολουθούσαν να επιβιώνουν.