Τιγράκι χωρίς μαμά έγινε φίλος με ένα κουτάβι

Η φιλία δεν ξέρει από ηλικία, φύλο, εθνικότητα ή θρησκεία. Η ποικιλία ίσως μας χωρίζει αλλά είναι επίσης και αυτό που μας φέρνει κοντά.

Πάρτε για παράδειγμα την μικρή τίγρη της Βεγγάλης με το όνομα Hunter και το μικρό Γερμανικό Πόιντερ που ονομάζεται Chelsea. Παρά τις μεγάλες διαφορές τους, καταφέρνουν να συνυπάρξουν και μάλιστα να γίνουν οι καλύτεροι φίλοι. Είναι τόσο γλυκοί!

Ο Chelsea είναι μόλις 3 εβδομάδες μεγαλύτερος από τον Hunter αλλά και τα δύο πλάσματα φροντίζονται από τον 22 ετών Anthea Michaletos, που μένει στο καταφύγιο άγριας ζωής στην Pretoria της Βόρειας Αφρικής, όπως και οι δύο φίλοι.

Καθώς όλα δείχνουν όμορφα και ανέμελα για τα δύο ζώα, ο Hunter δεν έζησε την καλύτερη ούτε μια ευπρεπή ζωή στην αρχή.

Το μωρό τίγρης γεννήθηκε σε μια φάρμα άγριας ζωής. Λίγο μετά αφότου ήρθε στον κόσμο, η μητέρα του έδειχνε επιθετικότητα προς αυτόν και έτσι αναγκάστηκαν να τους χωρίσουν.

«Πιστεύουμε πως ο Hunter γεννήθηκε κάποια στιγμή που το θηλυκό έπρεπε να αφήσει τους δεσμούς της και κατά κάποιο τρόπο τον απέρριψε.» δηλώνει η Anthea ενώ προσθέτει πως η πράξεις της μητέρας έβαζαν στο περιθώριο την επιβίωση του Hunter και έτσι οι άνθρωποι παρενέβησαν για το καλό του.

Πραγματικά, όταν η ζωή σε ρίχνει χαμηλά, σίγουρα θα σε ανεβάσει και πάλι. Μετά από επικίνδυνες και θλιβερές καταστάσεις, ο Hunter έλαβε ένα δώρο: το δώρο της φιλίας.

Οι άνθρωποι του καταφυγίου γνώρισαν τον Hunter και τον Chelsea που έγιναν αχώριστοι. Στην πραγματικότητα, όταν η Anthea έβγαλε τον Chelsea έξω από το κλουβί, έτρεξε να συναντήσει το μικρό τίγρη. Το παιχνίδι τους πολλές φορές θυμίζει αγώνες πάλης μιας και ο σκύλος πάντα σπρώχνει των Hunter και εκείνος πηδά πάνω από τον φίλο του.

Ο Hunter είναι το μόνο τιγράκι οπότε είναι καλό να μαθαίνει πώς να αντιδρά με άλλα είδη. Η Anthea εξηγεί πως είναι καλό να έχει τετράποδους φίλους που έχουν τις ίδιες εμπειρίες ώστε να τον βλέπει ως άλλο μέλος του είδους του.

Η συντροφικότητα είναι το κλειδί. Στην πραγματικότητα, ο σκύλος είναι θλιμμένος κάθε φορά που πρέπει να χωριστούν μιας και έχουν διαφορετικά κλουβιά.

Όσο τα ζώα είναι ακόμη μικρά, μπορούν αν παίζουν και να παλεύουν. Ωστόσο, όταν ο Hunter γίνει 6 μηνών, θα πρέπει να τον χωρίσουμε από τον Chelsea για την μελλοντική του προστασία. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ρίξει και να τραυματίσει τον Chelsea, ειδικά αφού η Anthea πρόσεξε πως ο μικρός τίγρης πάντα στοχεύει τον λαιμό του σκύλου κατά τη διάρκεια παιχνιδιών.

Το καλό είναι πως ο Chelsea δεν κλαίει όταν ο Hunter τείνει να είναι λίγο πιο απότομος. Ο σκύλος θα έκλαιγε αν ένιωθε άβολα αλλά μέχρι τώρα δεν έχουν υπάρχει τέτοιες καταστάσεις.

Σύμφωνα με την αξιολόγηση, η Anthea δηλώνει πως 6 μήνες είναι αρκετοί για τη φιλία τους. Μετά από αυτή την ηλικία η τάση να γίνει πιο ταραχώδες είναι μεγάλη και τα πλάσματα θα ξεκινήσουν να παίζουν πιο σκληρά.