Ο πρώτος Έλληνας που ζωγραφίζει με τον πpωκτό του

Πιθανόν να μη γνωριζετε τον Δημήτρη Ανδρεοσόπουλο και την αιρετική του τέχνη. Σας την παρουσιάζουμε λοιπόν. Στο πρώτο βίντεο, ο καλλιτέχνης παρουσιάζει τις "Κωλογpαφίες" του, σε αθηναϊκό δρώμενο, κατά το οποίο αφού στερεώσει ένα πινέλο στον πpωκτό του, ζωγραφίζει μια σειρά πινάκων, άλλοτε με κουκίδες (πουαντιγισμός), άλλοτε με τρίγωνα (μυστικιστικές τάσεις;). Φυσικά γuμνός. Στο τέλος της δράσης, απευθύνεται στο κοινό (το οποίο τον χειροκροτεί, θα έλεγε κανείς θερμά) και εκφράζει, ούτως ειπείν, το καλλιτεχνικό του credo (εξόχως απελευθερωτικό και γεμάτο πίστη στο "μέσα" μας).    

Στο δεύτερο βίντεο (στο τέλος του ποστ), μπαμπουλωμένος με ένα βαρύτιμο και κάπως τσαλακωμένο άμφιο (εν είδει ιερατικής ρόμπας), αργοδιαβαίνει σκυφτός τα στενά δωμάτια μιας αθηναϊκής γκαλερί, λιβανίζοντας τους επισκέπτες οι οποίοι τον παρατηρούν στοχαστικά. Φοράει και ένα ακάνθινο στεφάνι.  

Σε ένα κείμενό του, το οποίο ανάρτησε πρόσφατα, ο καλλιτέχνης φωτίζει κάπως την μονήρη του δράση, ως "μ...ία  (εννοεί την πράξη του αuνανισμού) που έχει τη δύναμη να καταρρίψει σαθρές και σεμνότυφες Μοναρχίες."  

Ας του δώσουμε τον λόγο: 

Προτείνω τον ανοιχτό διυποκειμενικό μονόλογο που διαπραγματεύεται την έννοια του ορίου όχι μόνο σήμερα μα ανέκαθεν. Την επίκληση στην προσωπική ευθύνη, στην αυτόσυνείδηση, στην ανοιχτή έκθεση στάσης και διαπραγμάτευσης του κόσμου. Όλα ενάγονται σε μια μονάδα που λέγεται Άνθρωπος; Συνείδηση; Ον; και όμως όλα ενυπάρχουν το ένα μέσα στο άλλο δίνοντας απλώς διαφορετικές αποχρώσεις μιας κοινής ουσίας. Ίσως μέσα από "Κωλό-γpαφίες", μέσα από το ενδεχόμενο ψέμα, μέσα από το επιφανειακό κενό, να εκμαιεύσουμε σπέρματα Γνώσης. Διότι αν η Τέχνη έχει ένα τελικό αίτιο, τότε σίγουρα αγγίζει την έννοια της εφαρμοσμένης φιλοσοφίας. Και αν η φιλοσοφία έχει μια ποιότητα, τότε αυτή είναι να κατανοήσουμε περισσότερα πράγματα και να ελπίσουμε να ζήσουμε πιο ποιοτικά πριν πεθάνουμε εν αγνοία. Η μη κατανόηση είναι μονόδρομος προς την Γνώση. Η "μαλακία" έχει τη δύναμη να καταρρίψει σαθρές και σεμνότυφες Μοναρχίες. Και τι προτείνω σε τελική ανάλυση? Ένα "εικαστικό κοάν". Αγωνιώ σαν χαζός, να επικοινωνήσω ένα είδος γνώσης που καμία λογική ή γλώσσα, ακόμα και μουσική θα πω, δεν μπορεί να μεταφέρει. Ας είμαι και γω μια μέλισσα που αμαρτωλά και βλακωδώς προσπαθεί να γονιμοποιήσει τα άνθη γύρο της. 

Tο 2014, ο καλλιτέχνης (σπουδαστής τότε) Ανδρεοσόπουλος έλαβε μέρος σε ένα σεμινάριο στο Βερολίνο  με θέμα την τέχνη ως κοινωνικό-πολιτική δραστηριότητα. Εκεί παρουσίασε ίσως την πιο ολοκληρωμένη ερμηνεία του έργου του:  

«Οι κωλογpαφίες είναι η αποτύπωση της μεγαλειώδους και φοβερής αγωνίας, για την ταυτοποίηση και διαφύλαξη του Εγώ μέσα στη ροή του χρόνου. Ταυτόχρονα είναι και μια υπερβατική προσπάθεια για μια τέχνη καθοδηγούμενη από εpωτισμό –καθώς και την ειλικρίνεια και τον αυθορμητισμό του -η οποία θα αναβλύζει κατευθείαν από το πeος της ψυχής σαν σπeρμα άυλο και θα γονιμοποιεί τα ωάρια άλλων ψυχών ή θα ηδονίζει τους πρωκτούς άλλων ψυχών. Είναι η πρόταση, η μάλλον, είναι η αγωνία μου για μια τέχνη πιο Αληθινή.

Το πινέλο στο πpωκτό είναι το Σύμβολο των κωλογpαφιών και είναι τριπλής σημασίας.

Είναι ένας δυναμικός και παράλληλα απλός και άμεσος τρόπος να γράψω πάνω στον καμβά ενεργοποιώντας ολόκληρο το σώμα μου (εντατικοποίηση της ύλης από την μη ύλη) δίχως όμως να έχω πλήρη ή ενσυνείδητο έλεγχο όπως συμβαίνει με το χέρι, ή με κάποιον που έχει εξασκήσει τη ζωγραφική στόματος ή ποδιού (καθώς η φύσης της ανάγκης αυτών με αυτήν της κωλογpαφίας διαφέρουν ριζικά). Η ψυχή υποτάσσει όλη την ύλη με το «σκήπτρο - πινέλο» σε έναν σπαστικό ερωτικό χορό ώστε να καταφέρει να δημιουργήσει το είδωλο της στην ευτυχή τελική αντανάκλαση της στο καμβά. Έχοντας πλήρη επίγνωση της στιγμής, δεν έχω έλεγχο πέρα από αυτόν που ασκεί η ψυχή στο σώμα μου.

Ο σeξουαλισμός που εκπνέει το πινέλο στο kώλο, αποτελεί ένα είδος αντίδρασης και διαμαρτυρίας προς μια εικαστική και κοινωνική νόρμα που κοχλάζει στα μη-φυσικά ανώμαλα στερεότυπά της, ένας τρόπος επανάστασης, απελευθέρωσης κι διαμαρτυρίας, έναντι σε έναν κόσμο και πολιτισμό που είναι ακόμα απολίτιστοι και βάρβαροι.

Η αιφνίδια πνευματική έμπνευση οδηγεί στην δημιουργία της κωλογpαφίας. Κατά τη διάρκεια μιας κωλογpαφίας γίνεται αντιληπτή με έναν ενορατικό τρόπο η φανερά κρυμμένη Αλήθεια. Είναι μια υπερβατική λύτρωση. Είναι μια ακόμα υπέρβαση. Είναι μια στιγμιαία αφύπνιση την οποία ίσως μπορεί κανείς, ανάλογα το πνευματικό του επίπεδο, να βιώσει διαλογιζόμενος πάνω σε μια από τις κωλογpαφίες μου. Είναι μια σειρά έργων που δεν αναφέρεται στη λογική του ανθρώπου αλλά στο πνεύμα του. Την Τέχνη την βιώνουμε δεν την καταλαβαίνουμε."  

Ιδού ορισμένα από τα έργα -Σειρά: Κωλογpαφίες-  του καλλιτέχνη: