Δέκα χρόνια φυλακή για τον... Πίου!

Ο «Πίου», δικάστηκε σήμερα από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας το οποίο τον καταδίκασε σε κάθειρξη 10 ετών και έδωσε ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεσή του, με αποτέλεσμα να αφεθεί ελεύθερος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής του σε δεύτερο βαθμό.

Το «μαύρο πιστόλι» συνελήφθη στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», έχοντας στην κατοχή του 1 κιλό και 285 γρ. ηρωίνης

Ο Ιζουάνα Τζούλε Ανίνο όπως λέγεται στην πραγματικότητα, μίλησε στην εφημερίδα «Espresso», τονίζοντας ότι θέλει να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τη ζωή του, με τον ίδιο να γράφει το σενάριο.

Διαβάστε τι είπε ο «Πίου»

Για την πράξη του: «Έκανα ένα τραγικό λάθος. Έχω μετανιώσει και αν γύριζα τον χρόνο πίσω, δεν θα έκανα το ίδιο. Ζήτησα συγγνώμη από την οικογένειά μου και ακόμη συνεχίζω. Μου λείπουν τα παιδιά μου. Δεν τα έχω δει από τη μέρα που μπήκα φυλακή, αλλά μιλάμε πού και πού στο τηλέφωνο».

Για τη ζωή στη φυλακή: «Είναι πολύ δύσκολα μέσα. Ζω μοναχικά, δεν έχω πολλές παρέες. Εξάλλου, καθένας που εκτίει ποινή έχει τα δικά του προβλήματα. Κάποιοι έχουν βγάλει 12 και 13 χρόνια στη φυλακή, οπότε και γι΄ αυτούς είναι δύσκολο. Διαβάζω πολύ θεολογικά βιβλία. Έτσι περνάω την ώρα μου. Πάντα ήμουν θρησκευόμενος, αλλά μέσα στη φυλακή παίρνω ακόμη μεγαλύτερη δύναμη από τον Θεό».

Για την έκβαση της δίκης: «Έχω μεγάλη αγωνία. Επειδή δεν έχω καμία σχέση με όλα αυτά, δεν ξέρω τι θα γίνει. Έχω κάποιους γνωστούς που μπορεί να με βοηθήσουν και ίσως μου βρουν δουλειά. Αν τα καταφέρω, θέλω να κάνω μια ταινία για όσα έζησα τους τελευταίους μήνες. Ήδη γράφω σενάριο για τη ζωή μου».

Για το πως «έμπλεξε»: «Μετανιώνω κάθε μέρα. Έμπλεξα όταν τίποτα δεν πήγαινε καλά στη ζωή μου. Ο άνθρωπος στον οποίο δούλευα ως βοηθός μακενίστα βγήκε σε σύνταξη. Έψαξα παντού για δουλειά και ασχολήθηκα για λίγο και με τα ανταλλακτικά αυτοκινήτων. Ούτε εκεί πήγαν καλά τα πράγματα. Μου έκοψαν το ρεύμα και το νερό, και κινδύνευα με έξωση.

Ένας γνωστός μου στην Αθήνα, που ήξερε την κατάστασή μου, μου είπε ότι μπορούσε να με βοηθήσει. Μου πρότεινε να κάνουμε μια δουλειά, λέγοντας ότι θα πληρωνόμουν. Όταν τον ρώτησα τι δουλειά μου απάντηση: Έλα κάτω στην Αφρική και θα σου πω. Πήγα στην Ουγκάντα με εισιτήριο που πλήρωσαν κι εκεί μου είπαν απλά: Θα κάνεις αυτό κι αυτό... Είναι επικίνδυνο, αλλά αν τα καταφέρεις θα πάρεις 3.000 ευρώ. Ήμουν απελπισμένος. Όταν το έκανα, ένιωθα σαν να έχω πεθάνει».