Τι είναι η πολύχρωμη ταινία που φοράνε οι αθλητές στο Ρίο;

Ξεκίνησε δειλά το 2008. Το τρεντ με τις πολύχρωμες ταινίες που καλύπτουν τα σώματα των αθλητών. Τι είναι όμως και γιατί οι αθλητές έχουν εμμονή με αυτή;

Ονομάζεται ταινία κινησιολογίας ή (συχνότερα) ταινία Kinesio. Η Kinesio Tex Tape, αναπτύχθηκε από έναν Ιάπωνα χειροπράκτη το 1979 και στην ιστοσελίδα της λέει ότι "ανακουφίζει τη δυσφορία και διευκολύνει τη λεμφική παροχέτευση με μικροσκοπική άρση του δέρματος". Μπορεί να "εφαρμοστεί πάνω από τους μυες να μειώσει τον πόνο και τη φλεγμονή, να χαλαρώσει τους κουρασμένους μύες και να υποστηρίξει τις κινήσεις τους σε 24ωρη βάση".

Σύμφωνα πάντα με την ιστοσελίδα, η ταινία μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από πονοκεφάλους στους πονεμένους μύες και πολλά άλλα, αν και υπάρχει περιορισμένη έρευνα για να υποστηρίξει αυτές τις μεγάλες λίστες.

Λειτουργεί όμως;
Η πλειοψηφία των αθλητών κατά καιρούς βασίζεται στην αθλητική ταινία για την υποστήριξη των μυών ή τον περιορισμό κάποιου πόνου. Οι περισσότερες έρευνες όμως δεν έχουν βρεί σημαντικά οφέλη από τη χρήση της ταινία.

Αρκετές μελέτες που ανέλυσαν την κλινική χρήση του Kinesio taping για τα άτομα με μυοσκελετικές παθήσεις δεν βρήκαν κανένα στοιχείο που να βοήθησε τους ασθενείς. Έτσι, για άτομα με χρόνιες παθήσεις, που χρειάζονται θεραπεία (συνήθως δεν είναι αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων), η ταινία μάλλον δεν κάνει πολλά.

Ωστόσο, μία πρόσφατη ανασκόπηση στο British Journal of Sports Medicine βρήκε ότι η "Kinesio taping είναι ανώτερη από την ελάχιστη παρέμβαση για την ανακούφιση από τον πόνο".

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι το δέσιμο με ταινία μπορεί δυνητικά να αυξήσει το εύρος της κίνησης ελαφρώς, αλλά αυτή δεν είναι απόδειξη κατ 'ανάγκην ότι ένας τύπος ταινίας είναι καλύτερος από κάποιον άλλο.

Και όμως, χιλιάδες αθλητών φαίνεται να την αγαπούν.

Παραδόξως, αυτή η επιλογή μπορεί να είναι πιο λογική από ό, τι φαίνεται, ακόμα κι αν δεν υπάρχει πραγματικό σωματικό όφελος από την ταινία.

Αν όντως έχει ακόμη και ελάχιστο όφελος, τότε, καθώς οι αγώνες κερδίζονται ή χάνονται σε κλάσματα του δευτερολέπτου, και ακόμη και ένα κέρδος απόδοσης 0,05% θα μπορούσε να είναι η διαφορά ενός αθλητή, μεταξύ του να στέκεται στο βάθρο ή να κάθεται στο πλάι.

Αλλά ακόμα και αν δεν υπάρχει αύξηση της απόδοσης από την ταινία, θα μπορούσε ακόμα να έχει νόημα να τη φοράει, αν ένας αθλητής νομίζει ότι τον βοηθά. Μελέτες επί μελετών έχουν άλλωστε τεκμηριώσει τα οφέλη του φαινομένου placebo. Οι άνθρωποι που νομίζουν ότι τους έχει δοθεί καφεΐνη ή μορφίνη αισθάνονται λιγότερη κούραση ή πόνο, ακόμη και αν έχουν καταπιεί απλώς ένα χάπι ζάχαρης.

Ο καθηγητής φυσιολογίας Steve Harridge δήλωσε στο Reuters το 2012, "Το γεγονός ότι οι αθλητές πιστεύουν ότι πρόκειται να τους κάνει κάποιο καλό μπορεί να βοηθήσει με ένα ψυχολογικό τρόπο."