Τα εpωτικά μηνύματα του χρυσαυγίτη Ιωάννη Λαγού

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» αποκάλυψε προ ημερών το πλήθος των μηνυμάτων που αντάλλαξε ο Λαγός με άλλα στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης, τα οποία αποδεικνύουν ότι σε οργανωμένη επίθεση της Χρυσής Αυγής ήταν επικεφαλής ο ίδιος ο βουλευτής του κόμματος Ι. Λαγός.

Πρόκειται για την επίθεση στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο της Ηλιούπολης «Συνεργείο», που πραγματοποιήθηκε από μηχανοκίνητο τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής στις 10/7/2013. Για την επίθεση αυτή, την άρση της ασυλίας των χρυσαυγιτών Ι. Λαγού και Ν. Μίχου αποφάσισε η Ολομέλεια της Βουλής. Το τάγμα εφόδου αποτελούνταν από 50 μηχανές, στις οποίες επέβαιναν μέλη των Πυρήνων Νίκαιας, Πειραιά και Νοτίων Προαστίων της ναζιστικής οργάνωσης και επιτέθηκε στο «Συνεργείο» περίπου στις 19.30, υπό την καθοδήγηση του Λαγού και του Μίχου, όταν μέσα στον χώρο πραγματοποιούνταν μάθημα Αγγλικών σε μικρά παιδιά.

Οι χρυσαυγίτες, οι οποίοι κρατούσαν λοστούς και κοντάρια, έσπασαν και κατέστρεψαν ό,τι βρήκαν μπροστά τους και στη συνέχεια χτύπησαν και τραυμάτισαν τον εκμισθωτή του χώρου Π.Δ., ενώ η δασκάλα και οι μαθητές κατάφεραν να κρυφτούν στην τουαλέτα.

Ως επικεφαλής του τάγματος εφόδου περιγράφεται στις καταθέσεις των μαρτύρων ο Λαγός, ο οποίος προδίδεται από τη συμμετοχή του βουλευτικού του αυτοκινήτου στην επίθεση και βέβαια από τα σχετικά μηνύματα που έχει ανταλλάξει με πλήθος στελεχών της οργάνωσης.

Αλλά υπάρχει και η συνομιλία του Λαγού με την κατηγορούμενη για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, Νικόλ Μπενέκη, το βράδυ της επίθεσης:

Μπενέκη: «Τους αφήσαν [σ.σ. τους προσαχθέντες]; τελειώσατε;»
Λαγός: «Οχι ακόμα. Πολύ γέλιο θα σου πω. Στο ίντυ [σ.σ. ιστότοπος indymedia] γράφουν ότι τους κοπανήσαμε».
Μπενέκη: «Αχαχαχα. Δε τους κοπανήσατε;».
Λαγός: «Και βέβαια ναι».
[...]
Μπενέκη: «Βρήκα τις αναρτήσεις στο ίντι. αχαχαχαχαχα. Κότες οι τύποι. Ο,τι να ’ναι λένε».
Λαγός: «Φύγαμε [σ.σ. από το Τμήμα]. Τι λένε; Οτι μας έδειραν?».
Μπενέκη: «Ο άντρακλας μου δέρνει. λα λα λα λα. γουστάαααρω».
Λαγός: «Γιατί; τώρα το είδες».
Μπενέκη: «Οχι. Εξιτάρομαι κάθε φορά που το κάνεις. Είχες από Απρίλη».
Λαγός: «Ξέχασες τη διανομή τροφίμων. Τα ΜΑΤ».
Μπενέκη: «Για αναρχία λέω λατρεία. Τα ΜΑΤ είναι τακτικότερα νομίζω. Μ’ άρεσε που πήγατε επίτηδες. Επικεφαλής τους ο Λαγός λένε μέσα. Χαχα. Ετσι κατά τα άλλα λένε πως είσαι κότα τα ζώα».
Λαγός: «Χαχα. Να μου πουν πού ήμουν κότα και να συμφωνήσω».
[...]
Λαγός: «Τώρα κατάλαβα. Μόνο όταν κάνω επεισόδια με θες».

Ο δημοσιογράφος Θανάσης Κρατερός γράφει στην Αυγή, στις 2 Σεπτεμβρίου ένα αιχμηρό άρθρο με τίτλο «Δείρε, λατρεία μου, πέντε-έξι κι έλα στο σπίτι μου πριν φέξει».

«Είχα πάντα μια απορία για το πώς εpωτεύονται οι ναζί. Πώς αγαπούν και αγαπιούνται. Αν αφήνει το χιτλερικό μίσος τους χώρο για ανθρώπινη αγάπη, έρωτα, ασπασμό των αγγέλων προς τ’ άστρα που έλεγαν τα παλιά λευκώματα.

Διότι πώς μισούν το ξέρουν οι πάντες, ιδιαίτερα οι αλλόφυλοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι τουρκόφιλοι, οι εβραιόφιλοι, οι αναρχοφιλόφιλοι και οι κομμουνιστόφιλοι. Με μαχαίρια, αλυσίδες, σιδερογροθιές, πιστόλια και ανυπερθέτως δέκα τουλάχιστον με έναν. Μόνος του ο ναζί, ή άντε με έναν-δυο παρέα, είναι φρόνιμος. Έχουν πάντα εκτίμηση για τον συσχετισμό των δυνάμεων...

Αλλά τι γίνεται με τους έρωτές τους; Η αποκάλυψη από την "Εφημερίδα των Συντακτών" κάποιων sms που αντάλλαξαν ο βουλευτής Λαγός με την αγαπημένη του, χρυσαυγίτισσα κι αυτή, κάπως με φώτισαν.

Δείτε, όσοι επίσης απορείτε, μπας και φωτιστείτε. Αγαπημένη: Ο άντρακλάς μου δέρνει. Γουστάαααρω. Λαγός: Γιατί, τώρα το είδες; Αγαπημένη: Όχι. Εξιτάρομαι κάθε φορά που το κάνεις. Είχες από τον Απρίλη. Λαγός: Ξέχασες τη διανομή τροφίμων. Τα ΜΑΤ. Αγαπημένη: Για αναρχία λέω, λατρεία. Τα ΜΑΤ είναι τακτικότερα νομίζω. Μ’ άρεσε που πήγατε επίτηδες. Λαγός: Τώρα κατάλαβα. Μόνο όταν κάνω επεισόδια με θες!

Είδατε; Δεν λέω ότι μπορώ να καταλάβω, με θητεία πενήντα χρόνια στον σταλινισμό, την ευαίσθητη ψυχή ενός ναζί, αλλά όλο και κάτι βγαίνει από την παραπάνω εpωτική συνομιλία. Και σε μένα ακόμα, με την τόση αριστερή αρτηριοσκλήρωση, ανοίγει με το τρυπάνι των λέξεων μια φλέβα στιχουργικής ερωτικής. Δείρε, λατρεία μου, πέντε-έξι κι έλα στο σπίτι μου πριν φέξει.

Ή το παραπονεμένο: Μου λες ότι δεν κάνω επεισόδια και βάζεις στην αγάπη μας εμπόδια. Ή το αισθαντικό: Κουράστηκα για να σε αποκτήσω, τόσους αναρχικούς είχα να σκίσω. Συμπέρασμα; Και οι ναζί έχουν καρδιά.

Φτιάχνονται βέβαια με το μίσος, το ξύλο και το αίμα. Άλλος προσφέρει λουλούδια του Αγίου Βαλεντίνου και ο καλός ναζί προσφέρει στην καλή του σπασμένα κεφάλια. Και όχι από τα τακτικότερα, των ΜΑΤ, αλλά από την αναρχία.

Αυτό του ζητάει, τι να κάνουμε. Άλλος παραπονιέται «Με θες μόνο όταν είμαι ματσωμένος» κι ο πιστός ναζί παραπονιέται «Με θες μόνο όταν είμαι ματωμένος». Για να αποδειχτεί ότι στης καρδιάς τα μυστήρια δεν χωράνε δικαστήρια. Εκτός κι αν επιπέσει κανένα κακουργιοδικείο...»