10 αγαπημένες ατάκες από παλιές ελληνικές κωμωδίες

Αν είναι κάτι που μας λείπει από τις παλιές ελληνικές κωμωδίες, αυτό είναι αυτοσχεδιασμός και οι ξεκαρδιστικές ατάκες που μας χάρισαν οι τεράστιοι κωμικοί που μεγάλωσαν γενιές και γενιές θεατών.

Οι ατάκες είτε μέσα στο σενάριο είτε σαν σκέψεις τις στιγμής έχουν μείενι στην ιστορία. Και είναι πολλές. Ο κάθε ένας βέβαια θα έχει τις αγαπημένες του, όμως όλες εχουν μείνει στην ιστορία όχι μόνο του κινηματογράφου, αλλά και της ελληνικής καθημερινότητας.

Διαλέξαμε δέκα από αυτές και τις θυμόμαστε. Για να ευθυμήσουμε και λίγο...

1.Λάμπρος Κωνσταντάρας – Υπάρχει και φιλότιμο (1965)

Η ταινία είναι γεμάτη ατάκες. Δύσκολα μπορούμε να ξεχωρίσουμε κάποια. Γι’ αυτό προτιμήσαμε μια που ίσως να μην έχετε προσέξει και είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτοσχεδιασμού. «Όπως λέμε Δάντης... Όπως λέμε Φάντης...όπως λέμε Quo Vadis».

2.Ντίνος Ηλιόπουλος – Ο Ατσίδας (1962)

Είναι από τις πιο γνωστές ατάκες του ελληνικού σινεμά. Τα σχόλια είναι περιττά...

3.Θανάσης Βέγγος – Τρελός και Παλαβός Βέγγος (1968)

Η στιγμή που ο Βέγγος έχει προσγειωθεί πάνω σε μια βέσπα και δεν ξέρει πως να σταματήσει και ρωτάει έναν δίπλα του με κάμπριο αυτοκίνητο (ο οποίος νομίζει μάλλον ότι τον προκαλεί), «Ξέρεις από βέσπα;»

4.Βασίλης Αυλωνίτης – Οι γαμπροί της Ευτυχίας (1962)

Άλλο ένα παράδειγμα αυτοσχεδιασμού. Ο Βασίλης Αυλωνίτης ήταν ένας από τους καλύτερους σε αυτόν τον τομέα. Και σε αυτή την σκηνή είναι λέξη και ατάκα...

5. Λάμπρος Κωνσταντάρας – Τζένη Τζένη (1965)

Όχι μια, ούτε δυο αλλά τρείς ατάκες. «Κόφτο βρε παιδί μου», «Αμφιβάλλεις;» και «Να πίνουμε, ο Νίκος μόνο να μην πιει...».

6. Θανάσης Βέγγος – Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963)

Ο Θανάσης Βέγγος δεν είχε ιδέα από φωτογραφία, αλλά το προσπάθησε. Αλλά φοβάται τον «άκρως δεξιό»...

7. Νίκος Σταυρίδης – Η ωραία των Αθηνών (1954)

Μια ταινία γεμάτη ατάκες, με τέσσερις αξεπέραστους κωμικούς. Το «αξούριστη» (και η απάντηση) είναι όλα τα λεφτά...

8. Κώστας Χατζηχρήστος – Της κακομοίρας (Ο Μπακαλόγατος) (1963)

Επίσης γεμάτη ατάκες. Μια στην τύχη...

9. Ντίνος Ηλιόπουλος – Οι κυρίες της αυλής (1966)

Η ταινία είναι ένα ρεσιτάλ έξυπνης κωμωδίας και αυτοσχεδιασμού από τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Όλες του οι ατάκες είναι ξεκαρδιστικές...

10. Κώστας Βουτσάς – 20 γυναίκες κι εγώ (1973)

Ίσως η καλύτερη ταινία του Κώστα Βουτσά από άποψη ατάκας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «Θσπυροθ»...

Πέτρος Καλογεράς