pote‑itan‑ethimo‑stin‑ellada‑na‑kanoyme‑xristoygenniatika‑dwra‑stoys‑troxonomoys

Πίσω στο 1936, την Πρωτοχρονιά, καθιερώθηκε το έθιμο να προσφέρουν οι πολίτες δώρα στους τροχονόμους. Εκείνη την περίοδο, είχε ξεκινήσει η "αστυφιλία", δηλαδή η αύξηση των κατοίκων των πόλεων (ύστερα κι από τις μετακινήσεις των προσφύγων) και η χρήση των αυτοκινήτων στους δρόμους είχε αρχίσει να αυξάνεται. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, να καθίσταται απαραίτητη η παρουσία τροχονόμων στους δρόμους, καθώς προκαλούνταν πολύ συχνά κυκλοφοριακό κομφούζιο.

Οι πολίτες θεωρούσαν το έργο τους σημαντικό και κοπιαστικό, ενώ οι καταστηματάρχες έκαναν έρανο γι' αυτούς, τον οποίο οι αρχές δε δέχονταν, αφού θεωρήθηκε δωροδοκία. 

Το περιστατικό αυτό, έφτασε στα αυτιά του Βασιλιά, ο οποίος μαζί με τον προσωπικό οδηγό του, πέρασε από την οδό Ρηγίλλης και πρόσφερε γλυκά και κρασί στον τροχονόμο της περιοχής εκείνης. Ο Τύπος επαίνεσε το Βασιλιά γι' αυτή του την κίνηση και με αυτό τον τρόπο, καθιερώθηκε κάθε χρονιά τις ημέρες των Χριστουγέννων, να αφήνουν οι πολίτες -όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά παντού στην Ελλάδα- διάφορα δώρα στους τροχονόμους, από τρόφιμα, γλυκά μέχρι ηλεκτρικές συσκευές.