Σαν σήμερα: Πέθανε ο Σταύρος Νιάρχος

Ο Σταύρος Νιάρχος υπήρξε ένας από τους πιο επιτυχημένους Έλληνες επιχειρηματίες του 20ου αιώνα, με διεθνή αναγνώριση. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους εφοπλιστές που θεμελίωσαν το ελληνικό θαύμα στην ναυτιλία, μετά τον πόλεμο. Η περίφημη «βεντέτα» του με τον Αριστοτέλη Ωνάση, διαμόρφωσε τον μύθο γύρω από το όνομά του και τροφοδότησε τις στήλες εφημερίδων και περιοδικών σε όλο τον κόσμο.

Γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου του 1909 στην Αθήνα. Οι γονείς του κατάγονταν από την Λακωνία και μόλις είχαν επιστρέψει στην πατρίδα από τις ΗΠΑ, όπου διατηρούσαν πολυκατάστημα στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του είχε ασχοληθεί με το εμπόριο λαδιού, ενώ η μητέρα του καταγόταν από την πλούσια οικογένεια των αδελφών Κουμάνταρου, που διατηρούσε στον Πειραιά τον αλευρόμυλο «Ευρώτας».

Ο Σταύρος Νιάρχος τελείωσε το Βαρβάκειο και αργότερα την Νομική. Όταν έγινε 20 ετών, ξεκίνησε να εργάζεται στον αλευρόμυλο των θείων του και γρήγορα ξεχώρισε για τις ηγετικές του ικανότητες. Έπεισε τους θείους του πως το κόστος εισαγωγής σιταριού από την Αργεντινή και την Σοβιετική Ένωση ήταν μεγάλο και πως θα τους συνέφερε να είχαν δικά τους πλοία. Έτσι κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης αγόρασε έξι πλοία για 120.000 δολάρια.

Το 1930 παντρεύτηκε για πρώτη φορά με την Έλενα Σπορίδη, από την οποία χώρισε μόλις έναν χρόνο αργότερα. Ο θείος του πήγε στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του ’30 και λίγο αργότερα τον ακολούθησε κι ο ίδιος. Το 1939 θα παντρευτεί για δεύτερη φορά, την Μελπομένη Κάπαρη, κόρη πλοιοκτήτη από την Σύρο και ταυτόχρονα αυτονομήθηκε επιχειρηματικά από τον θείο του.

Όταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος υπηρέτησε ως Σημαιοφόρος στο Πολεμικό Ναυτικό, παίρνοντας παράσημο. Τα πλοία του μισθώθηκαν από τους Συμμάχους και έξι από αυτά βυθίστηκαν. Μετά τον πόλεμο και συγκεκριμένα το 1947, χώρισε και από την δεύτερη γυναίκα του και γνωρίζει τον εφοπλιστή Σταύρο Λιβανό, ο οποίος ήταν το εισιτήριο του για τα μεγάλα σαλόνια.

Ξεκινά να φλερτάρει με την 14χρονη τότε κόρη του Λιβανού, Τίνα, αλλά ο πατέρας της αρνήθηκε να του δώσει την ευχή του, λόγω του νεαρού της ηλικίας της. Έτσι, παντρεύτηκε την μεγαλύτερη αδελφή της, την Ευγενία. Μόλις τρία χρόνια αργότερα, η Τίνα παντρεύεται τον μεγάλο του ανταγωνιστή , Αριστοτέλη Ωνάση.

Η αποζημίωση για τα βυθισμένα πλοία του έφτασε τα 2 εκατομμύρια δολάρια. Μαζί με τα 16 «Λίμπερτι» που πήρε ως δώρο από την αμερικανική κυβέρνηση, ξεκινάει να επενδύει σε μεγάλα τάνκερ. Έγινε γρήγορα ένας από τους μεγαλύτερους πλοιοκτήτες και για αρκετά χρόνια είχε τον μεγαλύτερο ιδιωτικό στόλο στον κόσμο. Το εξώφυλλο στο περιοδικό Time το 1956 βάζει σφραγίδα στην χρυσή εποχή του και την καταξίωση.

Τότε αγόρασε και το νησί Σπετσοπούλα στον Αργοσαρωνικό, αφού ο Ωνάσης είχε αγοράσει λίγο νωρίτερα τον Σκορπιό. Ταυτόχρονα, μετά από προτροπή της γυναίκας του, γίνεται ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες τέχνης. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 άρχισε να επενδύει και στην Ελλάδα, με τις μεγαλύτερες επενδύσει του να είναι τα Ελληνικά Διυλιστήρια Ασπροπύργου και τα Ελληνικά Ναυπηγεία στον Σκαραμαγκά.

Το 1965, γνώρισε σε σαλέ της Ελβετίας την εγγονή του διάσημου αυτοκινητοβιομήχανου Χένρι Φόρντ. Η Σάρλοτ Φόρντ μένει έγκυος και το σκάνδαλο ξεσπά αμέσως. Η σύζυγός του και μητέρα των τεσσάρων παιδιών του πήρε αμέσως διαζύγιο και ο Νιάρχος παντρεύτηκε την Φορντ με πολιτικό γάμο, αποκτώντας ακόμα ένα παιδί.

Όμως ο έρωτάς του με την Ευγενία ξαναφούντωσε και χώρισε από την Σάρλοτ Φόρντ. Δεν χρειάστηκε να την ξαναπαντρευτεί, αφού στην Ελλάδα δεν αναγνωριζόταν ούτε το διαζύγιό του, ούτε ο πολιτικός γάμος με την Σάρλοτ Φόρντ.

Το Μάιο του 1970, το όνομά του έκανε ξανά τον γύρο του κόσμου, όταν η γυναίκα του Ευγενία, βρέθηκε νεκρή στην Σπετσοπούλα σε ηλικία 44 ετών. Ο ιατροδικαστής βρήκε μώλωπες και σημάδια πάλης στο σώμα της. Η επίσημη εκδοχή έκανε λόγο για αυτοκτονία ύστερα από υπερβολική χρήση βαρβιτουρικών. Η υπόθεση έκλεισε παρά την παραπεμπτική πρόταση του εισαγγελέα.

Τον επόμενο χρόνο παντρεύτηκε την αδερφή της, Τίνα, που όπως φαίνεται ήταν ο μεγάλος του έρωτας. Η Τίνα είχε χωρίσει από τον Ωνάση πριν 12 χρόνια. Τρία χρόνια αργότερα όμως η Τίνα πεθαίνει κι αυτή από βαρβιτουρικά, μετά τον τραγικό θάνατο του γιού της, Αλέξανδρου Ωνάση.

Απότο 1973 ο Νιάρχος είχε επενδύσει και στα χρηματοοικονομικά, φτάνοντας βνα κατέχει το 2% της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου, Citybank. Εμπλούτιζε συνεχλως την συλλογή του από έργα τέχνης, τα οποί κάποια στιγμή έφτασαν σε αξία το 1 δισεκατομμύριο δολάρια.

Βρισκόταν στους 100 πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 αποσύρθηκε στο Σεν Μόριτζ, όπου πέθανε στις 16 Απριλίου του 1996, σε ηλικία 87 ετών. Όσα ορματίστηκε και δεν πρόλαβε να κάνει ο ίδιος στην Ελλάδα, τα πραγματοποιεί σήμερα το «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», για το οποίο έκανε λόγο στην διαθήκη του. Το ίδρυμα, που διευθύνουν τα παιδιά του, ανακοίνωσε το 2006 ένα φιλόδοξο έργο: την κατασκευή Μεγάλης Βιβλιοθήκης και Λυρικής Σκηνής σ' ένα τμήμα του παλιού Ιπποδρόμου επί της Λεωφόρου Συγγρού.