Ο άντρας που αρνιόταν τον θάνατο

Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι στην ιστορία, που όσο κι αν κάποιοι τους έβαλαν στο στόχαστρο, αρνήθηκαν πεισματικά τον θάνατο. Η ιστορία ωστόσο του Adrian Carton de Wiart δεν συγκρίνεται με καμία.

Υπήρξε ο στρατιώτης που δεν μπορούσε να σκοτωθεί. Που αρνιόταν συνεχώς τον θάνατο. Γεννήθηκε από αριστοκρατική οικογένεια στις Βρυξέλλες, και πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στο Βέλγιο και την Αγγλία. Η μητέρα του ήταν Ιρλανδή και την έχασε σε ηλικία έξι ετών. Ο θάνατός της έκανε τον πατέρα του να πάρει την απόφαση να μετακομίσουν στο Κάιρο.

Η θετή μητέρα του τον έστειλε το 1891 σε εσωτερικό σχολείο στην Αγγλία. Το 1899 όμως τα παράτησε για να πολεμήσει στον Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερς στην Αφρική. Εκεί τραυματίστηκε στο στομάχι και στην κοιλιακή χώρα. Επέστρεψε για λίγο στην Αγγλία αλλά παρά την αρχική αντίρρηση του πατέρα του, παρέμεινε στον στρατό. Ξαναπήγε στην Αφρική και μετά στην Ινδία.

Μετά από χρόνια περιπλάνησης, ήρθε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Άλλο που δεν ήθελε. Τον μετέθεσαν στην Σομαλία, όπου λίγο καιρό αργότερα, κατά την διάρκεια μιας επίθεσης εναντίον ενός εχθρικού οχυρού, ο Carton de Wiart πυροβολήθηκε στο πρόσωπο, χάνοντας το αριστερό του μάτι και ένα μέρος του αυτιού του. Του έδωσαν ακόμα ένα μετάλλιο αλλά εκείνος δεν έκατσε στα αυγά του. Όπως είχε πει αργότερα «ο πόλεμος ήταν στο αίμα μου».

@wikipedia.org

Πολέμησε στο Δυτικό Μέτωπο στην Γαλλία, όπου τραυματίστηκε άλλες επτά φορές. Έχασε το χέρι του και έβγαλε μόνος του το δάχτυλό του, όταν ο γιατρός αρνήθηκε να το ακρωτηριάσει. Τραυματίστηκε στον αστράγαλο, στον γοφό και σε άλλα μέρη του σώματος του.

Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου, έφυγε για την Πολωνία ώστε να βοηθήσει τους Πολωνούς στον πόλεμο με την Σοβιετική Ένωση και τις συγκρούσεις με την Τσεχία. Συμπάθησε τους Πολωνούς και προσπάθησε να προασπίσει τα συμφέροντά τους, όταν επέστρεφε στην Αγγλία. Επέζησε από αεροπορικό ατύχημα και από μια σύντομη αιχμαλωσία στην Λιθουανία. Το 1923 αποσύρθηκε από τον στρατό με τον τιμητικό βαθμό του Αρχιστράτηγου.

Πέρασε 15 χρόνια στην Πολωνία, μέχρι την εισβολή των ναζί το 1939. Δεν μπορούσε να κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια. Κατάφερε να φύγει από την Πολωνία αν και κινδύνεψε η ζωή του. Μετατέθηκε στην Νορβηγία, στην Βόρειο Ιρλανδία και αργότερα στην Γιουγκοσλαβία.

Για την Γιουγκοσλαβία ταξίδεψε με ενα αεροπλάνο Wellington Bomber. Αφού σταμάτησαν για ανεφοδιασμό καυσίμων στην Μάλτα, έφυγαν για το Κάιρο. Πάνω από τη ιταλοκρατούμενη Λιβύη όμως, το αεροπλάνο έπαθε βλάβη και στις δυο μηχανές του. Το αεροπλάνο έπεσε στην θάλασσα με τον Carton de Wiart να χάνει τις αισθήσεις του. Τα παγωμένα νερά όμως τον «ξύπνησαν».

@wikipedia.org

Συνελήφθη από τους Ιταλούς και πέρασε δυο χρόνια ως αιχμάλωτος. Το 1943 οι Ιταλοί θέλησαν να τον χρησιμοποιήσουν ως διαπραγματευτή με την Βρετανία. Πριν αποσυρθεί οριστικά, πέρασε από την Κίνα, όπου αντιπάθησε τους κομμουνιστές και χαρακτήρισε τον Μάο ως φανατικό και την Ιαπωνία. Είχε φτάσει η ώρα να αποσυρθεί μια και καλή στα 67 του χρόνια, το 1947. Κατά την επιστροφή του στην πατρίδα, γλίστρησε σε μια ψάθα και έσπασε για άλλη μια φορά διάφορα κόκκαλα.

Κατάφερε να επιστρέψει όμως στην Αγγλία. Η γυναίκα του πέθανε το 1949 και εκείνος στα 71, παντρεύτηκε ξανά μια γυναίκα 23 χρόνια μικρότερη του. Πέθανε το 1963 σε ηλικία 83 ετών. Έφτασε σε αυτή την ηλικία, παρά τους τραυματισμούς σε όλο του το σώμα, τις δυο πτώσεις αεροπλάνων και το γεγονός ότι σχεδόν σε όλη του την ζωή, βρισκόταν μέσα σε πόλεμο. Όπως είπε κι ο ίδιος, του άρεσε ο πόλεμος, οπότε μάλλον δεν θα άλλαζε την ζωή του με καμιά άλλη...