Σαν σήμερα: Πέθανε η Μαρία Κάλλας

Η φωνή της Μαρίας Κάλλας ήταν και θα είναι μοναδική. Η Ελληνίδα υψίφωνος είχε απίστευτα φωνητικά προσόντα και κατάφερε να αλλάξει την ιστορία της όπερας, για όσα χρόνια που βρισκόταν στη σκηνή. Η εpωτική της ζώη απασχόλησε και απασχολεί μέχρι και σήμερα την κοινή γνώμη, αλλά αυτό που έμεινε στην ιστορία ήταν η φωνή αλλά και το υποκριτικό της ταλέντο.

Το όνομά της ήταν Σοφία Άννα Καικιλία Καλογεροπούλου και γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1923 στη Νέα Υόρκη. Ο πατέρας της ήταν φαρμακοποιός από τη Μεσσηνία, ενώ η μητέρα της καταγόταν από τη Στυλίδα Φθιώτιδος, και είχαν μεταναστεύσει στις ΗΠΑ για ένας καλύτερο μέλλον.

Ξεκίνησε τα μαθήματα πιάνου και στα 11 της χρόνια, κέρδισε το βραβείο σε διαγωνισμό παιδικών φωνών. Σε ηλικία 14 ετών επέστρεψε στην Ελλάδα και την Αθήνα, μαζί με τη μητέρα της και την αδελφή της, αφού οι γονείς της πήραν διαζύγιο.

Γράφτηκε στο Εθνικό Ωδείο και το 1939 στο Ωδείο Αθηνών. Είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει. Στα 17 προσελήφθη από τη Λυρική Σκηνή του τότε βασιλικού θεάτρου και τον επόμενο χρόνο πρωτοεμφανίστηκε στην παράσταση «Βοκκάκιος», ως Βεατρίκη. Στην συνέχεια έπαιξε σε διάσημες όπερες όπως η «Τόσκα», η «Καβαλερία Ρουστικάνα», «Φιντέλιο» κ.α.

@operasense.com

Το 1945 αποφάσισε να επιστρέψει στην Νέα Υόρκη, μένοντας με τον πατέρα της. Τότε άλλαξε το όνομά της σε Κάλλας, με σκοπό να κάνει διεθνή καριέρα. Κάτι που έγινε. Για δυο χρόνια βέβαια παρέμεινε άνεργη, αλλά δεν τα παράτησε ποτέ. Μετά από μια επιτυχημένη οντισιόν της ανέθεσαν να τραγουδήσει την «Τζιοκόντα» στην ομώνυμη όπερα του Αμιλκάρε Πονκέλι στην αρένα της Βερόνας.

Στην γενική δοκιμή γλίστρησε και στραμπόληξε τον αστράγαλό της αλλά κατάφερε και βγήκε στη σκηνή, κάνοντας ένα σημαντικό βήμα για την καριέρα της. Ο μαέστρος της παράστασης, Τούλιο Σεραφίν, θαύμασε την φωνή της και έγινε δάσκαλός της.

Στη Βερόνα ζούσε τότε και ο βιομήχανος Τζιανμπατίστα Μενεγκίνι, που τη λάτρεψε και ως καλλιτέχνιδα και ως γυναίκα. Παντρεύτηκαν το 1949 και με τη βοήθειά του, η καριέρα της απογειώθηκε σε ρόλους δραματικής υψιφώνου και δραματικής κολορατούρα. Το 1951 «κατέκτησε» τη Σκάλα του Μιλάνου, με τους «Σικελικούς Εσπερινούς» του Βέρντι. Τρία χρόνια αργότερα, υποβλήθηκε σε εξαντλητική δίαιτα, ώστε να χάσει κιλά και να μπορεί να ενσαρκώσει περισσότερους ρόλους.

Μετά τη Σκάλα του Μιλάνου ήρθε η ώρα της Νέας Υόρκης και της MET. Το κοινό της αμερινκανικής μεγαλούπολης, υποκλίθηκε στην Κάλλας, κερδίζοντας ποσό ρεκόρ για την εποχή και αναγκάζοντας τον διευθυντή της όπερας να πει πως η πρεμιέρα της, ήταν η πιο συναρπαστική βραδιά της ζωής του.

@pappaspost.com

Η δίαιτα και οι φωνητικοί ακροβατισμοί της, είχαν επιπτώσεις στην ποιότητα της φωνής της. Το 1958, ξεκίνησε η κάθοδος. Τον Ιανουάριο εκείνου του έτους αποχώρησε από μια παράσταση στη Ρώμη και αποδοκιμάστηκε από το κοινό και τον Μάιο, η Σκάλα του Μιλάνου της διέκοψε το συμβόλαιο. Ο Τύπος της εποχής άρχισε να της επιτίθεται, ειδικά στην Ιταλία.

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τον Αλέξη Μινωτή και τον Γιαννη Τσαρούχη σε μια παραγωγή της «Μήδειας» του Κερουμπίνι στο Ντάλας. Την επόμενη χρονιά, η ίδια παράσταση μεταφέρθηκε στο Λονδίνο και στην πρεμιέρα της, η Κάλλας γνώρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση, τον μεγάλο έρωτα της ζωής της.

Από το 1960 οι εμφανίσεις της αραίωσαν. Οι φωνή της έχανε συνεχώς την γοητεία της. Το 1965 αποσύρθηκε οριστικά από τις λυρικές παραστάσεις, παρά την εξαιρετική «Τόσκα» που τραγούδησε στη Νέα Υόρκη. Το κύκνειο άσμα της ήταν η «Νόρμα», που ανέβηκε στο Παρίσι, τον Μάιο του ίδιου έτους.

Ζήτησε διαζύγιο από τον σύζυγό της, με σκοπό να παντρευτεί τον Ωνάση, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Το 1966, επέλεξε την ελληνική υπηκοότητα αντί της αμερικανικής και έτσι έβαλε ουσιαστικά τέλος στον γάμο της. Όμως ο Ωνάσης δεν της ζητά να παντρευτούν, με τον Έλληνα κροίσο να παντρεύεται τελικά την χήρα του Τζον Κένεντι, Τζάκι. Έπεσε σε κατάθλιψη.

Προσπάθησε να ξεπεράσει τα προσωπικά της προβλήματα, πρωταγωνιστώντας σε παραστάσεις, αλλά η φωνή της δεν την βοηθάει. Η τελευταία της εμφάνιση πάνω στη σκηνή έγινε στην Ιαπωνία το 1974. Από τότε κλείστηκε στον εαυτό της και στο διαμέρισμά της στο Παρίσι. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1977, σε ηλικία μόλις 54 ετών. Ο θάνατός της βύθισε σε πένθος ολόκληρο τον κόσμο, με την Κάλλας να παραμένει μέχρι και σήμερα απλά ανεπανάληπτη.