Σαν σήμερα: Η πρόταση που άλλαξε τον κόσμο για πάντα

Στις 12 Μαρτίου του 1989, ο Τιμ Μπέρνερς – Λι έκανε μια πρόταση στον προϊστάμενό του με τίτλο «Διαχείριση Πληροφοριών: Μια πρόταση». Εκείνος απάντησε πως η πρόταση του είναι «ασαφής αλλά συναρπαστική». Ούτε εκείνος βέβαια ήξερε πως αυτό που πρότεινε ο Μπέρνερς – Λι θα άλλαζε για πάντα ολόκληρο τον κόσμο.

Η πρόταση ήταν η δημιουργία του Παγκόσμιου Ιστού, η αλλιώς World Wide Web, γνωστότερο με τα αρχικά WWW. Φέτος συμπληρώνονται 31 χρόνια από εκείνη την στιγμή και η εφεύρεση του 33χρονου τότε άνδρα, έχει αλλάξει εντελώς και συνεχίζει αλλάζει από χρόνο σε χρόνο.

@theguardian.com

Ο Μπέρνερς – Λι ήθελε αρχικά να κατασκευάσει μία «μεγάλη υπερκειμενική βάση δεδομένων με συνδέσμους», που ονομάστηκε «Mesh», ώστε να βοηθήσει του συναδέλφους του στο CERN της Ελβετίας να μοιράζονται πληροφορίες μέσω υπολογιστών. Ο προϊστάμενος του του έδωσε την άδεια να διαμορφώσει ένα διάγραμμα ροής σε λειτουργικό μοντέλο, αναπτύσσοντας την γλώσσα HTML, την εφαρμογή HTTP και το πρώτο πρόγραμμα περιήγησης στον ιστό, το WorldWideWeb.app. Δυο χρόνια αργότερα, οι εξωτερικοί servers του Παγκόσμιου Ιστού ήταν λειτουργικοί και το εγχείρημα ξεκίνησε σταδιακά να αποκαλύπτεται στο κοινό.

Ο Παγκόσμιος Ιστός έφερε επανάσταση σε όλον τον κόσμο, κυρίως στην μεταφορά και διαχείριση των πληροφοριών. Πλέον δεν μπορούμε να φανταστούμε την ζωή μας χωρίς αυτόν, με ανθρώπους όλων των ηλικιών να αναζητούν καθημερινά διάφορες πληροφορίες και να χρησιμοποιούν τις εφαρμογές του. Το ίντερνετ βέβαια, για να μην συγχέεται το ένα με το άλλο, υπήρχε από το 1960. Ο Παγκόσμιος Ιστός είναι μία διαδικτυακή εφαρμογή βασισμένη σε καινοτομίες όπως η γλώσσα HTML, οι διευθύνσεις URL και το πρωτόκολλο μεταφοράς υπερκειμένου ή HTTP.

Ο ίδιος ο Μπέρνερς – Λι, που πλέον είναι πρόεδρος του W3C Κονσόρτσιουμ του Παγκόσμιου Ιστού και ερευνητής στο ΜΙΤ, δηλώνει πως τα πρώτα 15 χρόνια ήταν καλά αλλά μετά «στράβωσαν» και απαιτείται αλλαγή πλεύσης για να διορθωθούν. Και θεωρεί πως ο έλεγχός του θα πρέπει να αποκεντρωθεί και οι μεγάλες εταιρείες να πάψουν να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του. Παρολ’ αυτά, δηλώνει συγκρατημένα αισιόδοξος για το μέλλον.