Πως βγήκε η παράδοση του να «φτύνουμε για να μην μας ματιάζουν»

Σίγουρα έχετε ακούσει τη φράση «φτύσε, να μη με ματιάσεις», την οποία ο λαός μας συνηθίζει να χρησιμοποιεί μετά από μια φιλοφρόνηση ώστε να μην τον βρει το κακό το μάτι. Τι σημαίνει όμως αυτή η παράδοση και πως ξεκίνησε;

Ας πιάσουμε το θέμα της βασκανίας από την αρχή, ώστε να φτάσουμε εκεί που πρέπει. Η ορθόδοξη εκκλησία δέχεται την επέμβαση του κακού πνεύματος, την οποία θεωρεί διαβολικό έργο και την συσχετίζει με το φθόνο και τη ζήλεια.  Όλο αυτό, το ονομάζει βασκανία.

Μόνο ένας ιερέας μπορεί να διαβάσει ευχή για την βασκανία. Στη συγκεκριμένη ευχή, ζητείται να φύγει μακριά κάθε διαβολική ενέργεια, κάθε σατανική έφοδος και κάθε πονηρή παρενέργεια και βλάβη που μπορεί να προκύψει από το βλέμμα της βασκανίας, που φθονεί την ευτυχία, την ανδρεία και τον ζήλο του συνανθρώπου.

Όσον αφορά το συνήθειο του «φτυσίματος για το μάτι», έχει ένα μυστικό νόημα, το οποίο ελάχιστοι γνωρίζουν πλέον. Σύμφωνα με αυτό, εκείνος που φτύνει, ασχημίζει και βρωμίζει την εικόνα του Θεού που έχει ο άνθρωπος. Από μόνη της αυτή η πράξη είναι πράξη αποδοκιμασίας θα μπορούσε να πούμε. Ο εμπτυσμός που γίνεται όμως στις αντίστοιχες ευχές που αποτάσσουν το κακό, συμβολίζει την απομάκρυνση του ανθρώπου από τον διάβαλο και την σύνταξη του με τα Θεία και συγκεκριμένα τον Χριστό.