Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν έχουν σημασία μόνο ο προπονητής και οι παίκτες

Η Ρεάλ Μαδρίτης έφυγε την Τετάρτη με το διπλό από το Λονδίνο. Πολλοί θα πουν ότι στην κατάσταση που βρίσκεται τώρα η Τσέλσι, με τη βίαιη αποχώρηση του Αμπράμοβιτς μετά τις κυρώσεις που του επέβαλλε η βρετανική κυβέρνηση λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, θα μπορούσε να ηττηθεί από τον καθένα. Αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.

Οι αγγλικές ομάδες τα τελευταία χρόνια παίζουν σε άλλη ταχύτητα από τις υπόλοιπες. Το τέμπο είναι πιο υψηλό, με τις υπόλοιπες ομάδες των top πρωταθλημάτων να πασχίζουν να τις ακολουθήσουν. Η κυριαρχία τους τα τελευταία χρόνια, όπου τέσσερις αγγλικές ομάδες έχουν φτάσει σε τελικό, αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Η Ρεάλ λοιπόν για να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται θα έπρεπε να δουλέψει αυτό το κομμάτι της. Και το έκανε. Η Ρεάλ μετά τη διακοπή του χειμώνα, είναι άλλη ομάδα. Κι αν δεν της βγήκε το πρώτο παιχνίδι με την Παρί Σεν Ζερμέν, στο δεύτερο ήταν άλλη ομάδα, όπως και χθες, δουλεύοντας πολύ τη φυσική της κατάσταση.

Το ότι στην Τετάρτη το βράδυ στο βροχερό Λονδίνο ο Καρίμ Μπενζεμα είχε κέφια, μαζί με τον Λούκα Μόντριτς και τον Κασεμίρο είναι η εύκολη ανάγνωση. Ένας ποδοσφαιρικός αγώνας διαρκεί 90 λεπτά και με 11 παίκτες. Για να φτάσουν στη νίκη, οι παίκτες της Ρεάλ κάλυψαν 110,5 χιλιόμετρα συνολικά, μόλις 2,2 χιλιόμετρα λιγότερα από την Τσέλσι, που κάλυψε συνολικά 112,7. Με τη διαφορά στο τέμπο και τη φυσική κατάσταση που έχουν η αγγλικές ομάδες από τους υπόλοιπους, πρόκειται ουσιαστικά για έναν απρόσμενο άθλο.

Αλλά απρόσμενος ίσως ήταν για εμάς. Γιατί οι άνθρωποι της ομάδας γνώριζαν ότι έχουν ένα «περιουσιακό στοιχείο» που κάνει μια δουλειά μακριά από τα φώτα και μακριά από τα μάτια των φιλάθλων. Όλοι ξέρουν τον Μπενζεμά και όλοι ξέρουν τον Αντσελότι. Αλλά ποιος ξέρει τον Αντόνιο Πίντους;

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν έχουν σημασία μόνο ο προπονητής και οι παίκτες. Χρειάζεται κάθε μέλος του επιτελείου να κάνει σωστά τη δουλειά του για να είναι μια ομάδα επιτυχημένη. Πρέπει να δουλέψουν όλοι, μαζί.

Ο Αντόνιο Πίντους είναι physical trainer ή, όπως αναφέρεται αλλού, conditioning coach της Ρεάλ. Και οι δυο όροι είναι σημαντικοί γιατί ο πρώτος σημαίνει ότι δουλεύει τη φυσική κατάσταση και ο δεύτερος ότι επίσης τη διατηρεί. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1986 στην Ιταλία και 5 χρόνια αργότερα πήγε στη Γιουβέντους. Μπορεί να κάθισε στη γενέτειρα του το Τορίνο τα επόμενα επτά χρόνια, αλλά δούλεψε σε διάφορα πρωταθλήματα, σε διάφορες ομάδες και με διάφορους παίκτες. Πήγε στην Τσέλσι, πήγε στη Μονακό (δούλευε εκεί όταν η γαλλική ομάδα έφτασε στον τελικό του Champions League το 2004) και σε διάφορες άλλες ομάδες.

@twitter.com/footballitalia

Το 2016, ο Ζιντάν έγινε προπονητής στην πρώτη ομάδα. Ζήτησε στη θέση του physical trainer τον Πίντους. Τα τρία χρόνια που ακολούθησαν, η Ρεάλ έτρεχε ασταμάτητα και κατέκτησε τρία συνεχόμενα Champions League. H δουλειά του ήταν εξαιρετική. Ωστόσο, ο Ζιντάν αποφάσισε να φύγει. Ενώ ο Πίντους, αποφάσισε να μείνει. Ο «Ζιζού» δεν τον συγχώρεσε ποτέ.

Όταν επέστρεψε στη Ρεάλ έναν χρόνο αργότερα, απαίτησε να φύγει από την ομάδα. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ δέχτηκε με βαριά καρδιά, γιατί ήξερε πόσο σημαντικός είναι για την ομάδα και πόσο σημαντικός ήταν για την τριετία του θριάμβου.

Ωστόσο δεν έμεινε χωρίς ομάδα, αφού ο Αντόνιο Κόντε έμαθε ότι είναι ελεύθερος και τον πήρε στην Ίντερ. Την πρώτη χρονιά έχασαν για έναν βαθμό το πρωτάθλημα από τη Γιουβέντους, αλλά τη δεύτερη το κατέκτησαν κάνοντας περίπατο, έχοντας τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους. Η δουλειά του και πάλι ήταν καίριας σημασίας.

@managingmadrid.com

Όταν ο Ζιντάν έφυγε από τη Ρεάλ και επέστρεψε ο Αντσελότι, ο τελευταίος τον ζήτησε. Άλλο που δεν ήθελε ο Πέρεθ. Ο Πίντους επέστρεψε στη Ρεάλ και μετά από αρκετούς μήνες και αφού έβγαλε το λάδι στη μέση της σεζόν στους παίκτες της Ρεάλ, η «βασίλισσα» κάνει περίπατο στην La Liga και εντυπωσιάζει στο Champions League, κάνοντας κάτι που φαινόταν αδιανόητο τα τελευταία χρόνια: μπορεί να ανταγωνιστεί σε φυσική κατάσταση τις αγγλικές ομάδες.

Φυσικά, δεν ξέρουμε αν μπορεί να το κάνει και με τη Σίτι και τη Λίβερπουλ, που είναι ένα σκαλί πιο πάνω από την Τσέλσι. Όμως είναι σίγουρο ότι έχει όλα τα φόντα να τους βάλει ένα υψηλό εμπόδιο. Γιατί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, δεν ευθύνονται είτε για τα καλά είτε για τα κακά μόνο ο προπονητής ή οι παίκτες. Κάθε ομάδα είναι ένας οργανισμός όπου όλοι πρέπει να δουλεύουν καλά στο πόστο τους. Υπάρχουν πολλοί αθέατοι πρωταθλητές σε καθεμιά από αυτές, των οποίων η δουλειά βγαίνει στο χορτάρι και μπορούν με τις γνώσεις και το μεράκι τους να χαρίσουν πολλούς τίτλους στην ομάδα.

@marca.com