Η Ιωάννα Ράππου βλέπει τον κόσμο από τον εξώστη ενός σινεμά

Είναι το κορίτσι πίσω από κάθε κινηματογραφικό δρώμενο χειμώνα - καλοκαίρι ανάμεσα σε τέσσερις κινηματογράφους της πόλης. Μια ολόκληρη ζωή σαν φιλμ που έχει πάντα το ίδιο σκηνικό. Τη Θεσσαλονίκη.

Μεγάλωσα μέσα σε σινεμά. Ο πατέρας μου είχε δεκάδες κινηματογράφους στην πόλη μας. Από πολύ μικρό παιδάκι μου άρεσε να δουλεύω δίπλα του, να κινούμαι και να αλληλεπιδρώ στον κόσμο του σινεμά. Έζησα υπέροχες στιγμές στο Ράδιο Σίτυ ή στον Έσπερο. Έμαθα έτσι όλες τις δουλειές. Του μηχανικού, του ταμία, του κυλικείου.

Σήμερα με τις αδελφές μου έχουμε αναλάβει τη διαχείριση των κινηματογράφων που μας άφησε ο πατέρας μας. Έχουμε δύο θερινούς κινηματογράφους (Απόλλων & Ναταλί) και δύο χειμερινούς (Βακούρα & Μακεδονικόν). Μπορεί να υπάρχουν άγχη και απαιτήσεις αλλά για μένα η δουλειά μου εξακολουθεί να είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι. Είναι η καλύτερη δουλειά του κόσμου!

Θα ήθελα μία πόλη πιο πράσινη. Μία πόλη για τους ανθρώπους και όχι για τα αυτοκίνητα

Η Θεσσαλονίκη είναι το σημείο αναφοράς μου γιατί είναι τα αγαπημένα μου σινεμά εδώ. Είναι οι άνθρωποι μου. Επειδή αγαπώ πολύ το ποδήλατο θα ήθελα περισσότερους ποδηλατόδρομους ή τουλάχιστον να σέβονται αυτούς που υπάρχουν. Μία πόλη πιο πράσινη. Μία πόλη για τους ανθρώπους και όχι για τα αυτοκίνητα. Με στεναχωρεί επίσης που η Θεσσαλονίκη δεν έχει συμπεριφερθεί στα σπουδαία κτίρια της όπως θα τους άξιζε. Υπάρχουν αριστουργήματα στις γειτονιές της πόλης που δεν αξιοποιούνται και αφήνονται στο έλεος του χρόνου. Τι θα ήθελα να μείνει ίδιο; Ο αριθμός των κινηματογραφικών αιθουσών που έχουν απομείνει. Να μην κλείσει κανένας και μακάρι να αυξηθούν.

Δεν αλλάζω με τίποτα τις βόλτες το σούρουπο στην άνω πόλη, στη Σοφούλη ή στο στρατόπεδο Κόδρα. Βραδινές εξόδους στη Ληθηνόη, στο καινούριο στέκι του Χάρη την Κονσέρβα. Φαγητό στον οινοχόο, στη Μουργα. Και φυσικά να περνάω χρόνο στο αγαπημένο μου μέρος, στη Σαρανταπόρου, στο θερινό Απόλλων.