Ενα από τα πιο φρικιαστικά ανεξιχνίαστα εγκλήματα στη γερμανική ιστορία

Οι δολοφονίες του Χιντερκάιφεκ. Μια οικογένεια είδε πατημασιές στο χιόνι που οδηγούσαν στο αγρόκτημά της, αλλά κανένα ίχνος έξω από το αγρόκτημα. Λίγες μέρες αργότερα, σκοτώθηκαν στο ίδιο τους το σπίτι. Υπήρχαν στοιχεία ότι οι δράστες έμεναν στο σπίτι τους ή στο αγρόκτημα πριν από τις δολοφονίες.

Οι δολοφονίες του Χιντερκάιφεκ συνέβησαν το βράδυ της 31ης Μαρτίου 1922, όταν έξι κάτοικοι ενός μικρού βαυαρικού αγροκτήματος, που βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα βόρεια του Μονάχου της Γερμανίας, δολοφονήθηκαν από έναν άγνωστο δράστη.

Βρέθηκαν όλοι νεκροί. Ο δράστης (ή οι δράστες) έζησε με τα έξι πτώματα των θυμάτων τους για τρεις ημέρες αφού όπως αναφέρθηκε, διάφοροι ήχοι έκαναν την οικογένεια να θορυβηθεί - ωστόσο δεν αναζήτησαν ποτέ βοήθεια.

Tι άκουγε η οικογένεια στη σοφίτα

Περίεργα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν μέσα και γύρω από το Χιντερκάιφεκ λίγο πριν την επίθεση. Έξι μήνες πριν από την επίθεση, η υπηρέτρια της οικογένειας είχε παραιτηθεί. Έχει υποστηριχθεί ευρέως ότι ο λόγος που έφυγε ήταν ότι είχε ακούσει περίεργους ήχους στη σοφίτα και πίστευε ότι το σπίτι ήταν στοιχειωμένο. Ο Αντρέας Γκρούμπερ βρήκε μια παράξενη εφημερίδα από το Μόναχο στο ακίνητο τον Μάρτιο του 1922.

Δεν θυμόταν ότι την αγόρασε και αρχικά πίστεψε ότι ο ταχυδρόμος είχε χάσει την εφημερίδα, κάτι που δεν συνέβη, ωστόσο. Λίγες μέρες πριν από τους φόνους, ο Γκρούμπερ είπε στους γείτονες ότι ανακάλυψε ίχνη στο φρέσκο χιόνι που οδηγούσαν από το δάσος σε μια σπασμένη κλειδαριά πόρτας στο μηχανοστάσιο του αγροκτήματος.

Αργότερα κατά τη διάρκεια της νύχτας άκουσαν βήματα στη σοφίτα, αλλά ο Γκρούμπερ δε βρήκε κανέναν όταν έψαξε το σπίτι. Αν και είπε σε πολλούς ανθρώπους για αυτές τις παρατηρήσεις, αρνήθηκε να δεχτεί βοήθεια και οι λεπτομέρειες δεν αναφέρθηκαν στην αστυνομία.

Τι συνέβη τη μοιραία νύχτα

Σύμφωνα με μια φίλη της, εκείνη ανέφερε ότι η μητέρα της Viktoria είχε εγκαταλείψει το αγρόκτημα το βράδυ πριν από την πράξη μετά από έναν βίαιο καυγά και μόνο λίγες ώρες αργότερα είχε βρεθεί στο δάσος. Το απόγευμα της 31ης Μαρτίου 1922, ημέρα Παρασκευή, η νέα υπηρέτρια, Μαρία Μπάουμγκάρτνερ, έφτασε στο αγρόκτημα. Η αδερφή της Μαρίας την είχε συνοδεύσει εκεί και έφυγε από το αγρόκτημα μετά από σύντομη παραμονή.

Πιθανότατα ήταν το τελευταίο άτομο που είδε τους κατοίκους ζωντανούς.

Φαίνεται ότι αργά το βράδυ, η Βικτόρια Γκαμπριέλ και η επτάχρονη κόρη της, και οι γονείς της Αντρέας και Καζίλια παρασύρθηκαν στον οικογενειακό αχυρώνα μέσω του στάβλου, όπου δολοφονήθηκαν, ένας κάθε φορά.  

Τέσσερις μέρες πέρασαν μεταξύ των δολοφονιών και της ανακάλυψης των σορών.

Την 1η Απριλίου, δυο πωλητές καφέ έφτασαν στο Χιντερκάιφεκ για να λάβουν μια παραγγελία. Όταν κανείς δεν ανταποκρίθηκε στα χτυπήματα στην πόρτα και το παράθυρο, περπάτησαν στην αυλή αλλά δεν βρήκαν κανέναν. Παρατήρησαν μόνο ότι η πύλη προς το μηχανοστάσιο ήταν ανοιχτή πριν αποφασίσουν να φύγουν... Εντωμεταξύ το κορίτσι της οικογένειας απουσίαζε χωρίς δικαιολογία απο το σχολείο και η οικογένεια δεν εμφανίστηκε στην λειτουργία της Κυριακής. Τους βρήκαν μετά από μέρες. 

Τέσσερα από τα πτώματα ήταν στοιβαγμένα στον αχυρώνα, ενώ τα θύματα παρασύρθηκαν εκεί ένα-ένα. Πριν από το περιστατικό, η οικογένεια και η προηγούμενη υπηρέτριά τους ανέφεραν ότι άκουγαν περίεργους ήχους από τη σοφίτα, γεγονός που οδήγησε την υπηρέτρια να παραιτηθεί. Η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη μέχρι σήμερα.