Δήμητρα Κολλά: «Είχα μεταφυσικές εμπειρίες με οντότητες τόσο από το φως όσο και από το σκοτάδι»

Η Δήμητρα Κολλά έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου με αφορμή τα τηλεοπτικά και τα θεατρικά της νέα.

Η συμπαθής ηθοποιός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη σημασία που έχει για εκείνην η πίστη και στη σχέση που έχει πια αναπτύξει με τον Θεό.

Έχεις δηλώσει πως η πίστη αποτελεί ένα τεράστιο κεφάλαιο της ζωής σου. Υπήρξε ποτέ κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που σε έφερε ακόμη πιο κοντά στον Θεό;

Συνήθως δεν απαντώ σε ερωτήσεις που έχουν να κάνουν με τα πιστεύω μου, αλλά νομίζω ότι ήρθε η στιγμή να το κάνω. Από πολύ μικρή ηλικία ήξερα ότι σ’ αυτό το ταξίδι της ζωής δεν βρέθηκα τυχαία και φυσικά δεν είμαι μόνη μου, ενεργειακά εννοώ. Ως ένα παιδί που η αντίληψη του για τον κόσμο, δεν περιοριζόταν μόνο στο τι βλέπει και τι ακούει αλλά κυρίως στο τι βίωνε μέσα από μεταφυσικές εμπειρίες που είχε, με οντότητες τόσο από το φως όσο και από το σκοτάδι.

Οδηγήθηκα από πολύ μικρή ηλικία να ψάχνω την αλήθεια μέσα από διαφορετικές αντιλήψεις θρησκειών και μη, έχοντας όμως πάντα στο μυαλό μου την συμβουλή του παππού μου: «γνώρισε πρώτα καλά τον Χριστό και μετά ψάξε τα πάντα». Σ’ αυτό το πνευματικό μου ταξίδι και μετά από πολλές ευχάριστες και μη εμπειρίες, κατέληξα να λέω ότι, αν θα ήθελα να μοιάσω σε κάποιον σ’ αυτή τη ζωή, αυτός θα ήταν κάποιος που πρεσβεύει την αλήθεια, το δίκαιο, την ελευθερία, την ειρήνη και την αγάπη.

Έχω βρει αυτόν που δεν έπαψε να υποστηρίζει το δίκαιο και την ελευθερία ενάντια σε μεγαθήρια της εποχής του, τον μεγαλύτερο επαναστάτη όλων των εποχών. Αυτό που αγαπούσε μέχρι τέλος τους δυνάστες του, αποδεικνύοντας έτσι το μεγαλείο του και την θεϊκή του υπόσταση, τον δικό μου superhero, τον Χριστό! Απεχθάνομαι οποιαδήποτε ακραία συμπεριφορά που γίνεται στο όνομα του, αλλά και όσους έχουν μάθει να τον βρίζουν χωρίς πραγματικά να ξέρουν τον λόγο. Λυπάμαι όσους δεν μπορούν να αντιληφθούν το μεγαλείο του. Και δεν με εκφράζει κανένα δόγμα και ανθρώπινες φοβίες και κανόνες. Πιστεύω πολύ στον τριαδικό Θεό, κάποια στιγμή ένας συνάδελφος με ρώτησε γιατί… Γιατί γεννήθηκα ξέροντας ότι είμαι μέλος ενός φωτεινού συνόλου, ότι τίποτα δεν φτιάχτηκε από το τίποτα, από το κενό, άρα πιστεύω στον φωτεινό δημιουργό, τον Παντοκράτορα. Γιατί το Άγιο Πνεύμα που μέσα στους αιώνες έχει αγγίξει όλους τους σοφούς του κόσμου έχει μόνο αλήθεια και φως, όχι σκοτάδι. Γιατί ο λόγος του Θεού ενσαρκώθηκε επί γης για να ακουστεί καλύτερα στις καρδιές μας, να γίνει το φωτεινό παράδειγμα και να μας αποδείξει ότι μέσα από τον δικό του τρόπο ζωής γινόμαστε μικροί θεοί γεμάτοι από το φως του Δημιουργού, με στόχο να επιλέξουμε να ενωθούμε ξανά μαζί του μετά απ’ αυτή την εμπειρία.