Nέο ντοκιμαντέρ του Netflix ρίχνει φως σε μια ανατριχιαστική υπόθεση που ακόμα δε λύθηκε

Η ιστορία αφορά τον Ιρλανδό Τζέισον Κόρμπετ, χήρο πατέρα δύο παιδιών, ο οποίος δολοφονήθηκε το 2015 από τη δεύτερη σύζυγό του, Μόλι Μάρτενς, και τον πατέρα της, Τόμας, πρώην πράκτορα του FBI.

Παρότι καταδικάστηκαν αρχικά για φόνο δευτέρου βαθμού, οι ποινές τους ανατράπηκαν μετά από έφεση. Το 2023 δήλωσαν ένοχοι για μικρότερες κατηγορίες και αποφυλακίστηκαν τον Ιούνιο του 2024. Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει συνεντεύξεις με όλους τους εμπλεκόμενους – ακόμα και τα παιδιά του Τζέισον – αφήνοντας το κοινό να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Η αρχή της ιστορίας θυμίζει παραμύθι. Ο Τζέισον, μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου από κρίση άσθματος, μεγαλώνει μόνος του τα δύο παιδιά τους. Το 2008 προσλαμβάνει τη νεαρή Μόλι από το Τενεσί, μέσω ιστότοπου εύρεσης au pair, για να βοηθήσει στην ανατροφή των παιδιών. Οι δυο τους ερωτεύονται και παντρεύονται το 2011 στη Βόρεια Καρολίνα, όπου ξεκινούν μια καινούρια ζωή. Ωστόσο, όλα αλλάζουν δραματικά τη νύχτα της 2ας Αυγούστου 2015, όταν ο Τζέισον βρίσκεται νεκρός μέσα στο σπίτι τους μετά από μια βίαιη σύγκρουση με τη Μόλι και τον πατέρα της.

Το ντοκιμαντέρ δεν απαντά ξεκάθαρα στο τι ακριβώς συνέβη εκείνο το βράδυ. Η Μόλι υποστηρίζει πως υπήρξε θύμα ψυχολογικής και σωματικής κακοποίησης από τον Τζέισον, κάτι που επιβεβαιώνει και ο πατέρας της στο φιλμ. Ωστόσο, κατά την πρώτη δίκη, είχε δηλώσει ότι δεν γνώριζε τίποτα για κακοποίηση πριν από τον φόνο. Τα παιδιά του Τζέισον αρχικά είχαν καταθέσει ότι ο πατέρας τους ήταν βίαιος, όμως αργότερα απέσυραν τις δηλώσεις τους, λέγοντας πως η Μόλι τους καθοδηγούσε στο τι να πουν.

Η οικογένεια και οι φίλοι του Τζέισον, από την άλλη, περιγράφουν μια τελείως διαφορετική εικόνα. Μιλούν για μια Μόλι που κατασκεύαζε ψέματα, ακόμα και ότι είχε γεννήσει τη μικρή Σάρα. Το βασικό ζήτημα φαίνεται να ήταν η επιμονή της Μόλι να υιοθετήσει τα παιδιά, κάτι στο οποίο ο Τζέισον ήταν αρνητικός.

Ο γιος του, Τζακ, δηλώνει πως τον χειραγωγούσε και ότι ποτέ δεν είδε τον πατέρα του να τη χτυπά. Όπως λέει ο ίδιος: «Ο πατέρας μου ήταν ο ήρωάς μου, ο καλύτερός μου φίλος. Δεν της κρατώ κακία, αλλά δεν θέλω πια να της δίνω δύναμη πάνω μου».