Η 17χρονη που επέζησε από πτώση αεροπλάνου και έβγαλε σκουλήκια από το χέρι της με… βενζίνη

Με αφορμή το φρικτό αεροπορικό δυστύχημα της Air India, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 242 άνθρωποι και επέζησε μόνο ένας επιβάτης, γυρνάμε πίσω στον χρόνο, σ’ ένα άλλο σοκ της αεροπορικής ιστορίας: την απίστευτη διάσωση της Juliane Koepcke.

View this post on Instagram

A post shared by RocaHistory (@rocahistory)

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ήταν Παραμονή Χριστουγέννων, 24 Δεκεμβρίου 1971, όταν η 17χρονη Juliane επιβιβάστηκε σε πτήση της LANSA με τη μητέρα της. Ο προορισμός τους: από τη Λίμα προς την Pucallpa, όπου τους περίμενε ο πατέρας της. Όμως, η μοίρα είχε άλλα σχέδια...

Στη διάρκεια της πτήσης, ένας κεραυνός χτυπά το αεροσκάφος, το οποίο διαλύεται στον αέρα πάνω από την καρδιά του Αμαζονίου. Η Juliane, δεμένη στο κάθισμά της, αρχίζει να πέφτει από τα 10.000 πόδια — σε μια ελεύθερη πτώση ανάμεσα σε φλεγόμενα συντρίμμια και κραυγές.

Και όμως... επιβιώνει.

Ξυπνά με σπασμένη κλείδα, ανοιχτές πληγές και χωρίς τη μητέρα της. Μόνη της, σε μια πυκνή και αφιλόξενη ζούγκλα.

Η κόλαση μόλις ξεκινούσε

View this post on Instagram

A post shared by History Cool Kids (@historycoolkids)

Την επόμενη μέρα, σηκώνεται και ξεκινά να περπατά μόνη, χωρίς τροφή, με ένα σανδάλι, και κατευθύνεται προς το άγνωστο, ακολουθώντας μικρά ρυάκια — όπως της είχε πει κάποτε ο πατέρας της: «Αν χαθείς, ακολούθησε το νερό».

10 μέρες περιπλανιέται. Πεινασμένη, εξαντλημένη, με μόνη ελπίδα την επιβίωση. Σε κάποια φάση, μια πληγή στο χέρι της γεμίζει σκουλήκια.

Και τότε έκανε το αδιανόητο...

Με βενζίνη και θάρρος… έσωσε τον εαυτό της

Βρίσκει μια καλύβα, με μια εξωλέμβια βάρκα και ένα λίτρο βενζίνη. Θυμάται πως ο πατέρας της είχε βάλει κηροζίνη σ’ έναν σκύλο που είχε κολλήσει σκουλήκια.

Ρουφάει βενζίνη. Τη ρίχνει στην πληγή. Τα σκουλήκια ουρλιάζουν μέσα στο χέρι της.
Απομακρύνει 30 από αυτά — ένα προς ένα.

Η σωτηρία

Την επόμενη μέρα, ιθαγενείς την βρίσκουν και τη μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Ήταν η μοναδική επιζήσασα από το δυστύχημα. 91 άνθρωποι πέθαναν. Εκείνη όμως, πείσμωσε να ζήσει.

Η Juliane μεγάλωσε και έγινε βιολόγος, επιστρέφοντας πολλές φορές στη ζούγκλα για έρευνες. Όχι για να ξορκίσει τους δαίμονες της πτώσης της — αλλά για να τιμήσει τη δύναμη που της χάρισε δεύτερη ευκαιρία...