Το διάσημο ροκ μουσικό συγκρότημα που έγινε πολύ καλύτερο όταν αντικατέστησε τον τραγουδιστή του

Για πολλούς οπαδούς του σκληρού ροκ, το 1985 ήταν μια χρονιά-σοκ: οι Van Halen, η μπάντα που όρισε τον αμερικανικό hard rock ήχο με έξι θρυλικά άλμπουμ, είδαν τον iconic frontman τους, David Lee Roth, να αποχωρεί για σόλο καριέρα.

Για τους φανατικούς, αυτό έμοιαζε με το τέλος μιας εποχής. Για τους ίδιους τους Van Halen, όμως, ήταν η αρχή μιας άλλης, πιο ώριμης, πιο τεχνικής και, όπως αποδείχθηκε, εξίσου επιτυχημένης.

Παρά τις μνήμες από «Jump», «Panama» και «Hot For Teacher», η επιλογή του Sammy Hagar ως νέου τραγουδιστή θεωρήθηκε από πολλούς σχεδόν… ιεροσυλία. Ο όρος “Van Hagar” χρησιμοποιήθηκε χλευαστικά. Κι όμως: αν κάποιος αφήσει τις προκαταλήψεις στην άκρη, θα δει πως η μπάντα όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά αναγεννήθηκε.

Γιατί ο Sammy Hagar ήταν ο τραγουδιστής που, χωρίς να το ξέρουν, περίμεναν

Η σχέση του Eddie Van Halen με τον Hagar είχε ξεκινήσει χρόνια πριν από τη συνεργασία τους. Ο Eddie ήταν μεγάλος θαυμαστής των Montrose, της μπάντας όπου είχε ξεχωρίσει ο Sammy. Όταν οι Van Halen ηχογραφούσαν το πρώτο τους άλμπουμ το 1977, ο παραγωγός Ted Templeman είχε ήδη εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες για τις φωνητικές ικανότητες του Roth — και είχε σκεφτεί τον Hagar ως πιθανό αντικαταστάτη.

Η αλήθεια είναι πως ο Eddie και ο Hagar μοιράζονταν την ίδια μουσική νοοτροπία: τεχνική, μελωδία, μεγάλα φωνητικά εύρη και διάθεση για πειραματισμό. Η συνάντησή τους το 1985 έμοιαζε σχεδόν αναπόφευκτη. Και όταν συνέβη, η χημεία ήταν εκρηκτική.

Το νέο πρόσωπο των Van Halen: πιο μελωδικό, πιο σύγχρονο, πιο επιτυχημένο

Το βασικό επιχείρημα όσων «ορκίζονται» στον Roth είναι πως η μπάντα άλλαξε ήχο. Κι αυτό είναι σωστό — αλλά όχι για κακό. Με άλμπουμ όπως τα 5150 και OU812, οι Van Halen αγκάλιασαν τον νέο, πιο μελωδικό ήχο των ’80s, εισάγοντας synths, power ballads και πιο ώριμη θεματολογία.

Το κοινό; Το λάτρεψε.

Τραγούδια όπως:

• «Why Can’t This Be Love»,
• «Dreams»,
• «When It’s Love»,

έγιναν τεράστια hits και έφεραν τη μπάντα σε νέο ακροατήριο. Ο Hagar δεν άλλαξε απλώς τον ήχο, επέκτεινε τη μουσική ταυτότητα των Van Halen, δίνοντάς τους ένα δεύτερο δημιουργικό peak.

Ας μην ξεχνάμε: η στροφή στα keyboards είχε αρχίσει ήδη στο «1984», κάτι που ο Roth απεχθανόταν. Ο Hagar, αντίθετα, το είδε ως ευκαιρία.

Η δεκαετία του ’90 και η κληρονομιά του “Van Hagar”

Όταν το rock βάρυνε ξανά τη δεκαετία του ’90, οι Van Halen άλλαξαν και πάλι δέρμα. Άλμπουμ όπως το For Unlawful Carnal Knowledge και το Balance θεωρούνται σήμερα από τα πιο στιβαρά rock έργα της εποχής.

Ο Hagar χάρισε στη μπάντα:

• την εκρηκτική πολιτική/κοινωνική μπαλάντα «Right Now»,
• την παγκόσμια ραδιοφωνική επιτυχία «Can’t Stop Lovin’ You»,

και πολλές ακόμη στιγμές που καθόρισαν το ύστερο αποτύπωμα των Van Halen. Το ότι ο ίδιος αποχώρησε το 1996 μέσα σε εντάσεις δεν αναιρεί πως επί μία δεκαετία υπήρξε η κινητήρια δύναμη πίσω από την πιο σταθερή, εμπορικά επιτυχημένη και μουσικά ώριμη εκδοχή της μπάντας.

Η σκηνή μετά την αλλαγή: Μια μπάντα που μεγάλωσε αντί να γερνά

Η αλήθεια είναι απλή: ο Roth ήταν η σπίθα, ο Hagar ήταν το οξυγόνο. Με τον πρώτο, οι Van Halen έγιναν διάσημοι, με τον δεύτερο, έγιναν διαχρονικοί. Η αλλαγή τραγουδιστή δεν ήταν απλώς μία λύση ανάγκης, ήταν μια δημιουργική αναβάθμιση που άλλαξε την πορεία τους.

Και αν κάτι μας διδάσκει η ιστορία των Van Halen, είναι πως μερικές φορές το συγκρότημα που αγαπάμε δεν χάνεται με την αλλαγή frontman. Αντίθετα, μπορεί επιτέλους να βρει τον ήχο που έψαχνε χρόνια.

Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι το «Van Hagar» πρέπει, επιτέλους, να αποκτήσει τη θέση που του αξίζει.