Explainer: Τι θα γίνει τελικά με τη Eurovision; Είναι αυτή η χειρότερη χρονιά της;

Η Eurovision 2026 ξεκινά επίσημα. Και ξεκινά με πολλά στραβά και ανάποδα, και κανείς δεν θα ήθελε να βρίσκεται φέτος στην οργανωτική επιτροπή και μην πείτε όχι!

Η EBU έδωσε στη δημοσιότητα την τελική λίστα των χωρών που θα συμμετάσχουν στον 70ό διαγωνισμό τραγουδιού, βάζοντας τέλος στη φημολογία των τελευταίων εβδομάδων. Μετά τις αποχωρήσεις που καταγράφηκαν στον απόηχο της απόφασης για τη συμμετοχή του Ισραήλ, η εικόνα ξεκαθαρίζει.
Όχι όμως και το κλίμα....

Στην αρχή αποχώρησε μια χώρα, μετά δεύτερη και τελικά 5 χώρες δεν θα συμμετάσχουν εξαιτίας της συμμετοχής του Ισραήλ, όπως σας έχουμε ήδη πει.

Τελευταία αποχώρησε λοιπόν η Ισλανδία ακολουθώντας το παράδειγμα της Ισπανίας, της Ολλανδίας, της Ιρλανδίας και της Σλοβενίας.

Και μετά, το Nemo αποφάσισε να δώσει πίσω το βραβείο του, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ.

Αρα παμε να το ξαναπιάσουμε. Τι έχουμε ως τώρα...

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, 35 χώρες θα δώσουν τελικά το «παρών» στη Eurovision 2026, η οποία – όπως έχει ανακοινωθεί – θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Μάιο στη Βιέννη. Ωραία και καλά. Ε ΟΧΙ! Ο αριθμός είναι ο χαμηλότερος που έχει καταγραφεί από το 2004, όταν θεσπίστηκε ο ένας ημιτελικός, και ακόμη χαμηλότερος από την περίοδο μετά το 2008 με τους δύο ημιτελικούς.

Και αυτό, για τη Eurovision, δεν είναι απλή λεπτομέρεια.

Οι χώρες που συμμετέχουν τελικά

Στην οριστική λίστα της EBU περιλαμβάνονται οι εξής χώρες:
Αλβανία, Αρμενία, Αυστραλία, Αυστρία, Αζερμπαϊτζάν, Βέλγιο, Βουλγαρία, Κροατία, Κύπρος, Τσεχία, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γεωργία, Γερμανία, Ελλάδα, Ισραήλ, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Μολδαβία, Μαυροβούνιο, Νορβηγία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Άγιος Μαρίνος, Σερβία, Σουηδία, Ελβετία, Ουκρανία και Ηνωμένο Βασίλειο.

Η απουσία αρκετών χωρών που τα προηγούμενα χρόνια συμμετείχαν σταθερά δεν πέρασε απαρατήρητη προφανώς.

Τι σημαίνει ο χαμηλός αριθμός συμμετοχών

Για τη Eurovision, ο αριθμός των χωρών δεν είναι απλώς στατιστικό στοιχείο. Είναι πολιτικό, πολιτισμικό και τηλεοπτικό μέγεθος. Αρα τι πάει να πει με απλά μαθηματικά.

Λιγότερες χώρες σημαίνει μικρότερη γεωγραφική εκπροσώπηση, λιγότερα τραγούδια στον ανταγωνισμό αλλά και πιο «σφιχτό» τηλεοπτικό προϊόν

Ταυτόχρονα, όμως, ενισχύεται η αίσθηση ότι ο διαγωνισμός μπαίνει σε φάση αναθεώρησης, και ας μη γελιόμαστε, κρίσης.

Η σκιά των αποχωρήσεων

Οι αποχωρήσεις που προηγήθηκαν δεν ήρθαν στο κενό.
Ήρθαν μετά από έντονες αντιδράσεις για τη στάση της EBU γύρω από τη συμμετοχή του Ισραήλ και την ευρύτερη συζήτηση περί «ουδετερότητας» του διαγωνισμού.

Χώρες, καλλιτέχνες και κοινό κατηγόρησαν την EBU για δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Άλλοι μίλησαν για πολιτικοποίηση.
Άλλοι για επιλεκτική ευαισθησία.

Η EBU, από την πλευρά της, επέμεινε στη γραμμή ότι η Eurovision παραμένει μη πολιτικός διαγωνισμός.

Η Eurovision 2026 δεν θα κριθεί μόνο από τα τραγούδια.
Θα κριθεί από το κλίμα, το οποίο τώρα, δεν είναι καλό.