Το ήξερες; Οι The Cure έχουν μια ιστορία γεμάτη παράξενες συμπτώσεις και απίθανες στιγμές που ελάχιστοι γνωρίζουν
Από στίχους γραμμένους πάνω σε φακελάκι ζάχαρης μέχρι δύο συναυλίες την ίδια βραδιά, η πορεία των The Cure είναι γεμάτη ιστορίες που μοιάζουν βγαλμένες από ταινία.

Λίγα συγκροτήματα κατάφεραν να επηρεάσουν τόσο βαθιά τη μουσική όσο οι The Cure. Από τα τέλη της δεκαετίας του '70 μέχρι σήμερα, το βρετανικό συγκρότημα με μπροστάρη τον χαρισματικό Robert Smith έχει αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην post-punk, τη gothic rock και την alternative pop σκηνή.
Μελαγχολικές μελωδίες, χαρακτηριστικές κιθάρες και η ιδιαίτερη φωνή του Robert Smith δημιούργησαν έναν ήχο που αναγνωρίζεται από την πρώτη νότα. Πίσω όμως από τα διάσημα τραγούδια τους κρύβονται ιστορίες που οι περισσότεροι φαν δεν γνωρίζουν.
Οι στίχοι που γράφτηκαν πάνω σε ένα φακελάκι ζάχαρης
Το 1979, κατά τη διάρκεια της ολοκλήρωσης του πρώτου τους άλμπουμ Three Imaginary Boys, οι The Cure χρειάζονταν επειγόντως στίχους για το τελευταίο κομμάτι της δεύτερης πλευράς του δίσκου, το "So What".
Ο Robert Smith, χωρίς άλλη έμπνευση εκείνη τη στιγμή, έκανε κάτι εντελώς απρόβλεπτο. Πήρε το φακελάκι ζάχαρης μιας εταιρείας που βρισκόταν μπροστά του και χρησιμοποίησε το κείμενο που ήταν τυπωμένο στην πίσω πλευρά του ως... στίχους του τραγουδιού.
Έτσι, μια οδηγία διακόσμησης γλυκών μετατράπηκε σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα τραγούδια της πρώτης περιόδου του συγκροτήματος.
Μια απίθανη συνάντηση που έγινε χρόνια αργότερα
Μία ακόμη ιστορία που ακολουθεί τον Robert Smith μοιάζει σχεδόν κινηματογραφική.
Λέγεται πως η έμπνευση για το αγαπημένο "Why Can't I Be You?" γεννήθηκε ύστερα από μια μαγική νύχτα που πέρασε στα βράχια του Beachy Head, στο Σάσεξ, μαζί με μια κοπέλα που ονομαζόταν Mary.
Χρόνια αργότερα, χωρίς να το έχουν προγραμματίσει, οι δυο τους συναντήθηκαν ξανά στο ίδιο ακριβώς σημείο, την περίοδο που πραγματοποιούνταν γυρίσματα για βιντεοκλίπ. Μια σύμπτωση που μέχρι σήμερα παραμένει μία από τις πιο ιδιαίτερες ιστορίες που συνοδεύουν το συγκρότημα.
Ο Robert Smith έπαιζε δύο συναυλίες κάθε βράδυ
Τη δεκαετία του '80, όταν οι περιοδείες διαδέχονταν η μία την άλλη, ο Robert Smith απέδειξε πόσο αφοσιωμένος ήταν στη βρετανική alternative σκηνή.
Όταν οι Siouxsie and the Banshees έχασαν ξαφνικά τον κιθαρίστα τους εν μέσω περιοδείας, ο Smith ανέλαβε να καλύψει το κενό.
Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν εγκατέλειψε τους The Cure. Αντίθετα, ανέβαινε πρώτα στη σκηνή με το δικό του συγκρότημα και αμέσως μετά επέστρεφε για δεύτερη ολόκληρη συναυλία ως κιθαρίστας των Siouxsie and the Banshees.
Μια εξαντλητική αλλά ιστορική περίοδος που επιβεβαίωσε τη φήμη του ως ενός από τους πιο αφοσιωμένους μουσικούς της γενιάς του.
Ένα συγκρότημα που συνεχίζει να γράφει ιστορία
Σχεδόν πέντε δεκαετίες μετά την ίδρυσή τους στο Κρόουλι της Αγγλίας το 1976, οι The Cure παραμένουν ένα από τα πιο επιδραστικά συγκροτήματα όλων των εποχών.
Παρά τις αμέτρητες αλλαγές στη σύνθεσή τους, ο Robert Smith κράτησε ζωντανό το όραμα του συγκροτήματος, μετατρέποντας τους The Cure σε ένα μουσικό φαινόμενο που εξακολουθεί να εμπνέει νέες γενιές καλλιτεχνών και εκατομμύρια ακροατές σε ολόκληρο τον κόσμο.












