Σπάστα! Η ιστορία του εθίμου που λατρεύτηκε στα μπουζούκια

Το σπάσιμο πιάτων κορυφώθηκε κατά τη δεκαετία του ΄60 και του ΄70.

 Όταν ο θαμώνας ήθελε να γλεντήσει περισσότερο, ζητούσε μια ντουζίνα πιάτα, τα οποία το γκαρσόν έπρεπε να φέρει και είτε να τα σπάσει στη πίστα μπροστά στην τραγουδίστρια, είτε να τα αφήσει στο τραπέζι του θαμώνα προκειμένου ο ίδιος να προβεί στην εκτέλεση, ρίχνοντάς τα στη πίστα είτε όλα μαζί, είτε ένα - ένα. Το σπάσιμο γινόταν με ιδιαίτερη τέχνη!

Ο επιχειρηματίας δεν χρέωνε στους καλούς πελάτες τα σπασμένα στην αρχή, όμως με το πέρας του καιρού, αυξήθηκε το φαινόμενο και όποιος έσπαγε πλήρωνε και μάλιστα αδρά.

Επί της περιόδου της δικτατορίας του ο Γεώργιος Παπαδόπουλος με τη συνοδεία συνεργατών του επισκέφθηκε ένα βράδυ τη Νεράιδα για να διασκεδάσει μέχρι τη στιγμή που κάποιος… θερμόαιμος πελάτης έσπασε ένα πιάτο! Ο δικτάτορας εξοργίστηκε με την παντελή έλλειψη τάξεως και αποχώρησε αμέσως από το μαγαζί. Την επόμενη ημέρα με διάταγμά του το σπάσιμο των πιάτων μπαίνει σε απαγόρευση. Όμως αυτή η απαγόρευση δεν άργησε να αποκτήσει επαναστάτες...

Ένα βραδύ μετά όμως επισκέπτεται τη Νεράιδα ο Αριστοτέλης Ωνάσης και αμφισβητώντας κάθε διαταγή κάνει τη δική του επανάσταση σπάζοντας αμέριμνος ό,τι πιάτο υπήρχε!