Η ζωή της «Βασίλισσας της Κοκαΐνης» θα μπορούσε άνετα να ήταν σειρά στην τηλεόραση

Η Sandra Ávila Beltrán θα μπορούσε άνετα να είναι πρωταγωνίστρια μια ταινίας δράσης, καθώς η ζωή της θυμίζει σενάριο. Η ίδια δούλευε για χρόνια στα μεγαλύτερα καρτέλ ναρκωτικών του Μεξικό, στη δεκαετία του '70. Της είχαν βγάλει το παρατσούκλι "Βασίλισσα του Ειρηνικού", μιας και διοικούσε έναν στόλο αλιευτικών σκαφών τα οποία περνούσαν 10 τόνους κοκαΐνης το καθένα στις ΗΠΑ. Μετά από 7 χρόνια στην φυλακή για ξέπλυμα χρήματος, η Beltrán αποφάσισε να πει την ιστορία της ζωής της, η οποία κάθε άλλο παρά βαρετή μπορεί να χαρακτηριστεί.

Τεράστια χρηματικά ποσά, πλαστικές επεμβάσεις για να μην την αναγνωρίζουν, πυροβολισμοί σε κλειστά πάρτι και δωροδοκίες σε κρατικούς αξιωματούχους του Μεξικού, ήταν κάποια περιστατικά από την καθημερινότητα της τότε. Όπως λέει η ίδια, ο πόλεμος που βιώνει ο κόσμος στην πατρίδα της βασίζεται στην παραγωγή και την εμπορία των ναρκωτικών και ουσιαστικά εκεί κυβερνούν τα καρτέλ, των οποίων υποχείρια είναι οι πολιτικοί και οι πολίτες, που δεν τολμούν να αντισταθούν, καθώς θα χάσουν τις ζωές τους. Βέβαια, η Beltrán δεν θεωρεί ότι τα καρτέλ κάνουν κάτι κακό, παρά το γεγονός ότι έχουν σκοτώσει άπειρο κόσμο και σε όσα λέει για την ζωή της τότε, δεν τα κατηγορεί πουθενά, ενώ υποστηρίζει ότι δεν νιώθει τύψεις  και ας έχουν χαθεί 100.000 ζωές την τελευταία δεκαετία στο Μεξικό εξαιτίας αυτών.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στον κόσμο των ναρκωτικών, με όλες τις ανέσεις, μιας και ο πατέρας της είχε σχέσεις με τον ιδρυτή του καρτέλ της Γκουανταλαχάρα. Αφού η οικογένεια της είχε πολλά χρήματα, η ίδια περνούσε ώρες από μικρή μετρώντας δεσμίδες χαρτονομισμάτων και μπορεί όλοι της οι παιδικοί φίλοι να ακολούθησαν τον δρόμο των καρτέλ, εκείνη όμως αποφάσισε να σπουδάσει δημοσιογραφία μεγαλώνοντας. Τρία χρόνια αργότερα όμως, ο ζηλιάρης σύντροφος που είχε και ο οποίος είχε σχέσεις με τα καρτέλ την απήγαγε και όλα τα όνειρα της για σπουδές μέσα στους επόμενους μήνες εξαφανίστηκαν. Κάπως έτσι, ξεκίνησε η "καριέρα" της στον κόσμο των ναρκωτικών και μέχρι τα 21 της είχε ήδη δημιουργήσει επαφές με τον Amado Carrillo Fuentes, έναν γνωστό βαρόνο του υποκόσμου.

Τα καρτέλ ήταν όλη της η ζωή, η ίδια όμως δεν έκανε ποτέ της χρήση κοκαΐνης, λέγοντας ότι σε περίπτωση που μια γυναίκα κάνει αυτήν την πράξη, οι άντρες την θεωρούν αναλώσιμη και δεν τη σέβονται. Επειδή λοιπόν η θέση της γυναίκας μέσα στα καρτέλ δεν είναι και η καλύτερη, αφού οι βαρόνοι τις κακοποιούν και έπειτα τις παρατούν, η ίδια ήταν αποφασισμένη να κερδίσει τον σεβασμό και μέσα σε λιγότερα από 10 χρόνια, κατάφερε να γίνει η βασίλισσα της κοκαΐνης.

Είχε στενές σχέσεις με τον «El Chapo» Guzmán, έναν από τους μεγαλύτερους βαρόνους ναρκωτικών, έβγαινε με τον αρχηγό του καρτέλ της Σιναλόα, διοικούσε στόλο 30 αυτοκινήτων και κέρδιζε τους καλύτερους σε διαγωνισμούς σκοποβολής. Όταν ο γιος της έκλεισε τα 15 του δώρισε ένα Χάμερ και ξεκίνησε να του δίνει χαρτζιλίκι 40.000 δολάρια, κάθε λίγους μήνες. Στον λαιμό της είχε συνήθως ένα κολιέ που ήταν στολισμένο με 83 ρουμπίνια, 228 διαμάντια και 189 ζαφείρια.

Το 2002 όμως, η ζωή της άλλαξε όταν απήγαγαν τον γιο της, με αντάλλαγμα 1,5 εκατομμύριο δολάρια για λύτρα και μιας και η αστυνομία ερευνούσε την υπόθεση, η ίδια κατέληξε καταζητούμενη, ζώντα πολλά χρόνια σαν φυγάς, αλλάζοντας σπίτια, μαλλιά, ακόμα και τη φωνή της. Εκείνη την περίοδο ήταν που το συγκρότημα «Los Tucanes de Tijuana» έγραψε ένα τραγούδι για εκείνη και την εμφάνιση της σε ένα κλειστό πάρτι που ήταν όλη η αφρόκρεμα της χώρας και ήταν προσβάσιμο μόνο με εναέρια μέσα.

Το τραγούδι μπορεί να έγινε επιτυχία, ξεσκέπασε όμως την ίδια, μιας και η πολύτιμη ανωνυμία της χάθηκε. Μήνες αργότερα αυτή και ο σύντροφος της έπεσαν σε ενέδρα, όταν δύο ένοπλοι άνδρες γέμισαν με σφαίρες το αυτοκίνητο τους. Εκείνη βγήκε και άρχισε να τρέχει για να βρει μέρος να κρυφτεί, ενώ ο σύντροφος της πέθανε. Τα επόμενα τρία χρόνια τα πέρασε σαν φυγάς, μέχρι που συνελήφθη το 2007 και η ίδια "ανακουφίστηκε" όπως λέει, μετά από όλην αυτήν την περιπέτεια.

Σχεδόν ολόκληρη η επόμενη δεκαετία την βρήκε στην φυλακή, όπου βέβαια πάλι είχε προνόμια, πέρασε όμως και δυο χρόνια στην απομόνωση, όπου έφτιαξε μια πλαστή πραγματικότητα για να μπορέσει να επιβιώσει, στην οποία ήταν ανταποκρίτρια και μετέδιδε νέα. Τελικά, τον Φεβρουάριο που πέρασε αποφυλακίστηκε και σιγά σιγά ανακτά πάλι τις επαφές της, ενώ μια ομάδα δικηγόρων αγωνίζεται για να της φέρει πίσω τα 15 σπίτια, τα 30 σπορ αυτοκίνητα και τα περίπου 300 κοσμήματα της.

Στα 56 της σήμερα, η ίδια χαίρεται να κρατά επαφές με τους γνωστούς και φίλους της από τα καρτέλ, όμως δεν φαίνεται πρόθυμη να μπει ξανά στο ίδιο παιχνίδι και προτιμά να καλύψει τα χαμένα χρόνια με τον γιο της. Η αλήθεια είναι όμως, πως ακόμα και τώρα ο κόσμος στον δρόμο την αποκαλεί βασίλισσα.