Σαν σήμερα: 9 άνθρωποι πεθαίνουν από...μπυροπλημμύρα ‑ 24 χρόνια χωρίς τον Ορέστη Λάσκο

1814 – Εννέα άνθρωποι χάνουν την ζωή τους στο Λονδίνο από ζυθοπλημμύρα, που προκλήθηκε από διαρροή στην δεξαμενή της ζυθοποιίας, Meux and Company Brewery

Στις 17 Οκτωβρίου του 1814, συνέβη κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο στο κεντρικό Λονδίνο. Το κακό είναι πως είχε και τραγική κατάληξη.

Έχει μείνει γνωστό ως «η ζυθοπλημμύρα του Λονδίνου» ή στα αγγλικά «London Beer Flood». Κοντά στο West End, στο δυτικό μέρος του κεντρικού Λονδίνου, υπήρχε από το 1764 η έδρα της ζυθοποιίας Meux. Παρήγαγε μαύρη μπύρα κατά κύριο λόγο, με το εργοστάσιο να «θρέφει» πολλούς κατοίκους της περιοχής.

Στις 6 το απόγευμα. Μια ξύλινη δεξαμενή ύψους 6 μέτρων, που περιείχε 600 τόνους μπύρας έσπασε και έφερε αλυσιδωτή έκρηξη και άλλων δεξαμενών. Η δεξαμενή ήταν παλιά και η ζημιά δεν ήταν και τόσο απίθανο να συμβεί. Το κύμα... μπύρας έσπασε την πόρτα του εργοστασίου και περίπου 1.500 τόνοι μπύρας ξεχύθηκαν στους γύρω δρόμους.

Η ζυθοπλημμύρα παρέσυρε δυο σπίτια και γκρέμισε τον τοίχο μιας παμπ, στου οποίου τα συντρίμμια εγκλωβίστηκε μια 14χρονη σερβιτόρα. Υπόγεια και ισόγεια σπιτιών πλημμύρισαν. Κάποιοι, βέβαια, βγήκαν με κουβάδες στον δρόμο για να μαζέψουν την μπύρα, ώστε να μην πάει χαμένη όπως έλεγαν. Κι ενώ κάποιοι το θεώρησαν δώρο, για κάποιους άλλους ήταν εφιάλτης. Εννέα άνθρωποι έχασαν την ζωή τους με αυτόν τον παράλογο και ασυνήθιστο τρόπο, αναμεσά τους και η 14χρονη σερβιτόρα της παμπ, Έλινορ Κούπερ.

Κάποιοι συγγενείς των θυμάτων θέλοντας να επωφεληθούν από το συμβάν, έβγαλαν τις σωρούς των θυμάτων σε κοινή θέα, ζητώντας από τους περαστικούς (ήρθαν άνθρωποι απ΄ όλο το Λονδίνο) να πληρώσουν εισιτήριο. Η αστυνομία επενέβη και η κηδεία επισπεύστηκε για την επόμενη μέρα.

Οι υπεύθυνοι οδηγήθηκαν στην δικαιοσύνη. Αθωώθηκαν όμως γιατί το περιστατικό θεωρήθηκε «ανωτέρας βίας» και οι θάνατοι τυχαίο γεγονός. Η οικονομική κατάσταση του εργοστασίου όμως ήταν δεινή. Οι προπληρωμένοι φόροι για την μπύρα αναστέναξαν τους ιδιοκτήτες που τελικά κατάφεραν να πάρουν αποζημίωση(!) προσφεύγοντας στο βρετανικό Κοινοβούλιο. Έτσι το εργοστάσιο λειτούργησε για σχεδόν 150 χρόνια ακόμα.

1992 – Πεθαίνει σε ηλικία 85 ετών ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός Ορέστης Λάσκος

Γεννήθηκε το 1907 στην Ελευσίνα. Η οικογένειά του ήταν εύπορη καθώς είχε στην κατοχή της μεγάλες εκτάσεις γης. Όταν τελείωσε από το σχολείο πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει στην Ιατρική. Αργότερα σκέφτηκε να γραφτεί στην Σχολή Ευελπίδων, απ’ όπου έφυγε, σύμφωνα με μαρτυρίες, πηδώντας από το παράθυρο.

Κατέληξε ηθοποιός και τραγουδιστής. Από το 1930 κιόλας άρχισε να ασχολείται με το σινεμά. Έφτιαξε μάλιστα μαζί με μερικούς φίλους του, την εταιρεία παραγωγής «Άστρο Φίλμ». Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους του βωβού αλλά και γενικότερα του ελληνικού κινηματογράφου. Το 1931 γύρισε την ταινία «Δάφνις και Χλόη» η οποία θεωρήθηκε ριζοσπαστική και πρωτοποριακή για τις γuμνές σκηνές που περιείχε αλλά και την λυρικότητά της.

Ο Ορέστης Λάσκος άφησε εποχή στο ελληνικό σινεμά, σκηνοθετώντας, γράφοντας και καμιά φορά παίζοντας σε πάνω από 50 ταινίες. Αυτή η ποιοτική και ποσοτική του ενασχόληση δεν περιορίστηκε σε ένα είδος, αφού σκηνοθέτησε δράματα, όπως την ταινία «Αντιο ζωή», αλλά και κωμωδίες (στις οποίες από ένα σημείο και μετά αφοσιώθηκε.

Οι πιο γνωστές του ταινίες είναι «Ο Γεροντοκόρος», «Μικροί και μεγάλοι εν δράσει», «Γκόλφω», «Για ποιον χτυπά η κουδούνα», «Η Ωραία του Πέραν» κ.α. Το 1942 παντρεύτηκε την ηθοποιό Στέλλα Γκρέκα, με την οποία χώρισε 5 χρόνια αργότερα. Από το 1962 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μπεάτα Ασημακοπούλου, η οποία πρωταγωνιστούσε συνήθως στις ταινίες του. Έμειναν μαζί μέχρι το θάνατό του

Η υπερβολική κάποιες φορές δουλειά του στον κινηματογράφο, επισκίασε το ταλέντο του Ορέστη Λάσκου στην ποίηση. Παρ’ όλα αυτά βρήκε χρόνο και κατάφερε να εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές. Το 1971 αποσύρθηκε από τον κινηματογράφο και τρία χρόνια αργότερα από το γράψιμο. Έζησε ήσυχα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου του 1992, σε ηλικί9α 85 ετών.