Η φρικτή ζωή μου σε μια αίρεση: Το σήριαλ που σάρωσε τα Emmy βασίζεται στην πραγματικότητα

"Με μεγάλωσαν για να είμαι μια γυναίκα υπηρέτρια σε έναν κόσμο όπως αυτός από το εξαιρετικό, προφητικό βιβλίο της Margaret Atwood" 

Το σήριαλ που σάρωσε στα Emmy, μπορεί να μας φαίνεται εκτός πραγματικότητας, αλλά πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πως η Αμερική θα πάρει περίεργη τροπή στα κοινωνικοπολιτικά της ενώ πολλές αιρέσεις ζουν ήδη έτσι, σχεδόν όπως στο βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η πολυβραβευμένη σειρά. 

Ούτως η άλλως η συγγραφέας έχει δώσει πολλές συνεντεύξεις σχετικά με το βιβλίο "The Handmaid's Tale" και την έμπνευση πίσω από αυτό, λέγοντας πως είχε έναν κανόνα για τον εαυτό της, να μην συμπεριλάβει τίποτα στο μυθιστόρημα που δεν είχε έχει ήδη γίνει από κάποια αίρεση, κάπου. Τίποτα δεν ήταν νέο. Μια γυναίκα, που δεν δίνει τα πραγματικά της στοιχεία, παρά μόνο ένα όνομα -Haetinger, περιγράφει τη ζωή της σε μια πραγματικότητα που θυμίζει το βιβλίο και κατόπιν σειρά του Hulu, "The Handmaid's Tale" σε πρόσφατο κείμενό της στο Establishment.

Η εντολή της εκκλησίας ήταν: Κάντε παιδιά και μεγαλώστε τα συντηρητικά

"Μεγάλωσα σε μια φονταμενταλιστική χριστιανική κοινότητα - η εκκλησία στην οποία υπαγόμασταν θα μπορούσε να ονομαστεί αίρεση, και οι γονείς μου πήγαν τα πράγματα ένα βήμα πιο πέρα - κατ' οίκον εκπαίδευση, αναπαραγωγή και ανατροφή 9 παιδιών. Ήμουν η μεγαλύτερη. Ήμασταν μέρος ενός μεγαλύτερου κινήματος που τώρα ονομάζεται "Quiverfull", όρος που υπάρχει σε έναν Ψαλμό. Η εντολή της εκκλησίας ήταν: Κάντε παιδιά και μεγαλώστε τα συντηρητικά, και τότε θα υπάρχουν περισσότεροι "αληθινοί" πιστοί Χριστιανοί στον κόσμο για να επιφέρουν πολιτιστική επανάσταση στο όνομα του Ιησού Χριστού.

Τα παιδιά σαν κι εμένα μεγάλωσαν σαν στρατιώτες στην αποκάλυψη, για να υπηρετούμε στις πρώτες γραμμές ενός πολέμου, προσπαθώντας να κάνουμε την Αμερική και πάλι πιστή στο Χριστό.

Η μητέρα μου χρησιμοποιούνταν ως εύφορο έδαφος έτσι ώστε ο πατέρας μου να αναπαράγει ένα στρατό από χριστιανούς

Οι γυναίκες σε αυτόν τον κόσμο αντιμετωπίστηκαν σαν εκείνες στo "Handmaid's Tale" - οι περισσότερες όπως και η μαμά μου, δεν είχαν δικούς τους τραπεζικούς λογαριασμούς, δεν είχαν e-mail και δεν μπορούσαν να εγκαταλείψουν το σπίτι χωρίς άδεια από τους συζύγους τους. Ονομάζονταν helpmeets, μια λέξη που εμπνευστήκαν από τη Βίβλο, η οποία αναφέρεται σε συζύγους που υπήρχαν για να καλύψουν τις ανάγκες των συζύγων τους και να τους βοηθήσουν- τίποτα παραπάνω.

Συμμετείχα μάλιστα σε μια λέσχη για νεαρές γυναίκες, που ονομάζονταν "His Handmaids" - και πάλι ένας όρος που εμπνεύστηκαν από τη Βίβλο, από την απάντηση της Παναγίας στον άγγελο Γαβριήλ, που όταν εκείνος της είπε ότι θα φέρει στον κόσμο το Μεσσία, εκείνη απάντησε "Ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου".

Ακριβώς όπως στο σήριαλ, οι γυναίκες υπήρξαν μέσα στην κοινότητα για να εξυπηρετούν υψηλότερους σκοπούς από ό, τι οι δικές τους επιθυμίες. Τα νεαρά κορίτσια που πήγαιναν στην εκκλησία φορούσαν λευκά φορέματα και απογυμνώθηκαν από οποιοδήποτε προσωπικό χαρακτηριστικό - χωρίς κοσμήματα, χωρίς βερνίκι νυχιών, μαλλιά σφιχτά πίσω, χωρίς φυσικά μεικαπ - ενώ οι σύζυγοι ήταν υποτακτικοί βοηθοί στους συζύγους τους, με τη μητέρα μου να χρησιμοποιείται ως εύφορο έδαφος έτσι ώστε ο πατέρας μου να αναπαράγει ένα στρατό από χριστιανούς.

Εγώ, ήμουν το δεξί χέρι της μαμάς μου. Όταν το σπίτι είχε πολλές δουλειές, αναλάμβανα όλα τα οικογενειακά πλυντήρια και το σιδέρωμα. Και έπλενα τα πιάτα σχεδόν για 10 χρόνια. Ο σκοπός της ζωής μου εν τέλει ήταν να εξυπηρετεί το "μεγαλύτερο καλό" της κοινότητας.

Όταν μεγάλωσα και παντρεύτηκα, ο σύζυγός μου θέλησε να ξεκινήσουμε την μεγάλη μας οικογένεια. Τότε δεν μπόρεσα να συνεχίσω. Ζήτησα διαζύγιο, απομακρύνθηκα από την οικογένειά μου, άλλαξα όνομα και επίθετο..."