Ο Έλληνας υπεραθλητής που έσπασε όλα τα ρεκόρ

Στη δεύτερη καραντίνα, έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο, που ξεκίνησα να το διαβάζω χλιαρά και κατέληξα να το τελειώσω σε 2 ημέρες. Πρόκειται για την προσωπική ιστορία του δρομέα του Κωνσταντίνου Καρνάζη, ή όπων τον αποκαλούν στις ΗΠΑ, Ντιν.

Με καταγωγή από Αρκαδία και Ικαρία ο Ντιν δεν ήταν αυτό που λέμε αθλητικός τύπος. Μικρός λάτρευε τη φύση και το περπάτημα σε αυτήν, αλλά όσο μεγάλωνε τόσο βυθιζόταν στο διάβασμα και τις σπουδές, κάνοντας καθιστική ζωή, γεμάτη άγχος, κακή διατροφή και βλαβερές για την υγεία του συνήθειες.

Η ζωή του άλλαξε στα 30α του γενέθλια. Ο Ντιν εργαζόταν ως πετυχημένος μάνατζερ και σύμβουλος επιχειρήσεων, όταν εκείνη την νύχτα αποφάσισε πως θέλει κάτι άλλο από τη ζωή του. Μετά από ένα ξέφρενο πάρτυ, με αρκετό αλκοόλ, αντί να γυρίσει σπίτι, ξεκίνησε να τρέχει με το εσώρουχο. Έτρεξε 30 μίλια, όσο και τα έτη που έκλεισε.

«Έψαχνα εναγωνίως να ξεφύγω από την ηρεμία και την ασφάλεια της δουλειάς και της ζωής μου, ήθελα να νιώσω πόνο, να βιώσω τις σκληρές εσωτερικές στιγμές που νιώθει κανείς όταν τρέχει δίχως σταματημό, δίχως έλεος, για ώρες»

Έχει τρέξει στις πιο δύσκολες διαδρομές, σε καιρικές συνθήκες που θα γονάτιζαν έναν μέσο άνθρωπο. Με θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 60 βαθμούς στον ήλιο, μάλιστα έχει λιώσει παπούτσι του σε αγώνα, από τη θερμοκρασία του οδοστρώματος, έχει τρέξει με βροχή, και με θερμοκρασίες κάτω από μηδέν.

Η κοινότητα των υπερμαραθωνοδρόμων έχει τους δικούς της κανόνες και οι αθλητές μαθαίνουν να ελέγχουν το κορμί τους και τις ανάγκες τους, αλλιώς το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μοιραίο.

Ο Ντιν εκτός από εκπληκτικός δρομέας είναι και τυχερός. Οι περισσότεροι από εμάς όταν τρέχουμε για πολύ ώρα συσσωρεύεται γαλακτικό οξύ στους μύες μας καιπηγαίνει μήνυμα στον εγκέφαλό μας ότι πρέπει να σταματήσουμε γιατί ξεπερνάμε τα όρια μας.

Ο Ντιν λόγω ενός γονιδίου δεν δέχεται αυτό το μήνυμα και δεν αισθάνεται την ανάγκη να σταματήσει. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σε πολλούς αγώνες δεν του έχει στοιχίσει αφού κυριολεκτικά κατέρρευσε.

Ο Ντιν δεν σταμάτησε να εργάζεται στις εταιρείες που διεύθυνε, αλλά κατάφερε να τα συνδυάσει, χωρίς να υποβαθμίζει καμία από τις δραστηριότητές του. 

Με την επιμονή του αλλά και την δίψα του για ζωή θα μπορούσε να είναι παράδειγμα για πολλούς από εμάς που βρίσκουμε δεκάδες δικαιολογίες για να μην σηκωθούμε από τον καναπέ.