Φλερτάρεις μέσω social media; Να τι συμβαίνει στο εγκέφαλό σου

Είναι πολύ πιο πιθανό να συναντήσετε τον σύντροφό σας στο Διαδίκτυο παρά μέσω των πλέον φαινομενικά αρχαϊκών μεθόδων εισαγωγής από φίλους ή κλειστών ματιών σε ένα μπαρ, και η τεχνολογία smartphone έχει την ευκαιρία να καλύψει την επιθυμία μας να βρούμε αγάπη από την άνεση του τα δικά μας σπίτια.

Τα μάγουλά σας κοκκινίζουν, νιώθετε έναν κόμπο ενθουσιασμού στο στομάχι σας: έχετε σύρει ακριβώς πάνω σε κάποιον και εμφανίζεται αυτό το μικρό αναδυόμενο παράθυρο που λέει match. Ή σας αρέσει κάποιος που τσεκάρετε διαρκώς στο Facebook ή το Instagram, και ξαφνικά σκάει το chat!

Ενώ η τεχνολογία των εφαρμογών γνωριμιών μπορεί να είναι νέα, αυτό που συμβαίνει στον εγκέφαλό σας όταν ματσάρετε ένα ταίρι είναι στην πραγματικότητα πολύ σκληρά συνδεδεμένο μέσα μας από τις πρώτες μέρες της ανθρώπινης ύπαρξης.

Οι ειδικοί λένε στο Bustle ότι η ένδειξη για τις απαντήσεις σας στην αποδοχή της εφαρμογής γνωριμιών είναι ενσωματωμένη σε μερικά πολύ παλιά μονοπάτια του εγκεφάλου - και ότι μπορούν επίσης να εξηγήσουν γιατί το συναίσθημα δεν είναι τόσο ικανοποιητικό όσο θα μπορούσε να είναι.

Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Βόρειου Τέξας, οι χρήστες του Tinder αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας από τους μη χρήστες. Αυτά τα ζητήματα ψυχικής υγείας θα μπορούσαν να σχετίζονται με την τακτική απόρριψη και τη συχνή αυτοαμφιβολία. Ουσιαστικά, οι ιστότοποι γνωριμιών συμβάλλουν σε συναισθήματα απελπισίας και μοναξιάς.

Αυτό που λέμε "gamification" των εφαρμογών γνωριμιών απελευθερώνει τη νευροχημική ντοπαμίνη εκτός από τον συνεργάτη της, τη σεροτονίνη. Στις εφαρμογές γνωριμιών, η ντοπαμίνη 'χτυπά' το σύστημά σας.

«Όταν ξεκινάτε εφαρμογές γνωριμιών, παίζετε με πολύ πρωτόγονες δομές που δεν είναι ορθολογικές», δήλωσε ο Δρ. η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ, λέει ο Bustle. «Γι’ αυτό οι άνθρωποι θα κάθονται και θα το κάνουν ξανά και ξανά· δεν έχει να κάνει με τη λογική επιθυμία να είναι σε μια σχέση».

Αντίθετα, οι εφαρμογές γνωριμιών περιλαμβάνουν περιοχές του εγκεφάλου που τις κάνουν ένα είδος σπορ, φέρνοντάς μας πίσω ξανά και ξανά.