Αυτό είναι το καλύτερο εστιατόριο του κόσμου για το 2023

Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε πίσω στους αρχαίους πολιτισμούς των Ινκας, παρατηρώντας τη μαγική σχέση τους με τη φύση; Το Central, το εστιατόριο που βρίσκεται στη Miraflores, στην περιοχή Barranco της Λίμα, την πρωτεύουσα του Περού, μας προσκαλεί σε ένα τέτοιο ταξίδι, μέσα από τις ξεχωριστές γεύσεις και αισθητικές της σύγχρονης περουβιανής κουζίνας του.

Ο ρουστίκ μινιμαλισμός, οι ακατέργαστες πρώτες ύλες, οι πρωτόγονες πρακτικές και οι πολύχρωμες συνθέσεις, αποτελούν τους βασικούς παράγοντες που οδήγησαν το εστιατόριο Central στην κορυφή του πιο έγκριτου διαγωνισμού ανάδειξης των καλύτερων ρεστοράν, The World's 50 Best Restaurants.

Το ρεστοράντ Central είναι μια γευστική εμπειρία 

Virgilio Martínez και Pía León στην κουζίνα του Central

Οι δημιουργικοί ιθύνοντες πίσω από αυτή την επιτυχία είναι οι σεφ Virgilio Martinez και Pia Pelon, οι οποίοι μέσω του καλοσχεδιασμένου μενού τους, οδήγησαν το εστιατόριο να βραβευτεί τόσο για την ποικιλομορφία των υλικών που χρησιμοποιεί, όσο και για την προσοχή του στην ιστορία και τις παραδόσεις του Περού. «Εκπροσωπούμε μια περιοχή, μια ποικιλομορφία και έναν πολιτισμό», αναφώνησε ο Martinez, ο οποίος σημείωσε ότι το βραβείο είναι σημαντικό για το Περού και τη Λατινική Αμερική, χάρη στην προβολή που προσφέρει στη γαστρονομία του μέρους, καθώς και στον πολιτισμό και την τέχνη του.

Τι κάνει το Central τόσο ξεχωριστό;

Το Central εξυμνεί την παράδοση μέσα από το πρίσμα του αρχέγονου μινιμαλισμού, τόσο στην αρχιτεκτονική και το design του κτηρίου του, όσο και στα υλικά και την κουζίνα του. Από τα ακατέργαστα από πηλό πιάτα του που μοιάζουν με πετρώματα, έως τα πολύχρωμα και περίεργα σε όψη λαχανικά του, το εστιατόριο αποδεικνύει σε κάθε μενού του, τον απεριόριστο σεβασμό του στη φύση.

Το μενού περιλαμβάνει πιάτα με ξεχωριστά ονόματα και υλικά. Το πιάτο River Cotton με παγωτό φασόλι, γαρίδες, καρύδια, huito (ή Genipa americana, ένα είδος φρούτου από το τροπικό δάσος), έως το πιάτο «αράχνες σε βράχο», με σαργάσα, ή αλλιώς φύκια, μύδια, καβούρι και πεταλίδες.

Το ίδιο αξιοσημείωτα είναι και τα πιάτα «Φυτά της ερήμου» με huarango (αμερικανικό χαρούπι), κίτρινο τσίλι, κρεμμύδι, και καρπό mamey, το «Ζυγαριά της ζούγκλας» με σαλιγκάρια ποταμού, gamitana (ψάρι γλυκού νερού), κουρκουμά, sangre de arból (ένα κόκκινο λατέξ από τον φλοιό ενός είδους δέντρου, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά για ιατρικούς σκοπούς) και το «Φλούδες δέντρων» με αβοκάντο, huacatay (Tagetes minuta στα λατινικά, που μερικές φορές ονομάζεται Περουβιανή μαύρη μέντα), kiwicha (αλλιώς γνωστό ως Love-Lies-Bleeding και συναντάται σε κήπους στο Ηνωμένο Βασίλειο, που είναι μια αρχαία υπερτροφή στο Περού) και macre (ένα είδος κολοκύθας). Το κρασί που συνοδεύει το μενού είναι από τα καλύτερα που βρίσκονται στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Μια μέρα στο ρεστοράντ Central του Virgilio Martínez