Η θεωρία της Δημιουργίας κοντράρεται με τη θεωρία της Εξέλιξης

Όταν πριν από 140 και πλέον χρόνια ο Κάρολος Δαρβίνος μιλούσε για τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής, οι επιστήμονες της εποχής του αντέδρασαν έντονα.

Ωστόσο, οι μαζικές αποδείξεις από την παλαιοντολογία, τη γενετική, τη ζωολογία, τη μοριακή βιολογία και άλλους επιστημονικούς τομείς σύντομα καθιέρωσαν την αλήθεια της εξελικτικής θεωρίας, πέρα από κάθε αμφιβολία.

Κι όμως, η διαμάχη αυτή αναβιώνει τον 21ο αιώνα στις ΗΠΑ, με τους οπαδούς της θεωρίας της Δημιουργίας να προσπαθούν να πείσουν πολιτικούς, δικαστές και πολίτες ότι η θεωρία της Εξέλιξης είναι μια ελαττωματική, φαντασιακή θεωρία.

Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι οπαδοί αυτής της θεωρίας είναι συνήθως ευλογοφανή και βασίζονται σε παρανοήσεις –ή ψέματα– γύρω από την εξελικτική θεωρία.

Δείτε παρακάτω μερικές από τις πιο κοινές «επιστημονικές» απόψεις που χρησιμοποιούν εναντίον της θεωρίας της Εξέλιξης, όπως παρουσιάστηκαν σε ένα άρθρο του «Scientific Αmerican»:

Η Εξέλιξη είναι μόνο μία θεωρία. Δεν αποτελεί γεγονός ή επιστημονικό νόμο.

Στο δημοτικό τα παιδιά μαθαίνουν ότι η θεωρία είναι κάτι που τοποθετείται στη μέση της ιεραρχίας της βεβαιότητας: πάνω από μια απλή υπόθεση, αλλά κάτω από ένα νόμο.

Όμως οι επιστήμονες δεν χρησιμοποιούν τους όρους με αυτόν τον τρόπο. Σύμφωνα με την Εθνική Ακαδημία Επιστημών (NAS), μια επιστημονική θεωρία είναι μια «καλά τεκμηριωμένη εξήγηση κάποιας πτυχής του φυσικού κόσμου, που μπορεί να ενσωματώσει γεγονότα, νόμους, συμπεράσματα και ελεγχόμενες υποθέσεις». Καμία τεκμηριωμένη ποσότητα δεν μετατρέπει μια θεωρία σε νόμο, ο οποίος είναι μια γενική περιγραφή για τη φύση. Επομένως, όταν οι επιστήμονες μιλούν για τη θεωρία της εξέλιξης –ή για την ατομική θεωρία ή τη θεωρία της σχετικότητας– δεν εκφράζουν επιφυλάξεις σχετικά με την αλήθεια αυτής.

Η φυσική επιλογή στηρίζεται σε κυκλικούς συλλογισμούς: επιβιώνει ο ισχυρότερος, και όποιος επιβιώνει είναι ο ισχυρότερος.

«Η επιβίωση του ισχυρότερου» είναι ένας συμβατικός τρόπος για να περιγράψει κανείς τη φυσική επιλογή.

Μια πιο τεχνική περιγραφή θα έκανε λόγο για διαφοροποιημένα ποσοστά επιβίωσης και αναπαραγωγής.

Η Εξέλιξη είναι αντιεπιστημονική, γιατί δεν είναι ελέγξιμη ή διαψεύσιμη. Κάνει ισχυρισμούς για γεγονότα που δεν παρατηρήθηκαν και δεν μπορούν να αναδημιουργηθούν.

Αυτή η απορριπτική άποψη της θεωρίας της Εξέλιξης αγνοεί δύο πολύ σημαντικές διακρίσεις, που χωρίζουν το πεδίο της σε τουλάχιστον δύο ευρείς τομείς: τη μικροεξέλιξη και τη μακροεξέλιξη.

Η μικροεξέλιξη εξετάζει τις αλλαγές στα είδη στην πάροδο του χρόνου –αλλαγές που μπορεί να προηγούνται της ειδογένεσης, της προέλευσης των νέων ειδών δηλαδή.

Η μακροεξέλιξη εξετάζει πώς αλλάζουν οι ταξινομικές ομάδες των ειδών, αντλώντας αποδεικτικά στοιχεία από συγκρίσεις απολιθωμάτων και DNA, για να ανακατασκευάσει το πώς μπορεί να σχετίζονται οι διάφοροι οργανισμοί.

Υπάρχουν πολλοί επιστήμονες που αμφιβάλλουν για την αλήθεια της Εξέλιξης.

Οι οπαδοί της θεωρίας της Δημιουργίας υποστηρίζουν, ότι η επιστημονική κοινότητα απορρίπτει τα αποδεικτικά στοιχεία που επικαλείται η εξελικτική θεωρία.

Ωστόσο, διεθνώς αναγνωρισμένα περιοδικά, όπως το «Nature» και το «Science», αναφέρουν ότι έχουν υποβληθεί ελάχιστες μελέτες που επιχειρηματολογούν κατά της θεωρίας της Εξέλιξης.

Ορισμένοι κριτικοί της θεωρίας της Εξέλιξης έχουν δημοσιεύσει μελέτες σε σοβαρά επιστημονικά έντυπα. Όμως, σε αυτά σπάνια επιτίθενται άμεσα κατά της εξελικτικής θεωρίας ή τίθενται υπέρ των δημιουργιστών: στην καλύτερη περίπτωση διαπιστώνουν ορισμένα άλυτα εξελικτικά προβλήματα, για τα οποία ωστόσο δεν αμφιβάλλει κανείς.

Οι διαφωνίες μεταξύ των εξελικτικών βιολόγων δείχνουν πόσο λίγο σταθερή είναι η επιστήμη που υποστηρίζει την Εξέλιξη.

Οι εξελικτικοί βιολόγοι εκφράζουν διαφορετικές απόψεις για διάφορα θέματα, όπως για παράδειγμα πώς συμβαίνει η ειδογένεση, πώς αλλάζουν οι ρυθμοί της εξέλιξης και ποια η σχέση των πτηνών με τους δεινόσαυρους, όμως τέτοιου είδους διαφωνίες υπάρχουν σε όλους τους επιστημονικούς τομείς.

Αν οι άνθρωποι προήλθαν από τις μαϊμούδες, γιατί υπάρχουν ακόμη μαϊμούδες;

Αυτό το εκπληκτικά κοινό επιχείρημα αντικατοπτρίζει τα διάφορα επίπεδα άγνοιας γύρω από τη θεωρία της Εξέλιξης. Το πρώτο λάθος έχει να κάνει με το ότι η Εξέλιξη δεν διδάσκει ότι οι άνθρωποι προήλθαν από τις μαϊμούδες, αλλά ότι και τα δύο αυτά είδη είχαν κάποιον κοινό πρόγονο.

Η εξέλιξη δεν μπορεί να εξηγήσει πώς εμφανίστηκε η ζωή για πρώτη φορά στη Γη.

Η προέλευση της ζωής στον πλανήτη μας εξακολουθεί να παραμένει ένα μεγάλο μυστήριο, ωστόσο οι βιοχημικοί έχουν ανακαλύψει πώς θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί τα πρωτόγονα νουκλεϊκά οξέα, αμινοξέα και άλλα δομικά στοιχεία της ζωής και να έχουν οργανωθεί σε αυτοαναπαραγόμενες, αυτοσυντηρούμενες μονάδες, θέτοντας τα θεμέλια της κυτταρικής βιοχημείας.