Ινδία: Η χώρα χωρίς νερό, που πουλάει το πιο ακριβό νερό
Ανάγκη για τους πολλούς, πολυτέλεια για τους λίγους

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Σε μια χώρα όπου το καθαρό νερό δεν είναι αυτονόητο, το εμφιαλωμένο νερό μετατρέπεται σε σύμβολο κοινωνικού κύρους.
Στην Ινδία, η ανασφάλεια γύρω από το νερό της βρύσης και η εκτεταμένη μόλυνση των υδάτων ωθούν εκατομμύρια ανθρώπους στο εμφιαλωμένο νερό ως ανάγκη.
Την ίδια στιγμή, στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα και στις μεγάλες πόλεις, αναπτύσσεται μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά premium νερού.
Το νερό της βρύσης δεν πίνεται, τα υπόγεια ύδατα είναι μολυσμένα και σε πολλές περιοχές η λειψυδρία είναι καθημερινότητα. Εκεί, το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη.
Την ίδια στιγμή, στις μεγάλες πόλεις και στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, το νερό αποκτά άλλο ρόλο. Δεν αγοράζεται απλώς για να ξεδιψάσεις, αλλά για να δείξεις ότι έχεις πρόσβαση σε κάτι «καθαρό», «ασφαλές», «ποιοτικό». Όπως το καλό κρασί ή ο σωστός καφές, το premium νερό γίνεται δήλωση τρόπου ζωής.
Όταν κάτι τόσο βασικό δεν είναι εξασφαλισμένο για όλους, εύκολα μετατρέπεται σε σύμβολο κύρους. Όποιος μπορεί, πληρώνει για να προστατευτεί: φίλτρα, ιδιωτικές λύσεις, ακριβά εμφιαλωμένα νερά.
Ανάγκη για τους πολλούς, πολυτέλεια για τους λίγους
Για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι επιλογή αλλά μονόδρομος. Τα μπουκάλια χαμηλού κόστους κυκλοφορούν παντού και η συνολική αγορά αγγίζει τα 5 δισ. δολάρια τον χρόνο, με ετήσια ανάπτυξη που φτάνει το 24% – από τις υψηλότερες διεθνώς.

freepik
Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και την Κίνα, όπου η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού καθοδηγείται κυρίως από την ευκολία, στην Ινδία η πραγματική έκρηξη έρχεται από την premium κατηγορία. Από μόλις 1% της αγοράς το 2021, έφτασε στο 8% το 2025.
Η δυσπιστία απέναντι στο νερό που παρέχουν οι δημοτικές αρχές παίζει καθοριστικό ρόλο. «Ο κόσμος αρχίζει να συνδέει το μεταλλικό νερό με περισσότερα οφέλη για την υγεία», εξηγεί αναλύτρια της αγοράς. «Είναι ακριβό, αλλά η δυναμική του είναι τεράστια».
Όταν κάτι βασικό δεν είναι δεδομένο, μετατρέπεται εύκολα σε σύμβολο κύρους.
Το βλέπεις παντού: ιδιωτικά σχολεία, ιδιωτικά νοσοκομεία, ιδιωτική υγεία, ιδιωτικά φίλτρα, premium μπουκάλια. Το νερό μπαίνει στην ίδια λογική.
Γι’ αυτό το φαινόμενο δεν είναι τόσο παράλογο όσο φαίνεται. Το νερό δεν λείπει απαραίτητα. Αυτό που λείπει είναι η ισότιμη πρόσβαση. Και εκεί ακριβώς, η ανισότητα μετατρέπει ένα βασικό αγαθό σε πολυτέλεια.












