Ο Ιανουάριος ήταν ο εφιάλτης της Κούβας: Το κομμένο ρεύμα, το πετρέλαιο και το μέλλον

Η Κούβα δεν παλεύει πια απλώς με τις ελλείψεις, παλεύει με την ολοκληρωτική συσκότιση. Ο Ιανουάριος του 2026 κατέγραψε τη χειρότερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία του νησιού, καθώς το εθνικό δίκτυο ηλεκτροδότησης (SEN) κατέρρευσε επανειλημμένα, βυθίζοντας στο σκοτάδι από τη Σαντιάγο ντε Κούβα μέχρι την Αβάνα.

Ένα «ντόμινο» βλαβών σε κρίσιμους υποσταθμούς έθεσε εκτός λειτουργίας τις τελευταίες ετοιμόρροπες θερμοηλεκτρικές μονάδες, αφήνοντας το ένα τρίτο του πληθυσμού χωρίς φως, νερό και τηλεπικοινωνίες. Στην Αβάνα, τα μπλακ άουτ των 15 ωρών δεν είναι πλέον είδηση, αλλά η «νέα κανονικότητα» μιας χώρας που παραλύει μέρα με τη μέρα.

Η «θηλιά» του Τραμπ και το τέλος του δωρεάν πετρελαίου

Η ενεργειακή ασφυξία δεν είναι μόνο τεχνική, είναι πρωτίστως γεωπολιτική. Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο συνοδεύτηκε από την απειλή ενός καθολικού πετρελαϊκού αποκλεισμού, με τον Αμερικανό πρόεδρο να διαμηνύει πως οποιαδήποτε χώρα προμηθεύει καύσιμα στην Κούβα θα βρεθεί αντιμέτωπη με εξοντωτικούς δασμούς.

Το αποτέλεσμα ήταν ακαριαίο: το Μεξικό, ο κυριότερος πλέον προμηθευτής του νησιού, «πάγωσε» τις αποστολές του φοβούμενο τα αντίποινα της Ουάσιγκτον. Με το νησί να μην έχει δεχθεί ούτε ένα τάνκερ από τις 9 Ιανουαρίου, τα στρατηγικά αποθέματα καυσίμων επαρκούν για λιγότερο από δύο εβδομάδες, φέρνοντας την Κούβα στο χείλος του απόλυτου ενεργειακού θανάτου.

Η κατάρρευση του «άξονα» και η διπλωματική μοναξιά

Το παραδοσιακό στήριγμα της Κούβας, η Βενεζουέλα, έχει πάψει να αποτελεί σανίδα σωτηρίας. Μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο στις 3 Ιανουαρίου, η ροή πετρελαίου από το Καράκας διεκόπη απότομα, αφήνοντας την Αβάνα χωρίς τον πιο πιστό της σύμμαχο.

Την ίδια στιγμή, η Κίνα περιορίζεται σε δηλώσεις «πολιτικής στήριξης» και αόριστες υποσχέσεις για βοήθεια, αποφεύγοντας ωστόσο να δεσμευτεί με αποστολές καυσίμων που θα την έφερναν σε μετωπική σύγκρουση με τις ΗΠΑ. Η Κούβα βρίσκεται πιο μόνη από ποτέ, με τον ΟΗΕ να προειδοποιεί πως ο αποκλεισμός των καυσίμων μετατρέπει μια οικονομική κρίση σε μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική τραγωδία.

Μια κοινωνία σε οριακό σημείο

Οι συνέπειες των μπλακ άουτ έχουν διαπεράσει κάθε πτυχή της ζωής. Χωρίς ρεύμα, οι αντλίες νερού σταματούν, τα τρόφιμα σαπίζουν στα σβηστά ψυγεία και τα νοσοκομεία λειτουργούν με γεννήτριες που «διψούν» για καύσιμα που δεν υπάρχουν.

Η αμερικανική πρεσβεία στην Αβάνα εξέδωσε έκτακτη προειδοποίηση, χαρακτηρίζοντας το δίκτυο «επικίνδυνα ασταθές», ενώ οι αναφορές της επίσημης εφημερίδας Granma για συνεχείς βλάβες μοιάζουν πλέον με επικήδειο ενός συστήματος που καταρρέει. Η Κλαούντια Σέινμπαουμ του Μεξικού επιχειρεί μια απέλπιδα διπλωματική ισορροπία, όμως η ανθρωπιστική βοήθεια που υπόσχεται μοιάζει με σταγόνα στον ωκεανό των αναγκών ενός νησιού που ξεμένει από δυνάμεις.

Το αβέβαιο αύριο: Επιβίωση ή κατάρρευση;

Το μέλλον της Κούβας για το υπόλοιπο του 2026 προδιαγράφεται ζοφερό. Με τον «αρκτικό πυρετό» των διεθνών πιέσεων να μην υποχωρεί και την εσωτερική παραγωγή να βρίσκεται στο ναδίρ, η χώρα οδηγείται σε μια νέα «Ειδική Περίοδο», ακόμα πιο σκληρή από εκείνη της δεκαετίας του '90.

Η ενεργειακή ασφυξία δεν είναι πια ένας τεχνικός όρος, αλλά το όπλο μιας πολιτικής που στοχεύει στην πλήρη αλλαγή του σκηνικού στην περιοχή. Για τους Κουβανούς, που βλέπουν τα φώτα να σβήνουν το ένα μετά το άλλο, το ερώτημα δεν είναι πότε θα έρθει το ρεύμα, αλλά αν η χώρα τους θα αντέξει την επόμενη ημέρα χωρίς αυτό.