Η οικογένεια Νεοζηλανδών που ζει χωρίς στομάχι
H δύσκολη απόφαση που σώζει ζωές

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Μπορεί να ακούγεται ακραίο, αλλά για ορισμένες οικογένειες στη Νέα Ζηλανδία η αφαίρεση του στομάχου δεν είναι επιλογή — είναι ανάγκη. Ο λόγος είναι μια σπάνια αλλά ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου, που συνδέεται με μια γενετική μετάλλαξη στο γονίδιο CDH1.
Για όσους την φέρουν, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου δεν είναι απλώς αυξημένος είναι σχεδόν βέβαιος. Και επειδή η ασθένεια εξελίσσεται «σιωπηλά», χωρίς εμφανή σημάδια στα αρχικά στάδια, όταν διαγνωστεί συχνά είναι ήδη αργά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ιατρική κοινότητα προτείνει μια δραστική αλλά αποτελεσματική λύση: την προληπτική ολική γαστρεκτομή, δηλαδή την πλήρη αφαίρεση του στομάχου πριν εμφανιστεί ο καρκίνος.
Η ιδέα να αφαιρέσει κάποιος προληπτικά το στομάχι του μπορεί να φαίνεται ακραία, όμως για ορισμένες οικογένειες Μαορί στη Νέα Ζηλανδία αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου. Ο λόγος είναι μια σπάνια και ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου του στομάχου, που συνδέεται με τη γενετική μετάλλαξη του γονιδίου CDH1. Όσοι φέρουν αυτή τη μετάλλαξη έχουν πολύ υψηλές πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο, ο οποίος μάλιστα είναι δύσκολο να εντοπιστεί έγκαιρα, καθώς δεν δημιουργεί εμφανείς όγκους στα αρχικά στάδια. Έτσι, η ιατρική κοινότητα προτείνει ως πιο ασφαλή λύση την προληπτική ολική γαστρεκτομή.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Karyn Paringatai, η οποία αποφάσισε να προχωρήσει στην αφαίρεση του στομάχου της χωρίς να έχει εμφανίσει συμπτώματα, λόγω του βαριού οικογενειακού ιστορικού. Πολλά μέλη της οικογένειάς της είχαν χάσει τη ζωή τους από τον ίδιο τύπο καρκίνου σε νεαρή ηλικία, γεγονός που έκανε την απόφαση σχεδόν αναπόφευκτη. Μετά από γενετικό έλεγχο που επιβεβαίωσε τη μετάλλαξη, προχώρησε στην επέμβαση, ανοίγοντας τον δρόμο και για άλλους συγγενείς της να κάνουν το ίδιο.
Η καθημερινότητα χωρίς στομάχι είναι απαιτητική. Το σώμα πρέπει να προσαρμοστεί σε έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο λειτουργίας, με μικρά και συχνά γεύματα, προσεκτική διατροφή και συνεχή παρακολούθηση. Οι πρώτοι μήνες είναι δύσκολοι, με κόπωση και απώλεια βάρους, ενώ μακροπρόθεσμα μπορεί να προκύψουν ζητήματα όπως η μειωμένη απορρόφηση θρεπτικών στοιχείων ή αλλαγές στον μεταβολισμό. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί άνθρωποι καταφέρνουν να επιστρέψουν σε μια σχετικά φυσιολογική ζωή.
Πέρα από το σωματικό κομμάτι, η απόφαση αυτή έχει και έντονη ψυχολογική και πολιτισμική διάσταση. Για τους Μαορί, το σώμα θεωρείται ιερό, και η αφαίρεση ενός οργάνου δεν είναι απλή υπόθεση. Κάποιοι επιλέγουν να θάψουν το στομάχι τους στη γη της οικογένειας, ως ένδειξη σεβασμού. Την ίδια στιγμή, η επιστήμη συνεχίζει να αναζητά εναλλακτικές λύσεις, ώστε στο μέλλον να μην απαιτούνται τόσο ακραίες παρεμβάσεις. Μέχρι τότε, όμως, η γαστρεκτομή παραμένει η πιο αποτελεσματική άμυνα απέναντι σε έναν καρκίνο που δεν αφήνει πολλά περιθώρια.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.












