Νέα Ζηλανδία: 4.000 πρόβατα εγκαταλείφθηκαν σε ένα νησί ‑ Η εξέλιξή τους δεκαετίες μετά προκάλεσε εντύπωση

Το 1931, η κατάρρευση του εμπορίου μαλλιού εξαιτίας της Μεγάλης Ύφεσης οδήγησε τους κατοίκους της απομονωμένης νήσου Κάμπελ στη Νέα Ζηλανδία στην αναγκαστική εγκατάλειψη του νησιού μαζί με τα κοπάδια τους.

Ο τελευταίος υπεύθυνος της φάρμας, Τζον Ουόρεν, μαζί με τους εργαζόμενούς του, παρέμειναν εγκλωβισμένοι στο νησί για δύο ολόκληρα χρόνια, περιμένοντας να διασωθούν, καθώς η πτώση των τιμών και τα σοβαρά προβλήματα μεταφοράς εμπορευμάτων είχαν οδηγήσει σε οικονομικό αδιέξοδο. Όταν επιτέλους κατάφεραν να φύγουν, εγκατέλειψαν πίσω τους τόσο τις εγκαταστάσεις όσο και όλα τα ζώα.

Η ερώτηση που προκύπτει είναι πώς κατάφεραν να επιβιώσουν περίπου 4.000 πρόβατα εντελώς μόνα τους.

Πώς κατάφεραν να επιβιώσουν 4.000 πρόβατα μόνα τους;

Περίπου 4.000 πρόβατα και δεκάδες αγελάδες αφέθηκαν στην τύχη τους στη νήσο Κάμπελ, ένα ιδιαίτερα αφιλόξενο σημείο 600 χιλιόμετρα νότια της Νέας Ζηλανδίας, όπου επικρατούν ισχυροί άνεμοι και μόνιμη υγρασία. Χωρίς ανθρώπινη φροντίδα, τα ζώα αναγκάστηκαν να αγωνιστούν μόνα τους ενάντια στην πείνα και τις ασθένειες.

Με το πέρασμα των δεκαετιών, τα πρόβατα εξαγριώθηκαν και μεταμορφώθηκαν θεαματικά. Παρά τις σημαντικές αρχικές απώλειες —το 1961 είχαν απομείνει μόλις 1.000 ζώα— ο πληθυσμός τελικά άρχισε να ανακάμπτει. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο New Zealand Journal of Ecology έδειξε ότι μέχρι τη δεκαετία του 1970 τα πρόβατα είχαν προσαρμοστεί πλήρως στις νέες συνθήκες, αναπαράγονταν σε πολύ νεαρότερη ηλικία και έχαναν το μαλλί τους αυτόματα, χωρίς να χρειάζονται κούρεμα.

Η διπλή διάσωση και η προστασία του οικοσυστήματος

Η πλήρης απομόνωση και η έλλειψη ανθρώπινης παρέμβασης επέτρεψαν στη φυσική επιλογή να δράσει ελεύθερα. Αυτό κίνησε το έντονο ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας, καθώς προσέφερε μια σπάνια ευκαιρία να μελετηθεί το πώς εξελίσσεται ένα κοπάδι εκτρεφόμενο από τον άνθρωπο, όταν αφεθεί εντελώς ελεύθερο στη φύση.

Η ιστορία πήρε νέα τροπή τη δεκαετία του 1970, όταν οι οικολόγοι προειδοποίησαν για την καταστροφή της τοπικής χλωρίδας εξαιτίας των προβάτων. Προκειμένου να προστατευθεί το οικοσύστημα, οι αρχές τοποθέτησαν περιφράξεις που χώρισαν το νησί σε ζώνες.

Παρότι η κυβέρνηση αποφάσισε τελικά τη θανάτωση του μεγαλύτερου μέρους του κοπαδιού για χάρη της προστασίας του περιβάλλοντος, το καλοκαίρι του 1975 ερευνητές ταξίδεψαν στο νησί και κατάφεραν να διασώσουν δέκα αντιπροσωπευτικά πρόβατα. Τα ζώα μεταφέρθηκαν στη Νέα Ζηλανδία για ελεγχόμενη αναπαραγωγή, με σκοπό να διατηρηθούν τα ιδιαίτερα ανθεκτικά χαρακτηριστικά που είχαν αναπτύξει, όπως η φυσική απώλεια μαλλιού και η αντοχή στις λοιμώξεις.