Η περιοχή που μπορεί να τροφοδοτήσει με ενέργεια ολόκληρη την Ευρώπη

Η Ευρώπη κοιτάζει όλο και πιο έντονα προς τη Βόρεια Αφρική για το ενεργειακό της μέλλον. Όχι μόνο για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, όπως συνέβαινε για δεκαετίες, αλλά για κάτι πολύ διαφορετικό: ηλιακή και αιολική ενέργεια, πράσινο υδρογόνο, αμμωνία και συνθετικά καύσιμα.Ο λόγος είναι προφανής. Η Σαχάρα διαθέτει τεράστιες εκτάσεις με υψηλή ηλιοφάνεια, ενώ οι ακτές του Ατλαντικού και της Μεσογείου προσφέρουν ισχυρό αιολικό δυναμικό.

Χώρες όπως το Μαρόκο, η Αλγερία, η Τυνησία και η Αίγυπτος φιλοδοξούν πλέον να μετατραπούν σε μεγάλους παραγωγούς καθαρής ενέργειας για την ευρωπαϊκή αγορά.

Το Μαρόκο βρίσκεται ήδη στην πρώτη γραμμή. Μέσω του "Morocco Offer" έχουν δρομολογηθεί μεγάλα projects πράσινου υδρογόνου και αμμωνίας, συνολικών επενδύσεων περίπου 30 δισ. ευρώ, με συμμετοχή εταιρειών από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Κίνα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το project Chbika, που προβλέπει 1 GW ηλιακής και αιολικής ενέργειας και παραγωγή 200.000 τόνων πράσινης αμμωνίας τον χρόνο, με προορισμό την Ευρώπη.

ClickerHappy / Pexels

Ακόμη μεγαλύτερο είναι το στοίχημα της Αλγερίας. Ο σχεδιαζόμενος Southern Hydrogen Corridor θα μπορούσε να μεταφέρει πράσινο υδρογόνο από τη Βόρεια Αφρική προς Ιταλία, Αυστρία και Γερμανία μέσω δικτύου περίπου 3.300 χιλιομέτρων. Μάλιστα, περισσότερο από το 70% των αγωγών θα μπορούσε να προκύψει από επαναχρησιμοποίηση υφιστάμενων υποδομών φυσικού αερίου.

Στο ίδιο παιχνίδι μπαίνει και η Τυνησία με το H2 Notos, ενώ η Αίγυπτος προχωρά σε μεγάλα projects ηλιακής ενέργειας, αποθήκευσης και πράσινου υδρογόνου.

Η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται μόνο να αγοράζει ηλεκτρικό ρεύμα. Θέλει και τα λεγόμενα "μόρια ενέργειας", που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε βιομηχανίες, χαλυβουργίες, διυλιστήρια, ναυτιλία και αεροπορία.

Παράλληλα, εξετάζονται και τεράστιες ηλεκτρικές διασυνδέσεις. Ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια είναι το Morocco-UK Power Project, που έχει σχεδιαστεί ώστε να μεταφέρει ηλεκτρισμό από το Μαρόκο στη Βρετανία μέσω περίπου 4.000 χιλιομέτρων υποθαλάσσιων καλωδίων.

Η Σαχάρα, φυσικά, δεν γίνεται κυριολεκτικά μια μπαταρία. Μπορεί όμως να εξελιχθεί σε ένα τεράστιο ενεργειακό κέντρο, αρκετά κοντά στην Ευρώπη ώστε να καλύπτει μέρος των μελλοντικών αναγκών της.

Και κάπως έτσι, μια περιοχή που για χρόνια συνδεόταν κυρίως με πετρέλαιο, φυσικό αέριο και γεωπολιτική αστάθεια, διεκδικεί τώρα έναν νέο ρόλο - αυτόν του μεγάλου πράσινου ενεργειακού εργοστασίου της Ευρώπης.