Τους σκότωσε και συνέχισε να μένει μαζί τους! Η ανατριχιαστική ιστορία που συγκλόνισε τη Γερμανία πριν έναν αιώνα

Οι δολοφονίες του Hinterkaifeck συνέβησαν το βράδυ της 31ης Μαρτίου 1922, όταν έξι κάτοικοι ενός μικρού βαυαρικού αγροκτήματος, που βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα (43 μίλια) βόρεια του Μονάχου της Γερμανίας, δολοφονήθηκαν από έναν άγνωστο δράστη.

Τα θύματα ήταν η χήρα Viktoria Gabriel μαζί με τα δύο μικρά παιδιά της Cäzilia και Josef, τους γονείς της Andreas και Cäzilia Gruber και την υπηρέτριά τους Maria Baumgartner στη Γερμανία. Δεν ήξεραν ότι η αγροικία θα κατεδαφιζόταν, καθώς οι γείτονες δεν άντεχαν την απαίσια υπενθύμιση του τι συνέβη εκεί.

Υπήρξαν κάποια περίεργα περιστατικά μέσα και γύρω από το Hinterkaifeck λίγο πριν την επίθεση. Έξι μήνες πριν από την επίθεση, η υπηρέτρια της οικογένειας είχε παραιτηθεί. Έχει υποστηριχθεί ευρέως ότι ο λόγος που έφυγε ήταν ότι είχε ακούσει περίεργους ήχους στη σοφίτα και πίστευε ότι το σπίτι ήταν στοιχειωμένο.

Ο Andreas Gruber βρήκε μια παράξενη εφημερίδα από το Μόναχο στο ακίνητο τον Μάρτιο του 1922. Δε θυμόταν ότι την αγόρασε και αρχικά πίστεψε ότι ο ταχυδρόμος είχε χάσει την εφημερίδα. Αυτό δε συνέβη, ωστόσο, καθώς κανείς στην περιοχή δεν προσυπέγραψε το έντυπο. Λίγες μέρες πριν από τους φόνους, ο Gruber είπε στους γείτονες ότι είχε ανακαλύψει ίχνη στο φρέσκο χιόνι που οδηγούσαν από το δάσος σε μια σπασμένη κλειδαριά πόρτας στο μηχανοστάσιο του αγροκτήματος. 

Αργότερα, κατά τη διάρκεια της νύχτας, άκουσαν βήματα στη σοφίτα, αλλά ο Gruber δε βρήκε κανέναν όταν έψαξε το κτίριο. Αν και είπε σε πολλούς ανθρώπους για αυτές τις υποθέσεις, αρνήθηκε προσφορές βοήθειας και οι λεπτομέρειες δεν αναφέρθηκαν στην αστυνομία. Σύμφωνα με μια σχολική φίλη της επτάχρονης Cäzilia Gabriel, το νεαρό κορίτσι ανέφερε ότι η μητέρα της Viktoria είχε εγκαταλείψει το αγρόκτημα το βράδυ πριν από τη σφαγή, μετά από έναν βίαιο καυγά και λίγες ώρες αργότερα είχε βρεθεί στο δάσος.

31 Μαρτίου έως 1 Απριλίου 1922

Το απόγευμα της Παρασκευής 31 Μαρτίου 1922, η νέα υπηρέτρια, Maria Baumgartner, έφτασε στο αγρόκτημα. Η αδερφή της Maria την είχε συνοδεύσει εκεί και έφυγε από το αγρόκτημα μετά από σύντομη παραμονή. Πιθανότατα ήταν το τελευταίο άτομο που είδε τους κατοίκους ζωντανούς. Φαίνεται ότι αργά το βράδυ, η Viktoria Gabriel, η επτάχρονη κόρη της Cäzilia και οι γονείς της Andreas και Cäzilia, παρασύρθηκαν στον οικογενειακό αχυρώνα μέσω του στάβλου, όπου δολοφονήθηκαν, ένας κάθε φορά. Ο/οι δράστης/οι χρησιμοποίησαν ένα στρώμα που ανήκε στην οικογενειακή φάρμα και σκότωσαν την οικογένεια με χτυπήματα στο κεφάλι. Στη συνέχεια, οι δράστες μεταφέρθηκε στους χώρους διαμονής, όπου —με το ίδιο φονικό όπλο— σκότωσαν τον Josef, που κοιμόταν στην κούνια του, και την Baumgartner, στο κρεβατοκάμαρά της.

Ανακάλυψη

Τέσσερις μέρες πέρασαν μεταξύ των δολοφονιών και της ανακάλυψης των σορών. Στις 4 Απριλίου, το μεσημέρι ένας άντρας, ο Lorenz Schlittenbauer πήγε στο αγρόκτημα για να τους ψάξει καθώς δεν είχαν εμφανιστεί για μέρες. Μπαίνοντας στον αχυρώνα, βρήκαν τα πτώματα του Andreas Gruber, της συζύγου του Cäzilia Gruber, της κόρης του Viktoria Gabriel και της εγγονής του Cäzilia. Λίγο αργότερα, βρήκαν την καμαριέρα, Maria Baumgartner, και το νεότερο μέλος της οικογένειας, Josef, δολοφονημένους στο σπίτι. Βρέθηκαν όλοι χτυπημένοι με ένα βαρύ τσεκούρι.

Οι δολοφονίες θεωρούνται ένα από τα πιο φρικιαστικά και αινιγματικά ανεξιχνίαστα εγκλήματα στη γερμανική ιστορία.

Έρευνα για εξιχνίαση

Ο επιθεωρητής Georg Reingruber και το Τμήμα του ερεύνησαν τις δολοφονίες. Οι αρχικές έρευνες παρακωλύθηκαν από τον αριθμό των ανθρώπων που είχαν αλληλεπιδράσει με τον τόπο του εγκλήματος, είχαν μετακινήσει πτώματα και αντικείμενα, ακόμη και μαγείρεψαν και έφαγαν γεύματα στην κουζίνα. Την επομένη της ανακάλυψης των σορών, ο δικαστικός γιατρός Johann Baptist Aumüller έκανε νεκροψίες στον αχυρώνα.

Πρώτα, υποπτευόμενοι το κίνητρο της ληστείας, η αστυνομία ανέκρινε περιοδεύοντες τεχνίτες, αλήτες και αρκετούς κατοίκους από τα γύρω χωριά, αλλά εγκατέλειψαν αυτή τη θεωρία όταν βρέθηκε μεγάλο χρηματικό ποσό στο σπίτι.[3] Ήταν ξεκάθαρο ότι ο/οι δράστες/ες είχαν παραμείνει στο αγρόκτημα για αρκετές ημέρες, αφού κάποιος είχε ταΐσει τα βοοειδή, είχε καταναλώσει όλη την προμήθεια ψωμιού από την κουζίνα και είχε κόψει κρέας από το ντουλάπι.

Χωρίς ξεκάθαρο κίνητρο να εξαχθεί από τον τόπο του εγκλήματος, η αστυνομία άρχισε να συντάσσει κατάλογο υπόπτων. Παρά τις επανειλημμένες συλλήψεις, κανένας δολοφόνος δε βρέθηκε ποτέ και οι φάκελοι έκλεισαν το 1955. Οι τελευταίες ανακρίσεις έγιναν το 1986, πριν ο επικεφαλής ντετέκτιβ Konrad Müller  συνταξιοδοτηθεί.