Ιωάννης Σαρμάς: Το βιογραφικό του νέου υπηρεσιακού πρωθυπουργού

Ο σημερινός πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ήταν δικαστής του Συμβουλίου Επικρατείας από το 1987, ενώ από το 1993 ήταν δικαστής του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Ο Ιωάννης Σαρμάς, ο οποίος αναλαμβάνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός, είναι πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ενός εκ των τριών ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα δεχθεί σήμερα στη 13:00 στο Προεδρικό Μέγαρο τον επικεφαλής του Ελεγκτικού Συνεδρίου για να του αναθέσει, σύμφωνα με το άρθρο 37 παρ. 3 εδ. γ΄ του Συντάγματος, τον σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές.

Ιωάννης Σαρμάς – Βιογραφικό

Ο Ιωάννης Σαρμάς γεννήθηκε στην Κω το έτος 1957, είναι  έγγαμος από το 1987 και έχει δύο παιδιά 33 και 34 ετών.

Αποφοίτησε με άριστα το έτος 1979 από τη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με υποτροφίες από τη γαλλική Κυβέρνηση και το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών  έκανε μεταπτυχιακές σπουδές και έχει δίπλωμα μεταπτυχιακών σπουδών (DEA) από το Πανεπιστήμιο Paris ΙΙ στο Ποινικό Δίκαιο (1980-1981), το Δημόσιο Δίκαιο (1982-1983) και τα δημόσια οικονομικά (1983-1985). Η διδακτορική διατριβή του ήταν στο δίκαιο των ατομικών δικαιωμάτων στο Πανεπιστήμιο Paris ΙΙ (1981-1985).

Στη συνέχεια έκανε την στρατιωτική του θητεία στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ως δόκιμος αξιωματικός (1984-1986) και την τελευταία χρονιά της στρατιωτικής του θητείας (έτος 1986)  συμμετείχε στους διαγωνισμούς επιλογής δικαστικών λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας και της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης.

Η  επιλογή του ήταν δικαστής του  Συμβουλίου της Επικρατείας (1987) και έξι χρόνια μετά (1993) μετατάχθηκε στο Ελεγκτικό  Συνέδριο, στο οποίο παραμένει έως σήμερα. Καθήκοντα πρόεδρου του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου ανέλαβε το Νοεμβρίου του 2019  με τετραετή, μη ανανεώσιμη θητεία, η οποία λήγει τον ερχόμενο Νοέμβριο.

Ο κ. Σαρμάς είναι επίτιμος διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Μάιος 2022), επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Επιστημών Οικονομίας και Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου (Νοέμβριος 2022)  και επίτιμος διδάκτωρ της Σχολής Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδας (Μάρτιος 2023).

Το 2002-2013 διετέλεσε μέλος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και κατά την θητεία του, μεταξύ των άλλων, εισήχθη με πρωτοβουλία και εισήγησή του το κεφάλαιο «GETTING RESULTS» στην ετήσια έκθεση  του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Παράλληλα, διετέλεσε πρόεδρος Τμήματος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (εξελέγη  πρόεδρος Τμήματος δύο φορές).

Δίδαξε στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, μεθοδολογία του Δικαίου και Δημοσιονομικά (1989-1999) και στην Εθνική Σχολή Δικαστικών λειτουργών τη νομολογία του δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1997-2001).

Διετέλεσε πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για την εκπόνηση της Δικονομίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η Επιτροπή υπό την προεδρία του, εκπόνησε εντός 5 μηνών ένα πλήρες, ολοκληρωμένο σχέδιο. Πολλές παρόμοιες  προσπάθειες είχαν γίνει, χωρίς όμως αποτέλεσμα, τα τελευταία 30 έτη. Η Δικονομία του Ε.Σ. ψηφίστηκε με το νόμο 4700/2020.

Διετέλεσε πρόεδρος της ομάδας εργασίας για την εκπόνηση του ελεγκτικού και διοικητικού κανονισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η ομάδα λειτούργησε από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2018 και με την εν συνεχεία  εφαρμογή του κανονισμού, το Ελεγκτικό Συνέδριο μεταβλήθηκε ριζικά.

Μετά την άσκηση των υπηρεσιακών πρωθυπουργικών του καθηκόντων θα επανέλθει στα καθήκοντα του προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου και το Νοέμβριο του 2023, οποτε θα αποχωρήσει από το δικαστικό σώμα, λόγω συμπλήρωσης της τετραετίας και όχι λόγω ορίου ηλικίας.

Ακολουθεί αναλυτικά το βιογραφικό του, όπως είναι αναρτημένο στη σελίδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Γενικά βιογραφικά στοιχεία

• Έτος γέννησης 1957. Έγγαμος (1987), δύο παιδιά (1989,1990).
• Νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1975-1979), βαθμός άριστα, πρώτος στη σειρά αποφοιτησάντων.
• Υποτροφίες από τη γαλλική Κυβέρνηση και το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές.
• Διπλώματα μεταπτυχιακών σπουδών (DEA) από το Πανεπιστήμιο Paris ΙΙ στο ποινικό δίκαιο (1980-1981), το δημόσιο δίκαιο (1982-1983) και τα δημόσια οικονομικά (1983-1985).
• Διδακτορική διατριβή στο δίκαιο των ατομικών δικαιωμάτων από το Πανεπιστήμιο Paris ΙΙ (1981-1985, βαθμός très honorable).
• Στρατιωτική θητεία στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ως δόκιμος αξιωματικός (1984-1986).
• Συμμετοχή στους διαγωνισμούς επιλογής δικαστικών λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας και της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (έτος 1986 και οι δύο, υψηλότερη βαθμολογία μεταξύ των υποψηφίων και στους δύο διαγωνισμούς).
• Δικαστής του Συμβουλίου της Επικρατείας (1987-1993).
• Δικαστής του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1993 και εφεξής).
• Επίτιμος Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έπαινος Καθηγητή Νομικής Σχολής ΑΠΘ και τ. Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Ευάγγελου Βενιζέλου (Μάιος 2022).
• Επίτιμος Διδάκτωρ του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Επιστημών Οικονομίας και Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου. ΕΠΑΙΝΟΣ Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου και Προέδρου του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου, Ξενοφώντος Κοντιάδη (Νοέμβριος 2022).
• Επίτιμος Διδάκτωρ της Σχολής Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδας (Μάρτιος 2023).

2014-2019

• Πρόεδρος του ΙΙΙου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (αγωγές και προσφυγές συνταξιούχων στρατιωτικών). Παρέλαβε το Τμήμα στις 2.1.2014 με εκκρεμότητα άνω των 30.000 υποθέσεων, από τις οποίες περί τις 7.000 εκκρεμούσαν από το 2006 και περί τις 10.000 από το 2007. Σε αυτές προστέθηκαν και άλλες 6.000 περίπου στα μεσολαβήσαντα έτη. Κατηγοριοποιώντας και συνεκδικάζοντας τις όμοιες υποθέσεις, και χρησιμοποιώντας τη διαδικασία εν συμβουλίω και την “πιλοτική” δίκη, οι εκκρεμούσες δικογραφίες έχουν περιορισθεί σήμερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Γραμματείας, σε λιγότερες από 8.500.
• Πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για την εκπόνηση της Δικονομίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Με εντατική εργασία, η Επιτροπή υπό την προεδρία του, εκπόνησε εντός 5 μηνών – όση προθεσμία είχε τάξει η σχετική υπουργική απόφαση – ένα πλήρες, ολοκληρωμένο σχέδιο. Πολλές τέτοιες προσπάθειες είχαν γίνει χωρίς αποτέλεσμα τα τελευταία 30 έτη. Η Δικονομία ψηφίστηκε με τον ν. 4700/2020.
• Πρόεδρος της Ομάδας εργασίας για την εκπόνηση του ελεγκτικού και διοικητικού Κανονισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η Ομάδα αυτή λειτούργησε από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2018, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, και εκπόνησε το σχέδιο Κανονισμού, που στη συνέχεια υιοθέτησε η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Με την εφαρμογή του Κανονισμού, το Συνέδριο μεταβλήθηκε σε έναν από τους πλέον σύγχρονους ελεγκτικούς θεσμούς.

2002-2013

• Μέλος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. Κατά τη 12ετή θητεία του, μεταξύ των άλλων, εισήχθη με πρωτοβουλία, εισήγηση και προσωπική του εργασία το κεφάλαιο “GETTING RESULTS” της Ετήσιας Έκθεσης του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπου το Συνέδριο προσεγγίζει την όλη ενωσιακή διαχείριση υπό το πρίσμα στόχων, μέσων και μετρήσιμων αποτελεσμάτων. Απόπειρες εισαγωγής ενός τέτοιου κεφαλαίου είχαν γίνει ανεπιτυχώς στο παρελθόν. Προηγουμένως, είχε οργανώσει και εκτελέσει τον έλεγχο για την Ειδική Έκθεση με τίτλο “GETTING RESULTS” σχετικά με τους Οργανισμούς της Ένωσης.
• Πρόεδρος Τμήματος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. Διοίκησε και πρόηδρευσε στο ΙVο (ενωσιακές Τράπεζες και Οργανισμοί, δαπάνες των Θεσμών) και το Ιο Τμήμα (αγροτικές δαπάνες) του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. Τα Τμήματα, εκτός από τα Μέλη τους, συγκροτούνται και από πολυάριθμο ελεγκτικό και διοικητικό προσωπικό. Εξελέγην Πρόεδρος Τμήματος δύο φορές με την ψήφο των συναδέλφων του.

1996-2001

• Εισηγητής στις υποθέσεις προσυμβατικού ελεγχου. Κατά τις απαρχές της άσκησης από το Ελεγκτικό Συνέδριο του προσυμβατικού ελέγχου (1996-1999), που τότε ήταν προαιρετικός για τη Διοίκηση, αφορούσε μόνο τις δημόσιες προμήθειες και διεξήγετο από ad hoc κλιμάκια, ο Πρόεδρος κ. Απ. Μπότσος τον όριζε σχεδόν αποκλειστικά ως εισηγητή. Εισήχθη τότε με πρωτοβουλία του η μέθοδος και η προσέγγιση του ελέγχου αυτού, που, βασιζόμενη στην ιδέα “ούτε τροχοπέδη, ούτε άλλοθι”, οδήγησε στην αναζήτηση μόνον ουσιωδών πλημμελειών. Η επιτυχία του ελέγχου ήταν τέτοια που στη συνέχεια κατέστη υποχρεωτικός, επεκτάθηκε στα δημόσια έργα και τις υπηρεσίες και εν τέλει, το 2001, “συνταγματικοποιήθηκε”.

Επιστημονική παρουσία και κοινωνική προσφορά

• Δημοσιεύσεις, μεταξύ των άλλων, των εξής βιβλίων: “Η Ένωση δικαίου” Η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εξελικτική και συνθετική μελέτη) Τα μεγάλα θέματα της Νομολογίας – τ. 2 (2022) .”Η δίκαιη ισορροπία – Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου” (2018). “Εμείς ο Λαός – Η συνταγματική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών” (2016). “Καλύτερο Κράτος: η σπατάλη η διαφθoρά και ο σύγχρονος δημοσιονομικός έλεγχος” (2006), “Η συνταγματική και διοικητική νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας” (1990, 1994, 2003). The Fair Balance – Justice as an Equilibrium Setting Exercise (2015). Liberté d’expression et diffamation – Une étude de jurisprudence à partir des théories de la justice (δημοσίευση της διδακτορικής διατριβής, 2011).
• Ομιλίες στις εξής, μεταξύ των άλλων, διεθνείς συναντήσεις: European Court of Human Rights (Seminar on the occasion of the inauguration of the new judicial year, Strasbourg, 2013); Université de Paris ΙΙΙ (Symposium on 60 years of the European Convention on Human Rights, Paris, 2010); London School of Economics (Conference on the debt crisis in Greece, London, 2010); International Federation of Accountants (IFAC), (Seminar on accounting and the financial crisis, Berlin, 2011); Conseil de l’Europe (La protection des droits sociaux en Europe, Chypre, 2017); Judicial Power Project (Web symposium on Constitutional Rights and Constitutional Design; Oxford; 2018). Διαθέσιμα στο διαδίκτυο τα περισσότερα.
• Διδασκαλία στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, Μεθοδολογία του Δικαίου και Δημοσιονομικά (1989-1999) και στην Εθνική Σχολή Δικαστών την νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1997-2001).